title

พ่อมดมหัศจรรย์แห่งออซ

Author

แอล.    แฟรงก์    โบม    :เขียน,    ดร.    ชาญวิทย์เกษตรศิริ    : ผู้    แปล

Chapter 1

บทที่    1    พายุไซโคลน

mediis magnis campis Kansae, cum Patruo Henerico, qui agricola erat, et Amita Em, quae erat uxor agricolae, habitabat.

โดโรธีอาศัย อยู่ท่ามกลาง ทุ่ง ใหญ่ ในแคนซัส    กับ ลุงเฮนรีชาว ไร่ และป้าเอ็มภรรยาชาว ไร่

Casa eorum parva erat, nam lignum quo exstructa erat multa milia passuum apportandum erat.

บ้านของพวกเขาหลังเล็ก    เพราะ ไม้ สร้างบ้านต้องขนมา ด้วยเกวียน เป็นระยะทางหลายไมล์

Erant quattuor muri, solum et tectum, quae conclave formabant unum, et hoc conclave fornacem ad coquendum robiginosam visu, armarium pro patinis, mensam, tres vel quattuor sellas, et lecta habebat.

บ้านมีสี่ฝา    มี พื้นกับ หลังคารวมทำ เป็นห้องเดียว ในห้องมี ทั้งเตาหุงต้มที่สนิมดู ขึ้นเลอะ    มี ตู้ ใส่ถ้วย    ชาม โต๊ะ    เก้าอี้สาม    หรือสี่ ตัว แล้ว ก็มีเตียงนอน

Patruus Henericus et Amita Em magnum lectum in alio angulo, et Dorothea lectulum in alio habebat.

ลุงเฮนรีกับป้าเอ็มมีเตียงนอน ใหญ่ อยู่ที่ มุมหนึ่ง ส่วนโดโรธีมีเตียงเล็ก อีกที่ มุมหนึ่ง

Nullum omnino cenaculum erat, neque cellanisi foramen parvum, in terra fossum, quod vocatur cella turbida (id est refugium a tempestatibus), ubi familia descendere poterat si casu unus ex illis magnis turbinibus, tam validus ut omne aedificium quod obstabat opprimere posset, oreretur.

ไม่มีห้อง ใต้เพดานเลย    ห้อง ใต้ถุน ก็ ไม่มี เว้น แต่มีโพรงเล็กๆที่ขุด ไป ใต้ พื้น    เรียกว่า    ``โพรงไซโคลน เป็นที่ครอบครัว นี้ จะมุด เข้า ไปเมื่อเกิด ลมมหาภัย ซึ่งกระโชก แรงจนบดขยี้ สิ่งก่อ สร้าง ใดๆที่ ขวางทางมัน ได้

Huc intrabatur per ianuam in medio solo insertam, a qua scalae in id foramen parvum obscurumque deducebant.

ตรงกลางพื้นมี ฝาเปิด เข้า ไป    จากนั้น มีบันไดลง ไป ถึงโพรง มืดเล็กๆ

Cum Dorothea ad ianuam staret circumspectaretque, nil undique videre poterat nisi campum ravum maximum.

เมื่อโดโรธียืนที่ปากประตู และมอง ไปรอบๆ    เธอ ไม่ เห็นอะไรนอกจากท้อง ทุ่งกว้างสีเทาหม่น ทั่วทุก ด้าน

Neque arbor neque casa circuitum latum terrae planae qui limitem caeli ubique tangebat interrupit.

ไม่มี แม้ต้น ไม้สักต้นหรือบ้านสักหลังที่โผล่พ้นภูมิ ประเทศ อันราบเรียบแผ่ ไป ไกลจนจดขอบ ฟ้า ทั่วทุกทิศ

Sol terram aratam in massam ravam torruerat, quam rimae parvae penetrabant.

ดวงตะวัน เผาผืนดินที่ไถ แล้วจนกลาย เป็น แผ่นมหึมาสีดำ    มีรอย แตกระแหง อยู่ ตลอด

Ne gramen quidem viride erat, nam sol summos culmos longos coxerat dum ei quoque concolores facti erant.

แม้ แต่ หญ้า ก็ ไม่ เขียว    เพราะดวง ตะวัน เผายอด ใบยาว เสียจน เป็นสีเทาหม่นมอง เห็น อยู่ ทั่ว ไป

Ravi certe erant non aliter quam omnia quae ibi videbantur. Casa olim pigmento illita erat, sed sol pigmentum vitiavit et pluviae abluerunt, et iam casa erat tam hebes et rava quam cetera omnia.

ครั้ง หนึ่ง เคยทาสีบ้าน เอา ไว้ แต่ ก็ ถูกดวง ตะวัน เผา เสียจนสีพอง แล้วฝน ก็ชะมันหลุด ไปจนหมด และตอนนี้ บ้านจึงดูหม่นหมอง เป็นสีเทา เหมือน สิ่ง อื่นๆ ด้วย

Cum Amita Em illuc ad vivendum venit uxor erat iuvenilis et bella.

ตอนที่ป้าเอ็มย้ายมาอยู่ที่นี่    เธอ ยังสาว เป็นภรรยาที่งดงาม

Sol ventusque eam quoque mutaverant.

แล้ว แดด และลม ก็ ได้ เปลี่ยนเธอ ไป

Nitorem oculis ademerant, quos sobrios ravosque reliquerant; ruborem genis et labris ademerant, quae pariter rava erant.

เอาประกาย ไปจากดวงตาเธอ    ปล่อย ไว้ แต่ ความ สุขุมอย่างหม่นหมอง เอาสีแดง จาก แก้ม และริม ฝีปากเธอ ไป    กลาย เป็นสีหม่นๆ เหมือนกัน

Erat tenuis et macra, nec iam umquam surridebat.

เธอผอมและหลังโค้ง และเดี๋ยวนี้ ไม่เคยยิ้ม เลย

Cum Dorothea, quae orba erat, primitus ad eam venit, Amita Em tam attonita fuerat risu festivo puellae ut clamaret et manu pectus premeret quandocumque vox festiva Dorotheae aures suas attingebat; et etiam nunc puellulam spectans mirabatur eam causam ridendi ullam reperire posse.

เมื่อโดโรธีซึ่ง เป็น เด็กกำพร้ามา อยู่กับ เธอตอนแรก ป้าเอ็ม ตื่น เต้นกับ เสียง หัวเราะ ของ เด็ก น้อยมาก    เธอ จะส่ง เสียงร้อง แล้ว เอามือทาบอกทุก ครั้ง ที่ เสียง อันร่าเริงของโดโรธี เข้าหูเธอ และเธอเฝ้ามอง เด็ก หญิง น้อยๆ ด้วย ความประหลาด ใจ ด้วย ยังหาอะไรมา เป็นเรื่อง หัวเราะ ได้

Patruus Henericus numquam ridebat.

ลุงเฮนรีไม่เคย หัวเราะ

Enixe laborabat a prima luce usque ad multam noctem et nesciebat quid gaudium esset.

ลุงทำงานหนักจากเช้า ยัน ค่ำ และ ไม่เคยรู้ จักว่า ความร่าเริงคืออะไร

Ille quoque ravus erat, a barba longa usque ad caligas asperas, et severus sollemnisque videbatur, et rare loquebatur.

ลุงดูหม่นหมองไปหมด ตั้ง แต่เครายาวจนจดรอง เท้าบูต อัน หยาบ แล้วลุง ก็ดูเคร่งขรึมน่า เกรงขาม ไม่ค่อย จะพูด

Erat Toto qui efciebat ut Dorothea rideret, et prohibebat quin fieret tam rava quam cetera quae eam circumdabant.

มีโตโต้ที่ทำ ให้โดโรธี หัวเราะ ได้ และ ช่วยเธอ ให้พ้นจากการกลาย เป็นสีเทาหม่น เหมือนกับ สิ่งรอบ ตัว อื่นๆ

Toto non ravus erat; canis erat parvus et niger capillis Iongis et sericis et ocellis nigris qui ab utroque latere nasi ridiculi minutique hilares micabant.

โตโต้สี ไม่เทาหม่น แต่มัน เป็นหมาสีดำ ตัว น้อยๆ    ขนยาวปุยราวกับ ไหม    มีตาดำเล็ก เป็นประกายรื่นเริง อยู่สองข้าง จมูกเล็ก อันน่าขันของมัน

Toto per totum diem ludebat, et Dorothea cum eo ludebat, et eum perquam amabat.

โตโต้ เล่น ทั้งวัน และโดโรธี ก็ เล่นกับ มัน และรักมัน เหลือ เกิน

Hodie autem non ludebant.

อย่างไรก็ตาม    วัน นี้ ทั้ง คู่ ไม่ ได้ เล่น

Patruus Henericus in limine ianuae sedebat et anxie caelum, quod etiam ravius quam solebat erat, spectabat.

ลุงเฮนรีนั่ง อยู่ที่บันไดประตู และเฝ้ากังวลจ้องดูท้อง ฟ้าสีเทาหม่น ผิดปกติ

Dorothea ad ianuam, Totonem bracchiis complectens stabat, et ea quoque caelum spectabat.

โดโรธียืนที่ประตู    กอดโต โต้ ไว้ ในอ้อมแขน และ ก็มองดูท้อง ฟ้า อยู่ เหมือนกัน

Amita Em patinas purgabat.

ป้าเอ็มกำลังล้างชามอยู่

A septentrionibus extremis murmur venti summissum exaudiebant, et Patruus Henericus Dorotheaque loca videre poterant ubi gramina longa velut undae capita demittebant ante tempestatem venturam.

จากด้าน เหนือ ไกลออก ไป    มี เสียงลมครางแผ่ว เบา ได้ยิน มา    ลุงเฮนรี และโดโรธี เห็นต้น หญ้า สูงเอน เป็น คลื่นก่อนที่พายุ จะมา ถึง

lam sibilus acutus in aere a regione meridiana ortus est, et ut in illam partem oculos verterunt fluctuantia gramina illic quoque viderunt.

แล้ว ก็มี เสียงหวีดหวิว ชัดเจนมาจากบรรยากาศทาง ใต้ และเมื่อ เหลือบตา ไปทาง ด้านนั้น ก็ เห็น คลื่น หญ้ามาทาง ด้านนั้น ด้วย

Subito Patruus Henericus surrexit.

ลุงเฮนรีผุดลุกขึ้นทัน ใด

"Turbo venturus est, Em," uxori clamitavit;

``ลมไซโคลนมา    เอ็ม''ลุงร้องบอกภรรยา    ``

"curabo armenta."

ข้าจะ ไปดูสัตว์ เลี้ยง หน่อย

Sic fatus ad horrea ubi vaccae et equi stabulabantur cucurrit.

แล้วลุง ก็ วิ่ง ไป ยังเพิงที่วัว และม้า อาศัย อยู่

Amita Em opere suo destitit et ad ianuam venit. Obtutus brevis periculum impendens el patefecit.

ป้าเอ็มหยุดทำงาน และมาที่ประตู เพียงชายตามองป้า ก็บอก ได้ว่า อันตรายมา ถึง แล้ว

"Festina, Dorothea!" clamavit;

เร็ว    โดโรธี!ป้าตะโกน

"curre ad cellam!"

วิ่ง ไปห้อง ใต้ถุน''

Toto ex bracchiis Dorotheae prosiluit et sub lecto se celavit, et puella eum petere coepit.

โตโต้ผลุน กระโดดลงจากอ้อมแขนโดโรธี แล้ว เข้า ไปซ่อน อยู่ ใต้เตียง เด็ก หญิง น้อย เข้า ไปดึงมันออกมา

Amita Em, perterrita, ianuam in solo aperuit et per scalas in foramen parvum obscurumque descendit.

ป้าเอ็มกระชากฝาที่ พื้นออกอย่างอกสั่น ขวัญหาย    ปีนบันได ไม้ลง ไป ในโพรงเล็ก อัน มืดทึบ

Denique Dorothea Totonem comprehendit, coepitque amitam sequi.

โดโรธีจับโต โต้ ได้ ในที่ สุด และ วิ่งตามป้าเธอ ไป

Dum conclave transit, medio cursu perfecto stridor maximus a vento ortus est, et casa tam violenter tremuit ut Dorothea aequilibrium amitteret et subito in solo consideret.

เมื่อเธอมาได้ ครึ่งห้อง ก็มี เสียงหวีดหวือ ส่วนบ้าน ก็สั่นอย่าง แรงจนเธอหกคะมำ นั่งจ้ำเบ้า อยู่กับ พื้น

Mira res deinde accidit.

แล้ว สิ่งประหลาด ก็เกิด ขึ้น

Casa bis vel ter se circumvolvit et lente per aera surrexit.

บ้านหมุน ไป หมุนมาสองสามรอบ แล้ว ก็ลอย ขึ้น สู่ อากาศอย่างช้าๆ

Dorothea sibi videbatur velut in folle aerio ascendere.

โดโรธีรู้สึกราวกับ ว่าเธอ ได้ ขึ้น ไปกับ ลูกบอลลูน

Boreas et auster convenerunt ubi casa stabat, et effecerunt ut ibi medium esset ipsius turbinis.

พายุเหนือกับ พายุ ใต้มาพบกันตรงที่บ้านพอดี และทำ ให้ตรงนั้น เป็นจุด ศูนย์กลางของพายุไซโคลน

In medio turbine aer plerumque immotus est, sed venti casam undique fortiter comprimentes altius et excelsius sublevaverunt, dum in summo turbine sedit; et ibi remanebat et per multa milia passuum tam facile vecta est quam si penna esset.

ตามปกติตรงกลางพายุไซโคลนอากาศ จะ นิ่ง แต่ ความกด ดันอย่างหนัก ของลมทุก ด้านรอบบ้าน    ทำ ให้บ้านลอย สูง ขึ้นๆ    จนกระทั่ง ขึ้น ไป อยู่ สุดยอดของพายุไซโคลน และจากตรงนั้น ก็ ถูกหอบ ไปหลายไมล์    ง่ายดายราวกับ หอบขนนก

Tenebrae erant perquam crassae, et ventus circum eam horride stridebat, sed Dorothea animadvertit se admodum molliter vehi.

มืดมาก แล้ว    ลม ยังส่ง เสียงหวีดหวือน่ากลัว อยู่รอบ ตัวเธอ แต่โดโรธี เห็นว่าเธอสามารถ นั่ง ไป ได้อย่างง่ายดาย

Postquam casa bis vel ter circumvoluta est, et postquam casa semel graviter se proclinavit, Dorothea sensit se leniter agitari, tamquam infans in cunis.

ครั้ง หนึ่ง หลังจากที่บ้านสะดุดอย่าง แรง และ หมุน ไปรอบๆสองสาม ครั้ง ในตอนแรก เธอ ก็รู้ สึกว่า ตัว เอง ถูกแกว่งอย่างแผ่ว เบาราวทารก ในเปล

Toto non delectabatur.

โตโต้ ไม่ชอบ ใจเลย

Per conclave currebat, nunc huc nunc illuc, magna voce latrans; Dorothea autem immota in solo sedebat et exspectabat quid futurum esset.

มันวิ่ง ไป วิ่งมารอบห้อง    ทางโน้นทีทางนี้ ที    ส่ง เสียงเห่าดัง ก้อง แต่โดโรธี นั่ง นิ่ง อยู่บน พื้นเฝ้าคอยดูว่า จะเกิด อะไร ขึ้น

Aliquando Toto ianuae quae in solo erat nimis propinquavit, atque incidit; et primo puellula putabat sese eum amisisse.

ครั้ง หนึ่ง โต โต้ เข้า ไป ใกล้ ฝาที่ พื้นมาก ไปเลยพลัดตกลง ไป    ทีแรก เด็ก หญิง คิดว่าเธอ จะสูญ เสียมัน ไป เสีย แล้ว

Sed mox vidit aurem alteram per foramen apparentem, nam pressus aeris vehemens eum sustinebat ne caderet.

แต่ ชั่วครู่เธอ ก็ เห็นหูของมันโผล่ ขึ้นมาจากช่องนั้น ทั้งนี้ เพราะ แรงกดอย่างหนัก ของ อากาศทำ ให้โต โต้ ไม่ตกลง ไปข้างล่าง

Ad foramen arrepsit, et Totonem aure prehendit, et in conclave retraxit; inde ianuam firmiter clausit ne quid aliud adversi accidere posset.

โดโรธีคลานไปที่ช่องนั้น จับ หูโต โต้ ไว้ ได้ และลากมันมาที่ห้อง อีก    หลังจากนั้น ก็ปิด ฝา พื้นเพื่อ จะ ได้ ไม่เกิด อุบัติเหตุ อีก

Hora post horam elapsa est, et paulatim Dorothea timorem superavit; at solitariam se sensit, et ventus tam fortiter circum eam stridebat ut paene surda fieret.

ชั่วโมง แล้ว ชั่วโมง เล่าผ่าน ไป    โดโรธีค่อยๆหายกลัว แต่เธอรู้ สึกเหงา เหลือ เกิน และลม ก็ส่ง เสียงหวีดหวือดัง เสียจนเธอแทบ จะหูหนวก

Primo se rogaverat num impetus casae recidentis se elisurus esset; sed ut horae elabebantur et nil terribile accidit, mentem agitare destitit constituitque placide exspectare quid tempus futurum allaturum esset.

ทีแรกเธอสงสัยว่าคง จะ ถูกฉีกกระชากออก เป็นชิ้นเล็กชิ้น น้อยเมื่อบ้านเอนล้มลง อีก ครั้ง แต่หลาย ชั่วโมงผ่าน ไป ก็ ไม่มีอะไรเกิด ขึ้น    เธอเลยเลิก วิตก และตัด สิน ใจคอยดูอย่างสงบ และรอว่าอนาคต จะ เป็นอย่างไร

Postremo per solum nutans ad lectum suum repsit procubuitque; et Toto secutus est et iuxta procubuit.

ในที่ สุดเธอคลานจาก พื้นห้องที่โยก ไปมา ขึ้น ไปบนเตียง แล้ว ก็นอนลง    โต โต้ตามติดมานอนลง ใกล้ๆเธอ

Quamvis casa agitaretur et ventus strideret, Dorothea mox oculos clausit et arte obdormivit.

ไม่ช้าโดโรธี ก็ปิดตาลง หลับผล็อย ไปอย่างสนิท ทั้งๆที่บ้านโยก ไปมา และลม ก็ครางหวีดหวือ

Capitulum II. Concilium cum Munchkinis

บทที่    2    พบกับมันช์กิน ส์

Somnum Dorotheae excussit impetus tam inopinus et severus ut si non in molli lecto iacuisset forsan damnum cepisset.

โดโรธีตื่น ขึ้น ด้วย ความตก ใจอย่างฉับพลัน และรุน แรง ซึ่งถ้า เธอมิ ได้นอน อยู่บนเตียงนุ่ม ก็คงบาด เจ็บ ได้

Impetus utique ille effecit ut anhelaret mirareturque quid accidisset; et Toto parvum nasum gelidum in faciem eius trusit et misere vagivit.

ตอนนั้นความตก ใจ ช่วยทำ ให้เธอหาย ใจ แล้ว ก็งง อยู่ว่าเกิด อะไร ขึ้น    โต โต้ เอา จมูก น้อย เย็นเยือกมาพาดกับ หน้าเธอ แล้วร้องครางน่าสงสาร

Dorothea se in lecto erexit et animadvertit casam non moveri; neque obscurum erat, nam lux clara quae per fenestram lucebat cameram inundabat.

โดโรธีลุกขึ้น นั่ง และ สังเกต เห็นว่าบ้าน หยุดโยก แล้ว ก็ ไม่ มืดเพราะมีแสง แดดส่องผ่านหน้าต่าง เข้ามาแผ่คลุม ทั่วห้อง น้อยนั้น

E lecto prosiluit et Totone vestigiis instante ad ianuam cucurrit eamque aperuit.

โดโรธีผลุนผลันลงจากเตียงออกไปเปิด ประตู    มีโต โต้ตามติด เท้าเธอมา

Puellula obstupefacta exclamavit et circum se spexit, dum oculi maiores et maiores ob mirabilia quae vidit fiunt.

เด็ก น้อยร้อง ขึ้น ด้วย ความประหลาด ใจ    มอง ไปรอบๆ    ดวงตา เบิกกว้างต่อภาพมหัศจรรย์ที่เธอ เห็น

Turbo - qua turbo - casam mitissime deposuerat in mediam terram amoenitatis mirabilis.

พายุไซโคลนได้หอบบ้านลงมาอย่างแผ่ว เบายิ่ง นำ มา ตั้ง ไว้ท่ามกลางภูมิ ประเทศที่งดงาม เหลือ เกิน

Venusta herba viridis circumcirca erat, et arbores nobiles fructus opimos suavesque ferebant.

ทุ่ง หญ้า เขียวน่ารักเรียงราย อยู่รอบ    ต้น ไม้เหยียดตรงมีลูกดก เต็ม ไปหมด

Multitudo florum pulcherrimorum ubique erat, et aves pennis miris praeclarisque cantabant volitabantque in arboribus fruticibusque.

ดอกไม้สวยสด เป็นพุ่มสลับ อยู่ ทั่ว    นกขนงามสดใสประเภทหา ได้ยากส่ง เสียงร้อง และสะบัดปีก อยู่ตามต้น และสุมทุมพุ่ม ไม้

Paulum aberat fluvius parvus, qui festinans et micans in luce cursum inter ripas virides tenebat, parvae puellae quae tam diu in campis aridis ravisque habitaverat murmurans gratissime.

ไกลออก ไปหน่อยหนึ่ง มีลำธารเล็กคดเคี้ยวส่งประกายเลาะเรื่อย ไปตามชาย ฝั่งสองข้างที่ เขียวขจี    ส่ง เสียงกระซิบ ยัง ความ ชื่น ใจ ให้กับ เด็ก หญิง น้อย ซึ่งเคย อยู่ แต่ท้อง ทุ่งที่หมองหม่นมานานแสนนาน

Dum stat avide contemplans inusitatum et pulchrum spectaculum, animadvertit complures homines specie inusitatiore quam umquam viderat ad se venire.

ขณะที่โดโรธีจ้องดูทิวทัศน์ อันสวยงามประหลาด ด้วย ความ ตื่น เต้นนั้น เธอ ก็ สังเกตว่า กลุ่มมนุษย์แปลกที่ สุดที่เคย เห็นมา ได้ เดิน เข้ามา ใกล้

Non tanta statura erant quam adulti quibus assueta erat; neque tamen supra modum parvi erant.

พวกนั้น รูปร่าง ไม่ ใหญ่โต เท่า ผู้ ใหญ่ๆที่เธอคุ้นเคย แต่ ก็ ไม่เล็กจน เกิน ไป

Videbantur quidem staturam habere Dorotheae, quae magna puella erat pro annis suis, quamquam visu multis annis maiores natu erant.

ที่จริงพวก นั้น ดู จะ สูง เท่าๆโดโรธี ซึ่ง เป็น เด็กที่โตพอควรสำหรับ วัยนี้ ทีเดียว แต่พวก นั้น ดู จะ แก่กว่าเธอหลายปีนัก

Erant tres viri et una femina, et omnes inusitato modo vestiti erant.

มีผู้ชาย อยู่สามคนกับ ผู้ หญิงหนึ่ง คน    ต่าง แต่ง ตัวประหลาด

Petasos gerebant rotundos, quorum cacumina capita ipsa magnitudine pedis superabant, et tintinnabula quae marginem petasorum circumdabant dulciter tinniebant quotiescumque se movebant.

สวมหมวกกลมไว้บนศีรษะยอดแหลมยาวสักหนึ่ง ฟุต และมีระฆัง น้อยติดรอบปีกหมวกส่ง เสียงหวาน เวลาที่ขยับ ไปมา

Petasi virorum caerulei erant; petasus feminae parvae albus erat, et stolam albam gerebat quae complicata ab umeris pendebat;

หมวกผู้ชายสี น้ำ เงิน    หมวกของ ผู้ หญิงร่างเล็กนั้น สีขาว    เธอสวม เสื้อคลุมขาวห้อยลงจากบ่า

stellae parvae, quae in luce solis velut adamantes scintillabant, supra sparsae erant.

ตามเสื้อประดับ ด้วยดาวดวงเล็กระยิบระยับส่งประกายราวกับ เพชรยามต้องแสง ตะวัน

Virorum vestes caerulei erant, non aliter quam petasi, caligasque bene politas gerebant, quibus in summo virga inerat colore caeruleo pullo.

ผู้ชายสวมชุดสี น้ำ เงินสีเดียวกับ หมวก และสวมรอง เท้าบูต ขัดมันหุ้มแข้ง    ตรงแข้งขลิบสี น้ำ เงิน

Viri, ut Dorothea aestimavit, tantos fere habebant annos quam Patruus Henericus, nam duo ex eis barbas gerebant.

โดโรธีคิดว่าพวก ผู้ชายคง แก่ เท่าลุงเฮนรีเพราะมีสองคนที่ ไว้เครา

Anicula autem sine dubio multo maior erat natu:

แต่ ผู้ หญิงร่างเล็กนั้น คง จะ แก่กว่าอย่าง ไม่ต้องสงสัย

vultus rugis plenus, coma fere cana erat, et passibus ingrediebatur rigidioribus.

ใบหน้าเหี่ยวย่น    ผม ก็เกือบหงอกขาวสนิท    เธอ เดินโขยกเขยก

Hi cum ad casam ubi Dorothea in ianua stabat appropinquavissent, substiterunt et inter se murmuraverunt, velut si timerent ulterius progredi.

เมื่อพวกนั้น เข้ามา ใกล้บ้านตรงที่โดโรธี ยืนที่ปากประตู    พวก เขา หยุดกระซิบกระซาบกันราวกับ ว่ากลัวที่ จะ เดิน เข้ามา อีก

Anicula autem, usque ad Dorotheam progressa, caput demisse inclinavit et voce dulci dixit, "Accepta es, o nobilissima Venefica, in terra Munchkinorum.

แต่ หญิง แก่ร่างเล็ก เดินตรง เข้ามาหาโดโรธี    โค้ง หัว ให้ แล้ว กล่าว ด้วย เสียงไพเราะ ว่า    ``ขอต้อนรับ นาง ฟ้า ผู้ทรงเกียรติ สู่ดินแดน แห่งมันชกิน ส์

Pergrati tibi sumus quod Magam Malam Orientis interfecisti, et a servitudine populum nostrum liberavisti."

เราเป็น หนี้ บุญคุณ ท่าน เหลือ เกิน ที่ ฆ่าแม่มด แห่งทิศ ตะวัน ออก และ ช่วย ให้ ผู้คนของเรา เป็นไทพ้นพันธนาการ...''

Dorothea haec verba mirans audivit.

โดโรธีฟัง ถ้อยแถลง ด้วย ความประหลาด ใจ

Quid in animo habere poterat anicula cum eam veneficam appellaret, et interfecisse Magam Malam Orientis diceret?

ไม่รู้ ว่า หญิง แก่ร่างเล็กหมาย ความว่าอย่างไรที่มาเรียกเธอว่านาง ฟ้า และ ก็พูดว่าเธอ ได้ ฆ่าแม่มด แห่งทิศ ตะวัน ออก

Dorothea erat parva puella innocens innoxiaque, quae multa milia passuum domo turbine vecta erat; et numquam per totam vitam aliquid interfecerat.

โดโรธีเป็น เพียง เด็ก น้อยบริสุทธิ์ ไม่มี อันตรายต่อ ใคร เป็น เพียงคนที่ ถูกพายุไซโคลนหอบมา ไกลจากบ้านหลายไมล์ และเธอ ไม่เคย ฆ่า สิ่ง ใด ใน ชั่วชีวิตของเธอ

Sed femina parva responsum evidenter exspectabat; ita Dorothea haesitans dixit, "Benignissima es; sed certissime error est aliquis.

แต่ หญิงร่างเล็กดู จะหวัง คำตอบจากโดโรธี    ดัง นั้น เธอจึง กล่าว ขึ้นอย่างลังเลว่า    ``ท่าน ใจดีมาก แต่คง จะมีอะไร ผิดพลาดสักอย่าง

Nihil interfeci."

เพราะฉันไม่เคย ฆ่า ใครเลย''

"Tua tamen casa id fecit," anicula ridens respondit; "nihilque differt.

``ถ้าอย่างนั้น บ้านของท่าน ก็ ฆ่า เอง...'' หญิง แก่ร่างเล็กตอบ แล้ว หัวเราะ ขึ้น    `` ก็ เหมือนกันนั่นแหละ

Ecce!" perrexit, demonstrans angulum casae;

ดูซิ''เธอกล่าวต่อ แล้วชี้ ไปที่ มุมบ้าน

"ibi duo digiti pedis eius, qui etiam nunc se protrudunt a codice ligneo."

``นั่นไง...เท้า ทั้งสอง ยังโผล่ออกมา ใต้ขอน ไม้เลย''

Dorothea despexit, et prae timore exclamavit.

โดโรธีเข้า ไปดู แล้ว ก็ร้อง ขึ้นอย่างตก ใจ

Ibi, re vera, sub angulo magnae trabis quae casam fulciebat, se protrudebant duo pedes, calceati argenteis calceis quorum cacumina acuta erant.

นั่นไง...จริง ด้วย    ตรง มุมคาน ใหญ่ ใต้บ้านมี เท้า ทั้งสองโผล่ออกมา และสวมรอง เท้า เงิน ปลายแหลม ไว้

"Ei mihi!" exclamavit Dorothea, manus inter se misere implicans;

``ตายแล้ว!ตาย แล้ว!''โดโรธีร้อง ขึ้น เอามือสองข้างกุมกัน ไว้ ด้วย ความตก ใจ    ``

"certe casa in eam cecidit.

บ้านคงตกลงมาทับเธอแน่ๆ

Quidnam faciemus?"

เราจะทำอย่างไรกันดี

"Nil est faciendum," placide dixit anicula.

``ไม่มีอะไรต้องทำหรอก'' หญิงร่างเล็ก กล่าวอย่าง ใจ เย็น

"Sed quis erat?" rogavit Dorothea.

``แต่เธอ เป็น ใครกัน''โดโรธีถาม

"Maga Mala Orientis erat, ut ante memoravi," femina parva respondit.

``นางเป็นแม่มด ชั่วร้าย แห่งทิศ ตะวัน ออกตามที่ฉันบอก'' หญิงร่างเล็กตอบ

"Multos annos Munchkinos cunctos servitudine opprimebat, cogens illos sibi noctes et dies servire.

``นางจับพวก มันชกิน ส์ ทั้งหมดมาพันธนาการ ไว้หลายปี บังคับ ให้ เป็นทาส ทั้งกลาง คืนกลางวัน

Nunc omnes liberati sunt, et tibi ob id beneficium grati sunt."

บัดนี้พวก เขา เป็นไทกันหมด แล้ว และ เป็น หนี้ บุญคุณ ท่านที่ ได้ ช่วย เหลือ''

"Qui sunt Munchkini?" quaesivit Dorothea.

``พวกมันชกิน ส์ เป็น ใคร''โดโรธีถาม

"Homines sunt qui terram Orientis, ubi Maga Mala regebat, incolunt."

``พวกนี้ คือ ผู้คนที่ อาศัย อยู่ ในดินแดน แห่งทิศ ตะวัน ออกที่แม่มด ชั่วร้ายเคย ปกครอง อยู่

"Esne Munchkina to?" rogavit Dorothea.

``เธอเป็นมันชกิน ส์ใช่ ไหม''โดโรธีถาม

"Non sum; sed eorum sum arnica, quamquam in terra Septentrionis habito.

``ไม่ใช่    ฉัน เป็น เพื่อนของ เขา และฉัน อาศัย อยู่ ในดินแดน แห่งทิศ เหนือ

Cum viderent Magam Orientis mortuam esse Munchkini nuntium velocem ad me miserunt, et extemplo veni.

เมื่อพวกมันชกิน ส์ เห็นแม่มด แห่งทิศ ตะวัน ออกตาย ก็รีบส่งข่าว ไป ให้ฉัน    ฉัน ก็มาทันทีเลย

Sum Maga Septentrionis."

ฉันเป็นแม่มด แห่งทิศ เหนือ''

"Eia!" exclamavit Dorothea; "esne vere maga?"

``ต๊าย...ตาย!''โดโรธีร้องขึ้น    ``เธอ เป็นแม่มด จริงๆหรือ''

"Revera maga sum," respondit femina parva.

ใช่''หญิงร่างเล็กตอบ    ``

"Sed bona maga sum, et populus me amat.

``แต่ฉัน เป็นแม่มดที่ดี และ ผู้คนรักฉัน

Non sum tam potens quam maga mala quae hic regebat, aut certe homines ipsa liberavissem."

ฉันไม่มี อำนาจอย่างแม่มด ชั่วร้ายที่ ปกครองที่นี่หรอก ไม่ เช่นนั้น แล้วฉันคง ช่วย ให้ ผู้คนที่นี่ เป็นไท เสีย เอง แล้ว''

"Sed putabam omnes magas esse malas," dixit puella, quae subtimebat quod in magam veram inciderat.

``แต่ฉันเคย คิดว่าแม่มดทุกคน ชั่วร้าย...'' เด็ก หญิงพูด ขึ้น ยังรู้ สึก ครึ่งตระหนกต่อการเผชิญหน้ากับ แม่มด จริงๆ

"Certe non sic est; maxime erras.

``โอ้...ไม่ใช่    นั่น เข้า ใจ ผิดอย่าง ใหญ่หลวงทีเดียว

Erant solum quattuor magae in tota Terra Oz, et duae ex eis, illae quae in Septentrione et in Meridie habitant, sunt magae bonae.

มีแม่มดด้วยกันสี่คน เท่านั้น ในดินแดน แห่งออซ และสองคนที่ อยู่ทางทิศ เหนือกับ ทิศ ใต้ เป็นคนดี

Scio hoc verum esse, nam ipsa sum una ex eis, et de eo errare nequeo.

ฉันรู้ว่า เป็น ความ จริงเพราะฉัน เอง เป็นแม่มดคนหนึ่ง ไม่มีทาง เข้า ใจ ผิด ได้

Quae in Oriente et in Occidente habitabant erant quidem magae malae; quoniam autem unam ex eis interfecisti, non est nisi una maga mala in tota Terra Oz-illa quae in Occidente habitat."

แต่แม่มดที่ อยู่ทางทิศ ตะวัน ออก และทิศ ตะวัน ตกนั้น เป็นแม่มด ชั่วร้าย จริงๆตอนนี้ เธอ ก็ ได้ ฆ่าตาย ไปคนหนึ่ง แล้ว เหลือแม่มด ชั่วร้าย อีกคนเดียว ในดินแดน แห่งออซ ทั้งหมด    คนที่ อยู่ทางทิศ ตะวัน ตกนั่นแหละ...''

"At," ait Dorothea, paulisper meditata, "Amita Em mihi dixit omnes magas muftis ante annis mortuas esse."

``แต่...''โดโรธี กล่าว ขึ้นหลังจาก คิด อยู่ ชั่ว ขณะ    ``ป้าเอ็มเคยบอกฉันว่าแม่มดตาย ไปหมด แล้วนี่นา...หลายปี แล้ว ด้วย''

"Quis est Amita Em?" rogavit anicula.

``ป้าเอ็มคือใคร'' หญิง แก่ร่างเล็กถาม

"Amita est mea quae in Kansa, uncle veni, habitat."

``ป้าของฉันเอง อยู่ที่แคนซัส...ที่ที่ฉันจากมา''

Maga Septentrionis momentum temporis, capite demisso et oculis in solo defixis, secum cogitare visa est.

ดูเหมือนแม่มด แห่งทิศ เหนือ จะ คิด อยู่ครู่หนึ่ง เธอก้มศีรษะ    ดวงตามอง ไปที่ พื้น

Inde suspexit et dixit, "Nescio ubi Kansas sit, nam numquam antea audivi illam terram memorari.

แล้ว ก็เงยหน้า ขึ้นพูด    ``ฉัน ไม่รู้ ว่าแคนซัส อยู่ที่ ไหนเพราะฉัน ไม่เคย ได้ยิน ใครพูด ถึงดินแดนนั้น มาก่อน

At dic mihi, estne terra exculta?"

แต่บอกฉันหน่อยซิว่า เป็นประเทศอารยะหรือ เปล่า''

"Certissime est," respondit Dorothea.

``โอ้...ใช่ซิ''โดโรธีตอบ    ``

"Res ergo manifesta est.

ถ้าอย่างนั้น ก็ดี

In terris excultis credo nullas restare magas; nec magi nec veneficae veneficive.

ฉันเชื่อว่า ในประเทศอารยะ ไม่มีแม่มด เหลือ อยู่ อีก แล้ว แล้ว ก็ ไม่มีพ่อมดหมอผีหรือคนเสกเวทมนตร์

Sed, ut vides, Terra Oz numquam exculta fuit, nam ab omnibus aliis terris mundi interclusi sumus. Quare etiam nunc magas et magos habemus apud nos."

แต่ว่าดินแดน แห่งออซ ยัง ไม่ เจริญเลยเพราะเรา ถูกตัด ขาดจากโลกภายนอกหมด    ดัง นั้น เราจึง ยังมีแม่มดพ่อมด อยู่''

"Qui sunt magi?" rogavit Dorothea.

``พ่อมดเป็น ใคร''โดโรธีถาม

"Oz ipse est Magus Magnus," respondit Maga, voce submissa.

``ออซนั่นแหละเป็นพ่อมดยิ่ง ใหญ่''แม่มดตอบ ด้วย เสียงกระซิบแผ่ว เบา    ``

"Potentior est quam omnes nos coniunctae.

ท่านมีอำนาจมากกว่า ใครๆ ทั้งหมดของพวก เรารวมกัน

In Urbe Smaragdorum habitat."

ท่านอยู่ที่เมือง มรกต''

Dorothea amplius rogatura erat, sed eo ipso momento temporis Munchkini, qui quiete adstabant, clamorem magnum ediderunt et angulum casae ubi Maga Mala iacuerat demonstraverunt.

โดโรธีกำลังจะถาม อีก คำ ก็พอดีพวก มันชกิน ส์ที่ ยืน อยู่ถัด ไปเงียบๆนั้น ตะโกน ด้วย เสียงดัง แล้วชี้ ไปที่ มุมบ้านที่แม่มด ชั่วร้ายนอน อยู่

"Quid est?" rogavit anicula; et despexit, et ridere coepit.

``อะไร?''หญิง แก่ร่างเล็กถาม    หัน ไปมอง และ หัวเราะ ขึ้น

Pedes magae mortuae omnino evanescuerant et calceis exceptis nil remanebat.

เท้าของแม่มดที่ตายนั้น หาย ไปหมด เหลือ อยู่ แต่รอง เท้า เงิน เท่านั้น

"Tam vetus erat," edocuit Maga Septentrionis, "ut celeriter in sole exaresceret.

``นางแก่มาก เหลือกิน ...''แม่มด แห่งทิศ เหนืออธิบาย    ``นางเลย แห้ง ไปกับ แสง แดดอย่างรวด เร็ว''

Hic est finis eius.

จบสิ้นกัน เสียที

Calcei argentei autem tibi sunt, eosque ad gerendum habebis."

รองเท้า เงิน เป็นของเธอ แล้ว...เธอควรสวมมัน เสีย

Inclinata calceos suscepit, et postquam pulverem excussit Dorotheae tradidit.

เธอเอื้อมไป หยิบรอง เท้า ขึ้นมา    หลังจาก ปัดฝุ่นออก แล้ว ก็ส่ง ให้โดโรธี

"Maga Orientis illis calceis argenteis superbiebat," dixit unus ex Munchkinis; "et potentia quaedam eis inest; sed quae sit numquam intelleximus."

``แม่มดแห่งทิศ ตะวัน ออกภูมิ ใจรอง เท้า เงินนี้ นัก...''มันชกิน ส์คนหนึ่ง กล่าว ขึ้น    `` และมันมีอิทธิฤทธิ์ ใน ตัว ด้วย แต่ จะ เป็นอย่างไรพวก เรา ก็ ไม่รู้ ''

Dorothea calceos in casam portavit et in mensa posuit.

โดโรธีถือรอง เท้า เข้า ไป ในบ้าน เอาวาง ไว้บน โต๊ะ

Tum ad Munchkinos revenit et dixit, "Avida sum ad Amitam et Patruum redire, nam certa sum eos sollicitos esse de me.

แล้วเธอ ก็ กลับออกมาที่พวก มันชกิน ส์ และพูดว่า    ``ฉัน อยาก กลับ ไปหาป้ากับ ลุงของฉันจัง    ฉัน เชื่อว่าท่านคงห่วงฉันมาก

Potestisne milli viam demonstrare?"

ช่วยหาทาง ให้ฉันที ได้ ไหม''

Munchkini et Maga primum se, et tum Dorotheam, intuiti sunt, et tum capitibus renuerunt.

ทีแรกมันชกิน ส์ และแม่มดต่างมองหน้ากัน แล้ว ก็หัน มามองโดโรธีพลางสั่น หัว

"In regione Orientis, non longe ab hoc loco," dixit unus, "est magna solitudo, quam nemo possit vivus transire."

``ทางทิศตะวัน ออก... ไม่ห่างจากนี่ เท่าไร...''คนหนึ่ง พูด ขึ้น    ``มีทะเลทรายกว้าง ใหญ่ และ ไม่เคยมี ใครข้าม เอาชีวิตรอด ไป ได้''

"Eadem est in regione Meridiana," dixit alter, "propterea quod ibi fui et vidi.

``ทางทิศใต้ ก็ เหมือนกัน...'' อีกคนหนึ่ง พูด    ``ฉันเคย ไป และ เห็นมา แล้ว

Meridiana regio est terra Quadlingorum."

ทางทิศใต้ เป็นดินแดนของพวก ควอดลิงส์''``

"Mihi traditum est," dixit tertius, "eandem esse in Occidente.

มีคนบอกฉัน...''ชายคนที่สามพูด    ``ว่าทางทิศตะวัน ตก ก็ เหมือนกัน

Et illa terra, ubi Winkles habitant, a Maga Mala Occidentis regnatur, quae to in servitutem redigat si el obvia fias."

ดินแดนนั้นมีพวก วินกีส์ อยู่ ปกครอง ด้วยแม่มด แห่งทิศ ตะวัน ตกที่ จะคอย เอาเธอ เป็นทาสถ้า ผ่าน ไปทางนั้น ''''

"Septentrio est mea domus," antiqua mulier dixit, "et ad marginem eius est eadem magna solitudo quae hanc terram Oz circumdat.

``ทางทิศเหนือ เป็นบ้านฉัน...'' หญิง แก่ กล่าว ขึ้น    `` และ สุดแดน ก็ เหมือนกัน    มีทะเลทรายล้อมรอบดินแดน แห่งออซนี้ ไว้

Vereor, cara mea, ne nobiscum tibi habitandum sit."

แม่หนู...ฉันเกรงว่าเธอคงต้อง อยู่กับ พวก เรา เสีย แล้ว

His dictis Dorothea singultare coepit, nam solitaria inter hos homines incognitos sibi videbatur.

ถึงตอนนี้ โดโรธีเริ่มร้องไห้เพราะเธอรู้ สึกเหงา เหลือ เกิน ที่ต้อง อยู่ท่ามกลาง ผู้คนประหลาด เหล่านี้

Quae lacrimae misericordiam Munchkinorum benevolentium evocare videbantur, nam statim sudaria exprompserunt et ipsi quoque flere coeperunt.

น้ำตาเธอดู จะทำ ให้ หัว ใจ อันเมตตาของพวก มันชกิน ส์เศร้าโศก ไป ด้วย    พวก เขารีบควัก ผ้าเช็ดหน้าออกมา แล้ว ก็เริ่มร้องไห้ตาม ไป

Anicula quidem petasum dempsit et acumen in extremo naso libravit, dum voce sollemm dinumerat "unus, duo, tres."

ส่วน หญิง แก่ร่างเล็กนั้น ถอดหมวกออก เอา ปลายแหลมของหมวก ตั้งบน จมูกเธอ    เธอเริ่มนับ ``หนึ่ง ...สอง...สาม'' ด้วย เสียงเคร่งขรึม

Petasus extemplo in tabulam nigram mutatus est, in qua notis magnis albis creteis scriptum erat: "DOROTHEA AD URBEM SMARAGDORUM PROGREDIATUR."

ทันใดนั้น หมวก ก็กลาย เป็น กระดานชนวน    มีชอล์กขาว เขียน ไว้ว่า    ``... ให้โดโรธี ไป ยังเมือง มรกต''

Anicula tabulam nigram de naso dempsit, et verbis lectis rogavit, "Estne tibi nomen Dorothea, cara mea?"

หญิง แก่ร่างเล็กดึง กระดานชนวนจาก จมูกหลังจาก อ่านข้อ ความ แล้ว ก็ถามว่า    ``เธอชื่อโดโรธีใช่ ไหม    แม่หนู''

"Est," respondit puella, suspiciens et lacrimas abstergens.

``ใช่''หนูน้อยตอบ    เงยหน้า ขึ้น แล้วเช็ด น้ำตา

"Progrediendum est ergo tibi ad Urbem Smaragdorum.

``ถ้าอย่างนั้น เธอต้อง ไปเมือง มรกต

Fortasse Oz to iuvabit."

บางทีออซจะ ช่วยเธอ ได้''

"Ubi est haec Urbs?" rogavit Dorothea.

``เมืองอยู่ที่ ไหน''โดโรธีถาม

"Est in ipsa media terra, et regnatur ab Oz, Mago Magno quem tibi memoravi."

``อยู่ตรงกลางดินแดนนี้ เลย    ออซพ่อมด ผู้ยิ่ง ใหญ่ตามที่ฉันบอกเธอ แล้วนั่นแหละ ปกครอง อยู่''

"Estne homo bonus?" puella anxie rogavit.

``เขา เป็นชายที่ดีหรือ เปล่า'' เด็ก หญิงถามอย่างกังวล

"Est Magus bonus.

``เขา เป็นพ่อมดที่ดี

Non possum iudicare utrum sit homo an non, nam numquam eum vidi."

ทว่าจะ เป็น ผู้ชายหรือ เปล่าฉัน ก็บอก ไม่ ได้    เพราะ ไม่เคย เห็นเลย''

"Quomodo illuc ire possum?" Dorothea rogavit.

``ฉันจะ ไปที่นั่น ได้อย่างไร''โดโรธีถาม

"Pedibus tibi eundum est. Iter longum est, per regiones modo amoenas modo tenebricosas et terribiles.

``เธอต้องเดิน ไป    ทาง ไกลมาก    ผ่านดินแดนที่บางที ก็สะดวก    บางที ก็ มืดน่ากลัว

Artibus autem magicis omnibus mihi notis utar ut to ab iniuria defendam."

อย่างไรก็ตาม    ฉัน จะ ใช้เวทมนตร์ วิชาที่ฉันรู้ ทั้งหมดปกป้องเธอจาก อันตราย''

"Nonne me comitaberis?" imploravit puella, quae aniculam pro sola arnica habere coeperat.

``เธอจะ ไปกับ ฉัน ได้ ไหม'' เด็ก หญิงร้องขอ    เธอเริ่มถือ ว่ามี หญิง แก่ร่างเล็กนี้ เป็นมิตร แต่ เพียง ผู้เดียว

"Id facere non possum," respondit ea; "sed tibi basium meum dabo, et nemo ei quem Maga Septentrionis basiavit nocere audebit."

``ไม่ ได้หรอก    ฉันทำอย่างนั้น ไม่ ได้''เธอตอบ    `` แต่ฉัน จะจูบเธอ แล้ว ก็ จะ ไม่มี ใครกล้าทำ อันตรายคนที่แม่มด แห่งทิศ เหนือจูบ ได้เลย''

Ad Dorotheam appropinquavit et el molliter frontem basiavit.

เธอเข้ามา ใกล้โดโรธี แล้ว ก็จูบที่หน้าผากอย่างแผ่ว เบา

Ubi labra puellam tetigerunt nota rotunda splendidaque relicta est, ut Dorothea mox cognovit.

โดโรธีมารู้ทีหลังว่า    ตรงที่ริม ฝีปากเธอสัมผัสนั้น เป็นรอยกลมใสแจ๋วติด อยู่

"Via quae ad Urbem Smaragdorum ducit lateribus flavis strata est," dixit Maga; "falli ergo non potes.

``ทางไปเมือง มรกตปู ด้วยอิฐสี เหลือง...''แม่มดบอก    ``ฉะนั้น เธอ จะ ไม่หลงทาง

Cum ad Oz perveneris ne eum timeas, sed rem tuam ei narra et auxilium ab eo pete. Vale; cara mea."

เมื่อเธอพบออซ    อย่ากลัวเขา แต่จงบอกเรื่อง ราวของเธอ แล้วขอ ให้ เขา ช่วย...ลาก่อน...ที่รักของฉัน''

Tres Munchkini capita demisse inclinaverunt et ei iter iucundum optaverunt, tum per arbores digressi sunt.

มันชกินส์ ทั้งสามโค้ง ให้เธอ แล้วอวยพร ให้ เดินทาง โดยสวัสดิภาพ    หลังจากนั้น พวก เขา ก็ เดินผ่านแมก ไม้จาก ไป

Maga Dorotheae benigne adnuit, ter in cake sinistra se vertit, et statim evanuit, id quod Totonem parvum valde obstupefecit, qui sans magna voce postquam discessit latravit, quia ea praesente ne fremere quidem ausus erat.

แม่มดพยักหน้ากับโดโรธีอย่างฉันมิตร แล้ว หมุน ตัว ไปทาง ปลาย เท้าซ้ายสามรอบ    เธอหายวับ ไปทันที    โต โต้ น้อยประหลาด ใจมาก ถึงกับ เห่าตาม ไป ด้วย เสียง อันดัง ตอนที่เธอหาย ตัว ไป    มันกลัวมานานจน ไม่กล้า แม้ จะส่ง เสียงขู่ คำรามตอนที่แม่มด อยู่

Dorothea autem eam quam esse magam sciebat illo ipso modo elapsuram esse exspectaverat, et ne minime quidem obstupuit.

แต่โดโรธีรู้ แล้วว่าเธอ เป็นแม่มด และคาดว่าเธอคง จะหาย ตัว ไป แบบนั้น จึง ไม่ประหลาด ใจเลย แม้ แต่ น้อย

Capitulum III. Quomodo Dorothea Terriculum Liberavit

บทที่    3    โดโรธีช่วยหุ่น ไล่กา

Vix Dorothea sola relicta est cum esurire coepit.

โดโรธีถูก ทิ้ง ให้ อยู่คนเดียว    เธอรู้ สึกหิว

Itaque ad armarium ivit et frustum panis sibi resecuit, quod butyro oblevit.

ดังนั้น เธอจึง ไปที่ ตู้กับ ข้าว แล้วตัด ขนมปัง ให้ตน เอง    เธอ เอาเนยทา เสีย ทั่ว

Portionem Totoni dedit, et situlam de pluteo sumptam ad fluvium parvum detulit et aqua pura micanti implevit.

เธอให้โต โต้บ้าง แล้ว หยิบเหยือกจากหิ้งถือ ไปที่ลำธาร น้อย เอา น้ำใสสะอาด ใส่ เสีย เต็ม

Toto ad arbores cucurrit et allatrare ayes quae ibi sedebant coepit.

โตโต้ วิ่ง ไปตามต้น ไม้    เริ่มเห่านกที่ เกาะ อยู่

Dorothea ad eum reducendum ivit, et poma de ramis pendentia tam suavia vidit ut aliquot colligeret, intellegens ea admodum esse quod ad ientaculum consummandum requirebat.

โดโรธีตามไป จะ เอามันมา    เธอ เห็นผล ไม้น่าอร่อยห้อย อยู่ตามกิ่งก้าน ก็เลย เก็บ เอา ไว้บ้างเพื่อ เป็น อาหารเช้า ตามที่เธอปรารถนา

Deinde ad casam redivit, et postquam aquam puram frigidamque et ipsa sibi sumpsit et Totoni dedit, coepit se parare ad iter ad Urbem Smaragdorum.

แล้วเธอ กลับมาที่บ้าน ช่วยตน เอง และโต โต้ ด้วย น้ำดื่ม อันแสน เย็นสะอาด    เธอเตรียม ตัว พร้อมที่ จะ เดินทาง ไปเมือง มรกต

Dorotheae non erant nisi duae vestes, altera autem casu munda erat et clavo ligneo iuxta lectum pendebat.

โดโรธีมีเสื้อ ผ้า อยู่ อีก เพียงชุดเดียว แต่ ก็บังเอิญ ซัก ไว้สะอาดแขวน อยู่ที่ขอข้างเตียง

Ex gossypio picto facta, quadrata alba et caerulea habebat; haec quidem quamquam veste saepe lavata sans palluerant, adhuc erat vestis bella.

เป็น ผ้าฝ้ายตาหมากรุกสีขาวกับ น้ำ เงิน แม้สี น้ำ เงิน จะซีดจาง ไป ด้วยการ ซัก ก็ตาม แต่มัน ก็ ยัง เป็นชุดที่น่ารัก อยู่

Puella se diligenter lavit, gossypium mundum induit, capiti petasum roseum qui solem defenderet in capite alligavit.

เด็ก น้อยทำ ความสะอาดร่างกายอย่างถี่ถ้วน    สวมชุด ผ้าฝ้าย อันสะอาดนั้น แล้ว ก็คาดหมวกสีชมพู ไว้บนศีรษะ

Corbem parvam suscepit et pane ex armario sumpto irnplevit, quo facto pannum album supra pandit.

เธอหยิบตะกร้า ใบ น้อย เอาขนมปังจาก ตู้ ใส่ เสีย เต็ม แล้ว เอา ผ้าขาวคลุมข้างบน

Inde ad pedes despexit et animadvertit quam veteres usuque confecti calcei sui essent.

เธอมองดูที่เท้าของเธอ ก็ เห็นว่ารอง เท้า เก่า และขาดรุ่งริ่ง แล้ว

"Certe iter longum numquam perferent, Toto," dixit.

``คงใช้ เดินทาง ไกล ไม่ ได้ แน่    โต โต้''เธอพูด

Et Toto in faciem eius oculis parvis nigris suspexit et caudam movit ut demonstraret se intellegere quid sibi vellent verba Dorotheae.

และโต โต้ ก็จ้องหน้าเธอ ด้วยดวงตาสีดำ พร้อมกับ กระดิกหางเพื่อ แสดงว่ามัน เข้า ใจว่าเธอหมาย ถึงอะไร

Illo momento temporis Dorothea calceos argenteos Magae Orientis in mensa iacentes conspexit.

ขณะเดียวกันโดโรธี ก็มอง ไป เห็นรอง เท้าของแม่มด แห่งทิศ ตะวัน ออกวาง อยู่บน โต๊ะ

"Scire velim numquid mihi apti sint," Totoni dixit.

``ฉันสงสัยว่าจะ ใส่ ได้หรือ เปล่านะ''เธอพูดกับ โต โต้    ``

"Reor eos optimos ad longum iter faciendum esse, nam conteri non possum."

มันคงใช้ เดินทาง ไกล ได้ดีทีเดียวเพราะ ไม่มีวัน ขาด''

Exult calceos scorteos veteres et argenteos experta est, qui el tam bene apti erant quam si ad eam facti essent.

เธอถอดรองเท้า คู่ เก่าออก    ลอง ใส่รอง เท้า เงิน คู่นั้น ซึ่ง ใส่ เข้า ได้พอดีราวกับ ว่าตัด ไว้สำหรับ เธอ

Postremo corbem sumpsit.

ท้ายที่สุดเธอ ก็หัน ไป หยิบตะกร้า ขึ้น

"Agedum, Toto," dixit.

ไป...โต โต้''เธอพูด    ``''

"Ad Urbem Smaragdorum ibimus et Oz magnum rogabimus quomodo ad Kansam redeamus."

``เราจะ ไปเมือง มรกตกัน จะ ได้ขอ ให้ออซ ผู้ยิ่ง ใหญ่ ช่วยเรา กลับ ไปแคนซัส

Ianuam post se clausit seramque firmavit, et clavem in sinu vestis diligenter posuit.

เธอปิดประตู    ลั่นกุญแจ เอาลูก กุญแจ ใส่ กระเป๋า เสื้ออย่างระมัดระวัง

Itaque, Totone sobrio tolutim a tergo currente, iter instituit.

และ แล้วเธอ ก็ออก เดินทาง พร้อม ด้วยโต โต้ที่ วิ่งตาม ไปอย่างร่าเริง

Multae viae aderant, sed breviter illam lateribus flavis stratam repperit.

ใกล้ๆนั้น มีถนนหลายสาย แต่ เพียง ไม่นานนักเธอ ก็พบถนนสายที่ปู ด้วยอิฐสี เหลือง

Mox alacriter ad Urbem Smaragdorum, calceis argenteis festive in strato duro flavo tinnientibus, incedebat.

ภายใน เวลา ไม่ช้าเธอ ก็ มุ่งหน้า ไป สู่เมือง มรกต    รอง เท้า เงินของเธอกระทบท้องถนนสี เหลืองแสนหนานั้น ส่ง เสียงกรุ๊งกริ๊งร่าเริง

Sol dare lucebat et aves dulciter cantabant et Dorothea non tam misera erat quam forsitan putes fore puellam parvam subito e patria vento ablatam et in media terra aliena depositam.

ตะวัน ส่องแสงจ้า    นกร้องเพลงแสนหวาน และโดโรธี ก็ ไม่รู้ สึกกังวลมากนัก    ดัง ที่ท่านอาจ คิดว่า จะเกิด กับ เด็ก หญิง น้อยๆที่จากบ้านเมือง ตนมาอย่างฉับพลันทัน ด่วน ถูกปล่อย อยู่ท่ามกลางดินแดน อันประหลาดนี้

Mirabatur, dum progreditur, quam pulchra terra circum se esset.

เมื่อเดิน ไป    เธอประหลาด ใจที่ เห็นภูมิ ประเทศงดงามรอบ ด้าน

Iuxta viam erant saepes nitidae, delicate colore caeruleo tinctae, et ultra eas agri pleni frumento et holeribus abundantibus.

มีรั้วกั้นเป็นระเบียบข้างถนนทาสีขาวสลับสี น้ำ เงิน และถัด ไป เป็นท้อง ทุ่ง เต็ม ไป ด้วยรวงข้าว พืช ผัก เต็ม ไปหมด

Manifestum erat Munchkinos agricolas esse peritos et messes magnas facere posse.

แน่ทีเดียว    พวก มันชกิน ส์ เป็นชาว ไร่ชาวนาที่ดี และ ปลูก พืชผล ได้มากมาย เช่นนั้น

Interdum casam praeterivit, et homines evenerunt ut eam praetereuntem adspicerent et capita humiliter inclinarent; nam omnes sciebant per eam esse deletam magam malam et se a servitudine liberatos esse.

บางครั้ง บางคราวเธอผ่านบ้าน เรือน ผู้คน ก็ออกมามองเธอ และโค้ง ให้เธอผ่าน ไป    ทุกคนรู้ ว่าเธอ เป็น ผู้ทำลายแม่มด ชั่วร้าย และปลดปล่อย ให้พวก เขา เป็นไทจากพันธะ

Casae Munchkinorum specie inusitata erant, omnes enim rotundae erant, tholo magno tectae.

บ้านเรือนที่มันชกิน ส์ อยู่นั้น แสน จะประหลาด แต่ละหลังกลม    มีหลังคา เป็นโดม ใหญ่

Omnes caeruleo pigmento tinctae erant, quia in hac terra Orientis caeruleus erat color maxime acceptus.

ทาด้วยสี น้ำ เงินเนื่องจากภูมิ ประเทศทางทิศ ตะวัน ออกนี้ โปรดปรานสี น้ำ เงินยิ่ง นัก

Sub vesperum, cum Dorothea ex itinere longo defessa esset et se rogare coepisset ubi pernoctatura esset, ad casam aliquanto maiorem ceteris venit.

ตกเย็น    เมื่อโดโรธีเหนื่อยกับ การ เดินทาง ไกล และเริ่มวิตกว่าเธอ จะ พัก แรมที่ ไหนดี    เธอ ก็มา ถึงบ้านหลังค่อนข้าง ใหญ่กว่าหลัง อื่นๆ

Pro qua in viridi pratulo multi viri feminaeque saltabant.

ที่สนามหญ้าหน้าบ้านมีชาย หญิงมากมาย เต้นระบำ อยู่

Quinque fidicines parvi quam maxime psallebant et homines ridebant cantabantque, et non longe aberat magna mensa fructibus et nucibus et crustis suavibus placentisque et muftis aliis dapibus onusta.

มีคนเป่าขลุ่ยตัวเล็กๆ ห้าคนกำลังเป่า อยู่ ด้วย เสียงดัง ผู้คน หัวเราะ และร้องเพลงกันที่ โต๊ะ ตัว ใหญ่ ใกล้ๆมีผล ไม้ ถั่ว    ขนมไพน์    ขนมเค้ก และของน่ากิน อื่นๆวาง อยู่ เต็ม

Dorothea benigne salutata est, et ad cenam et ad apud eos pernoctandum invitata; nam haec erat domus Munchkini cuiusdam in tota regione divitissimi, et amid ad eum convenerant ut libertatem suam a servitudine magae malae celebrarent.

ผู้คนต้อนรับ โดโรธีอย่าง ใจดี เชื้อเชิญ ให้เธอกิน และค้าง แรม ด้วย    นี่ เป็นบ้านมันชกิน ส์ที่รวยที่ สุด ในดินแดน และ เพื่อนฝูงของ เขาต่างมาชุมนุมเพื่อฉลองอิสรภาพจากพันธนาการของแม่มด ชั่วร้าย

Dorothea bene cenavit et el ipse ministravit Munchkinus ille dives, cui nomen erat Boquus.

โดโรธีกินอาหาร เย็นอย่าง เต็ม ใจ    มันชกิน ส์ชื่อ    ``บ๊อก ผู้มั่งคั่งคอยดูแลเธอ อยู่

Deinde ipsa in lectulo consedit et saltatores contemplabatur.

เสร็จแล้วเธอ ไป นั่งดู ผู้คน เต้นรำ''

Cum Boquus calceos argenteos vidisset dixit, "Credo equidem to veneficam magnam esse."

เมื่อบ๊อกเห็นรอง เท้า เงินของเธอ เขา ก็พูดว่า    ``เธอคง เป็นนาง ฟ้า ผู้ยิ่ง ใหญ่ แน่เทียว

"Cur?" rogavit puella.

``ทำไมล่ะ?''เด็ก หญิงถาม''

"Quoniam calceos argenteos geris et magam malam interfecisti.

``    เพราะเธอสวมรองเท้า เงิน และ ฆ่าแม่มดร้ายตายนะซี

Praeterea color albus in veste est, et solae magae veneficaeque album gerunt."

``แล้วเธอ ยังสวมชุดสีขาว ด้วย    มีแม่มดกับ นาง ฟ้า เท่านั้น ที่สวมชุดสีขาว

"Credo equidem to veneficam magnam esse. Quadrata caerulea vesti insunt - et alba," dixit Dorothea, sinus levans.

``ชุดของฉันตาหมากรุกสีน้ำ เงินกับ ขาว''โดโรธีพูด ขึ้นพลางกรีดรอยยับที่ เสื้อ

"Benefacis quod talem vestem geris," dixit Boquus. "Caeruleus est color Munchkinorum, et alba est color magarum;

``เป็น ความกรุณาที่เธอสวม เช่นนี้ ''บ๊อกพูด    ``สี น้ำ เงินคือสีของมันชกิน ส์    สีขาว เป็นสีของแม่มด

scimus ergo to magam amicam esse."

เราเลยรู้ว่าเธอ เป็นแม่มด ใจดี''

Dorothea nescivit quid his dictis responderet, nam omnes se esse magam credere videbantur, et ipsa optime sciebat se nihil nisi puellam parvam et unam de muftis esse quae forte per turbinem in terram peregrinam venisset.

ถึงตอนนี้ โดโรธี ไม่รู้ ว่า จะพูดอะไรเพราะ ผู้คนดู จะ คิดว่าเธอ เป็นแม่มด ไปหมด    เธอรู้ ดีว่าตน เป็น เพียง เด็ก หญิงธรรมดาๆที่มา สู่ดินแดนประหลาด แห่งนี้ ด้วยเหตุ บังเอิญจากพายุไซโคลน เท่านั้น

Postquam taeduit saltationem videre, Boquus eam in casam duxit, ubi cubiculum cum lecto bello el praebuit.

เมื่อเธอเบื่อดูเต้นรำ    บ๊อก ก็พาเธอ เข้า ไป ในบ้าน    เสนอห้องกับ เตียงนอนน่ารัก ให้เธอ

Lintea a texto caeruleo erant, in quibus Dorothea arte usque ad mane dormivit, Totone in stragulo caeruleo iuxta convoluto.

ผ้าปูเตียงสี น้ำ เงิน และโดโรธี ก็ หลับสนิท ไปจนรุ่งเช้า โดยมีโต โต้นอนขด อยู่ที่พรมสี น้ำ เงินข้างๆ

Bene ientavit et magna delectatione infantem parvum Munchkinum, qui cum Totone ludebat caudamque vellebat et increpabat ridebatque, observavit.

เธอกินอาหารเช้า อย่าง สุข ใจ และมองดูทารกมันชกิน ส์ น้อยที่ เล่น อยู่กับ โต โต้ดึงหางมัน หัวเราะ เอิ๊กอ๊าก    ทำ ให้โดโรธีขบขันยิ่ง

Toto omnibus admirationi erat magnae, nam numquam antea canem viderant.

โตโต้ เป็น สิ่งน่าฉงนงดงามของคน ทั่ว ไปเพราะพวก นี้ ไม่เคย เห็นหมามาก่อน

"Quam longinqua est Urbs Smaragdorum?" rogavit puella.

``ไกล เท่าไรจึง จะ ถึงเมือง มรกต'' เด็ก หญิงถาม

"Nescio," graviter respondit Boquus, "nam illuc numquam ivi.

``ฉันเอง ก็ ไม่รู้ ''บ๊อกตอบอย่างเคร่งขรึม    ``ฉัน ไม่เคย ไปเลย

Melius est ab Oz abesse, nisi negotium cum eo habeas.

เป็นการดีที่ ผู้คน จะ อยู่ ไกลๆออซถ้า ไม่มีธุรกิจ อะไรกับ เขา

Iter autem ad Urbem Smaragdorum longum est, et multos dies tibi gradiendum erit.

ทางไปเมือง มรกตนั้น ไกล    เธอต้อง ไปหลายวัน

Hic terra opima et amoena est, sed loca tibi aspera periculosaque transgredienda sunt antequam ad finem itineris pervenias."

ภูมิประเทศ แถบนี้ อุดมสมบูรณ์น่า อยู่ แต่เธอ จะต้องผ่าน ไป ในที่กันดาร อันตราย    ก่อน จะ สุดจุดหมาย ปลายทางของการ เดินทาง''

Hoc dictum Dorotheam paulum perturbavit, sciebat autem Oz magnum solum se iuvare posse ut ad Kansam rediret, animose ergo constituit gradum non referre.

นี่ทำให้โดโรธีกังวลเล็ก น้อย แต่เธอรู้ ดีว่าออซ ผู้ยิ่ง ใหญ่ ผู้เดียว เท่านั้น ที่ จะ ช่วย ให้เธอ กลับ ไป ยังแคนซัส ได้    ดัง นั้น เธอจึงตัด สิน ใจอย่างกล้าหาญที่ จะ ไม่ถอยหลัง

Amicis valedixit, et iter per viam laterum flavorum repetivit.

เธอกล่าวอำลาบรรดามิตร และเริ่มออก เดินทาง ไปตามถนนอิฐสี เหลือง อีก ครั้ง

Cum pauca milia passuum progressa esset constituit consistere ut se reficeret, itaque ad summam saepem iuxta viam escendit reseditque.

เมื่อเดิน ไป ได้หลายไมล์    เธอ ก็ คิดว่าควร จะ หยุด พัก เสียที    เธอปีน ขึ้น ไปบนขอบรั้วข้างถนน นั่งลง

Erat ultra saepem magnus ager plenus frumento, et non longe, altum in conto positum ut frumento maturo ayes arceret, terriculum vidit.

ตรงรั้วนั้นเต็ม ไป ด้วย ไร่ข้าวโพดมากมาย และ ไม่ ไกลจากนั้น เท่าไรเธอ ก็ เห็นหุ่น ไล่กา ตัวหนึ่ง แขวน อยู่บนเสา สูงเพื่อ ไว้ ใช้ ไล่นก ไปจากข้าวโพดสุกอร่าม

Dorothea mentum manu fulcivit et cogitabunda terriculum intuita est.

โดโรธีเอามือ เท้าคางเพ่งพินิจหุ่น ไล่กา

Caput sacculus erat stramine stipatus, oculis ibi nasoque et ore ut fades simularetur depictis.

หัวของมันทำ ด้วยกระสอบ ใบ น้อยยัดฟาง    มีสีทาตา จมูก    ปาก    เพื่อ ให้ดู เป็น ใบหน้า

Caeruleus petasus vetus fastigatus, nescio cuius Munchkini olim proprius, in hoc capite positus erat, et reliqua figura ex vestimento caeruleo, vetustate contrito et decolore, constabat, quod vestimentum ipsum stramine fartum erat.

หมวกยอดแหลมสีน้ำ เงิน ใบ เก่าๆ ซึ่งคง เป็นของพวก มันชกิน ส์สักคนวางแหมะ ไว้บน หัวมัน    รูปร่าง ส่วนที่ เหลือสวม ไว้ ด้วย เสื้อ ผ้าสี น้ำ เงินชุดหนึ่ง สีจาง และขาดวิ่น    ข้าง ใน อัด ด้วยฟาง

In pedibus erant caligae veteres in superiore pane caeruleae, quales omnes in hac terra gerebant, et figura super caules frumenti conto in tergum truso sublevata erat.

ที่เท้ามีรอง เท้าบูต เก่าๆลายสี น้ำ เงิน เหมือนกับ ที่ ผู้คน ในแดน แถบนี้ ใช้กัน ตัวหุ่นนั้น ถูกยัน ขึ้น ไป เหนือต้นข้าวโพด    แขวนหลังติดกับ เสา ไว้

Dorothea, faciem pictam inusitatamque terriculi intente intuens, obstupuit cum eum sibi oculo altero lente nictare animadverteret.

ขณะที่โดโรธีเฝ้ามองหุ่น ไล่กาที่มีสีทาหน้าประหลาดอย่างพินิจพิเคราะห์ นั้น เธอแปลก ใจที่ เห็นตาข้างหนึ่ง ของมันกะพริบ ให้เธอช้าๆ

Primo putabat se erravisse, nam in Kansa nemo terriculus umquam nictat; postmodo autem figura comiter ei capite adnuit.

ตอนแรกเธอ คิดว่าเธอคงหลง ไป เองเพราะ ไม่มีหุ่น ไล่กา ในแคนซัสที่ ไหนสัก ตัวกะพริบตา ได้ แต่ แล้วต่อมาหุ่น ไล่กา กลับผงก หัว ให้เธออย่าง เป็นมิตร

Tum de saepe descendit et ad Terriculum appropinquavit, dum Toto circum contum currit latratque.

เธอจึงปีนลงจากรั้วเดิน เข้า ไปหา    โต โต้ วิ่งเห่า ไปรอบๆเสานั้น

"Salve," voce subrauca dixit Terriculus.

``สวัสดี''หุ่นไล่กาพูด ขึ้น ด้วย เสียง ห้าว

"Esne tu locutus?" rogavit puella stupefacta.

``เธอพูดได้ ด้วยหรือ'' เด็ก หญิงถามอย่างสงสัย

"Pro certo," respondit Terriculus;

``แน่ซิ''หุ่น ไล่กาตอบ''

"quomodo vales?"

``สบายดีหรือ

"Gratias tibi ago," comiter respondit Dorothea; "sans valeo.

``สบายดี    ขอบ ใจ''โดโรธีตอบอย่างสุภาพ

Ut vales tu?"

``เธอล่ะสบายดีหรือ''

"Non valeo," dixit Terriculus subridens, "quia valde me taedet hic positum esse dies noctesque ad cornices fugandas."

``ฉันไม่ สบายเลย''หุ่น ไล่กาตอบ พร้อมกับ ยิ้ม ``น่าเบื่อที่ ถูกแขวน อยู่ที่นี่ ทั้งวัน ทั้ง คืน... ให้ ไล่กา''

"Nonne potes descendere?" rogavit Dorothea.

``เธอลงมาไม่ ได้หรือ''โดโรธีถาม

"Non possum, quoniam hic contus in tergum mihi trusus est.

``ไม่ ได้    มีเสาติดหลังฉัน อยู่

Si tibi placebit contum removere tibi magnopere obligatus ero."

ถ้าเธอ จะกรุณายกเสาออก    ฉัน จะ เป็น หนี้ บุญคุณ อย่างยิ่ง ทีเดียว''

Dorothea bracchia ambo extendit et figuram de conto levavit; nam, stramine stipata, admodum levis erat.

โดโรธีชูแขนทั้งสอง ขึ้น    ยก เอา ตัวหุ่นออกมาจากเสา ตัวหุ่นนั้น แสน เบาเพราะยัด ด้วยฟาง

"Maximas gratias tibi ago," dixit Terriculus, in terra depositus.

``ขอบคุณมาก''หุ่น ไล่กาพูดเมื่อ ถูกจับ วางลงบน พื้นดิน

"Mihi esse novus homo videor."

``ฉันรู้สึกราวกับ เป็นคนใหม่ ทีเดียว''

Hae verba Dorotheam perplexabantur, nam inusitatum erat hominem fartum loquentem audire, caput comiter inclinantem et iuxta se ambulantem videre.

โดโรธีงุนงงกับมันนักเพราะประหลาดที่ ได้ยิน หุ่นพูด ได้ และ เห็นมันโค้ง ให้ พร้อมกับ เดินมาข้างๆเธอ

"Quis es?" rogavit Terriculus, cum se extendisset et oscitavisset,

``เธอเป็น ใคร''หุ่น ไล่กาถามหลังจากที่ ยืดแข้ง ยืดขาหาวนอน

"et quo vadis?"

``เธอจะ ไป ไหน''

"Mihi nomen est Dorothea," dixit puella, "et iter facio ad Urbem Smaragdorum, ut Oz magnum rogem ut me remittat ad Kansam."

``ฉันชื่อโดโรธี''เด็ก หญิงพูด    ``ฉันกำลัง ไปเมือง มรกต... ไปขอ ให้ออซ ผู้ยิ่ง ใหญ่ส่งฉัน กลับแคนซัส''

"Ubi est Urbs Smaragdorum?" rogavit;

``เมืองมรกต อยู่ที่ ไหน''มันถาม

"et quis est Oz?"

``ออซเป็น ใคร''

"Quid, num ignoras?" respondit Dorothea attonita.

``ทำไมล่ะ    นี่เธอไม่รู้ เลยหรอกหรือ''เธอถาม กลับ ด้วย ความประหลาด ใจ

"Ignoro equidem; nil scio. Ut vides, stipatus sum, ergo nullum omnino est milli cerebrum," tristis respondit.

``ไม่... ไม่ จริงๆ    ฉัน ไม่รู้ อะไรเลย    เธอ ไม่ เห็นหรือ    ฉัน ถูกยัด เป็นหุ่น    ฉะนั้น ฉันจึง ไม่มีมันสมอง''มันตอบอย่างเศร้าสร้อย

"Eheu," dixit Dorothea; "tui magnopere misereor."

``โอ้''โดโรธีพูด    ``ฉันเสีย ใจกับ เธอ จริงๆ''

"Putasne," rogavit, "si to comitabor ad Urbem Smaragdorum, fore ut Oz magnus milli cerebrum det?"

``เธอคิดว่า...''มันถาม    ``ถ้า ฉัน ไปเมือง มรกตกับ เธอ    ออซ ผู้ยิ่ง ใหญ่ จะ ให้มันสมอง แก่ฉัน ได้ ไหม''

"Illud afflrmare nequeo," rettulit; "sed si tibi placet me comitari, nihil obstat.

``ฉันตอบไม่ ได้หรอก...''โดโรธีตอบ    `` แต่เธอ จะ ไปกับ ฉัน ก็ ได้ถ้า เธอ อยาก ไป

Si Oz tibi cerebrum negabit nihilo peius afficieris quam nunc."

แม้ออซ จะ ไม่ ให้มันสมอง    เธอ ก็คง ไม่แย่ ไปกว่า ปัจจุบันหรอก''

"Verum est," dixit Terriculus.

``จริงซิ''หุ่น ไล่กาพูด    ``

"Ut vides," familiariter perrexit, "non milli curae est quod crura bracchiaque et corpus stipata sunt, propterea quod nihil mihi nocere potest.

นี่    นะ...''มันว่าต่ออย่างกระซิบกระซาบ    ``ฉันไม่วิตกว่าแขนขา และ ตัวฉันยัดฟาง    เพราะฉัน ถูกทำร้าย ไม่ ได้เลย

Si quis digitos pedis calcat aut me acu pungit, nil refert, nam dolorem sentire non possum.

ถ้าใครมาร้อย นิ้วฉันหรือ เอา เข็มมาแทงฉัน ก็ ไม่ เป็นไร    เพราะฉัน ไม่รู้ สึกเลย

Nolo autem fatuus vocari, et si pro cerebro, quo tibi caput fartum est, milli caput stramine fartum mansurum est, quomodo umquam quicquam sciturus sum?"

แต่ฉัน ไม่ อยาก ให้ ใครเรียกว่าไอ้โง่    ถ้า หัวฉันมี แต่ฟางยัด แทนที่ จะมีมันสมองอย่างของเธอ    ฉัน จะรู้ เรื่อง อะไรต่ออะไร ได้ ยังไงล่ะ''

"Intellego quid sentias," dixit puellula, quae reapse eius miserebatur.

``ฉันเข้า ใจดีว่าเธอรู้ สึกอย่างไร'' เด็ก น้อยพูด และรู้ สึก เสีย ใจกับ มัน จริงๆ''

"Si me comitaberis petam ab Oz ut quod possit pro to faciat."

``ถ้าเธอ จะมากับ ฉันฉัน จะขอร้องออซ ให้ ช่วยเธอ เท่าที่ จะ ช่วย ได้

"Benigne dicis," ammo grato respondit.

``ขอบใจ''มันตอบอย่างสำนึก บุญคุณ

Ad viam rediverunt.

ทั้ง คู่พากัน เดิน กลับ ไปที่ถนน

Dorothea el saepem transcendenti auxilio erat, et per viam laterum flavorum ad Urbem Smaragdorum profecti sunt.

โดโรธีช่วยมันข้ามรั้ว และเริ่มออก เดิน ไปตามทางอิฐสี เหลือง มุ่ง ไป สู่เมือง มรกต

Primo Totoni hoc additamentum non placebat.

ตอนแรกๆโต โต้ ไม่ชอบ ส่วน เพิ่มเติมที่มี เข้ามาเลย

Circa virum stipatum olfaciebat velut suspicans nidum rattorum in stramine latere, et saepe inimico modo adversus Terriculum fremebat.

มันเที่ยวดมรอบ ตัวหุ่นราวกับ สงสัยว่าน่า จะมีรังหนูซ่อน อยู่ ในฟางนั้น และมัน ก็มักขู่ คำรามหุ่น ไล่กาอย่าง ไม่ เป็นมิตรนัก

"Noli a Totone vexari," novo amico Dorothea dixit.

``ช่างโตโต้มัน เถอะ''โดโรธีพูดกับ เพื่อนใหม่ ``

"Numquam mordet."

มันไม่เคยกัด ใครหรอก

"Eia, non timeo," respondit Terriculus;

''``โอ้...ฉันไม่กลัวหรอก''หุ่น ไล่กาตอบ

"stramini nocere nequit.

``มันทำร้ายฟางไม่ ได้หรอก

Sine me illam corbem pro to portare.

ให้ฉัน ช่วยถือ ตะกร้า ให้เธอนะ

Non mihi molestum erit, nam fatigari non possum.

ฉันไม่ว่าอะไรหรอก    เพราะฉันเหนื่อย ไม่ เป็น

Secretum tecum partiar," progrediens perrexit;

ฉันจะบอก ความลับกับ เธอ''มันพูดต่อ ขณะที่ เดิน ไปเรื่อยๆ''

"in toto mundo est una res sofa quam timeo."

``มีสิ่งเดียว เท่านั้น ในโลกนี้ ที่ฉันกลัว

"Quid est?" rogavit Dorothea; "agricola Munchkinus qui to fecit?"

``อะไร''โดโรธีถาม    ``ชาวนามันชกินส์ที่ สร้างเธอ ขึ้นมาน่ะหรือ''

"Non est," respondit Terriculus; "est sulfuratum accensum."

``ไม่ใช่''หุ่น ไล่กาตอบ    `` ไม้ขีดจุด ไฟต่างหาก''

Capitulum IV. Via per Silvam

บทที่    4    ถนนผ่านป่า

Aspera post paucas horas via fieri coepit, et progredi tam difficile utTerriculus saepe pedem lateribus flavis, qui ibi iniquissimi erant, offenderet.

สามชั่วโมงผ่าน ไป    ถนนเริ่มขรุขระ และการ เดินทางลำบาก ขึ้นจนหุ่น ไล่กาสะดุดอิฐสี เหลือง ซึ่งปู ไม่ เสมอกัน อยู่ บ่อยๆ

Interdum quidem lateres fracti erant aut etiam omnino deerant, ita ut hiatus essent quos Toto saltu superabat et Dorothea circumibat.

ที่จริงบางทีถนน ก็ขาด ไม่ เชื่อมต่อกัน    มี หลุมที่โต โต้ กระโดดข้าม ไป และโดโรธีต้อง เดินอ้อม

Terriculus quidem, cui cerebrum deerat, prorsus in foramina progrediebatur, itaque praeceps in duros lateres procidebat.

ส่วนหุ่น ไล่กาที่ ไม่มีมันสมอง    มัน เดินตรง ไปเรื่อย และตกลง ไป ใน หลุม    กระแทกอิฐ แข็งอย่างจัง

Numquam autem laedebatur, et Dorothea eum sublevabat et iterum in pedibus statuebat, dum ipse una cum Dorothea casum suum deridet.

อย่างไรก็ตามมัน ไม่บาด เจ็บนัก และโดโรธี ก็ดึงมัน ขึ้น ยืนบนขา ได้ อีก    มัน หัวเราะ ใน ความ ผิดพลาดกับ เธออย่างร่าเริง

Fundi in hac regione baud tam bene culti erant quam antea.

ไร่นา แถบนี้ ไม่ ได้รับ การดูแลดี เท่ากับ ที่ผ่านมา

Casae rariores erant et rariores erant arbores fructiferentes, et quo ulterius progrediebantur eo vastior et desertior terra fiebat.

มีบ้านเรือน น้อยลง และผลิตผลของต้น ไม้ ก็ ไม่หนา แน่น    ยิ่ง เดิน ไกลออก ไป ก็ยิ่ง ท้อแท้ลง    ภูมิ ประเทศ ก็ดู เปล่าเปลี่ยวยิ่ง ขึ้น

Meridie iuxta viam, prope fluvium parvum, considerunt, et Dorothea corbem aperuit et frustum panis deprompsit.

ตกกลางวันพวก เขา ก็ นั่งลงข้างถนน ใกล้ลำธาร น้อย    โดโรธีเปิด ตะกร้า เอาขนมปังออกมา

Partem Terriculo obtulit, qui autem recusavit.

เธอส่งให้หุ่น ไล่กาหนึ่ง ชิ้น แต่มันปฏิเสธ

"Numquam esurio," dixit; "quod fortunatum est. Nam os mihi pictum est, et si foramen ibi ad edendum perforem, stramen quo fartus sum excidat, et sic vitietur forma capitis mei."

Dorothea statim vidit hoc verum esse, quare modo annuit et panem edere perrexit.

โดโรธีเห็น ได้ทันทีว่ามันพูด จริง    ดัง นั้น เธอจึง เพียง แต่พยักหน้า แล้วกิน ขนมปังของเธอ ไป

"Narra mihi de te, et de terra unde es orta," dixit Terriculus, cum Dorothea cenam finivisset.

``เล่าเรื่อง เธอ ให้ฉัน ฟังซิ และ ก็ เล่าดินแดนที่เธอจากมา...''หุ่น ไล่กาพูด ขึ้นเมื่อเธอกิน อาหาร เที่ยงเสร็จ

Narravit ergo el omnia de Kansa, et quam omnia ibi rava essent, et quomodo turbo se ad hanc miram terram Oz abstulisset.

ดังนั้น เธอจึง เล่าเรื่อง ทั้งหมด เกี่ยวกับ แคนซัส ให้มัน ฟัง เล่าว่าที่นั่นทุก สิ่งทุกอย่างดู เป็นสีเทาหม่นหมอง และ เล่าว่าพายุไซโคลน ได้หอบเธอมา ยังดินแดนประหลาด แห่งออซนี้

Terriculus diligenter audivit, et dixit, "Non possum intellegere cur cupias hanc pulchram terram derelinquere et redire ad illum locum aridum ravumque quem Kansam vocas."

หุ่นไล่กา ฟังอย่างสนอกสน ใจ แล้วพูดว่า    ฉัน ไม่ เข้า ใจเลย    ทำไมเธอจึง อยากจากดินแดน อันงดงาม แห่งนี้ กลับ ไป ยังดินแดนที่หม่นหมอง แห้งแล้งที่เธอเรียกว่าแคนซัส''

"Sic putas quia cerebro cares," respondit puella.

``นั่นเพราะเธอไม่มีสมอง...'' เด็ก หญิงตอบ

"Nil refert quam tristes et ravae domus nostrae sint, nos qui carne et sanguine constamus eas incolere malumus potius quam ullam aliam terram, quamvis pulchra sit.

``ไม่ว่าบ้าน จะยากจนหม่นหมอง เพียง ใด    เรา ผู้คนที่มี เลือด เนื้อ ก็ อยาก อยู่ที่นั่นมากกว่า ในแดน ใด แม้ จะงดงาม เพียงไร ก็ตาม''

Nullus est locus instar domus."

``ไม่มีที่ ไหน เหมือนบ้านหรอก

Terriculus suspiravit.

หุ่นไล่กาถอน ใจ

"Scilicet intellegere nequeo," dixit.

``แน่นอน    ฉัน ไม่ เข้า ใจ''มันพูด

"Si vestra capita, sic ut meum, stramine stipata essent, omnes loca pulchra probabiliter habitaretis, et tum Kansas nullos omnino incolas haberet.

``ถ้าหัวเธอมี แต่ฟางยัดอย่าง หัวฉัน    เธอ ก็อาจมา อยู่ที่งดงามอย่างนี้ กันหมด แล้วแคนซัส ก็ จะ ไม่มีคน อยู่เลย

Felix est Kansas propterea quod cerebra habetis."

แคนซัสโชคดีที่เธอมีมันสมอง''

"Nonne fabulam mihi narrare vis, dum quiescimus?" rogavit puella.

``เธอจะ ไม่ เล่าเรื่อง อะไร ให้ฉัน ฟังตอนเรา หยุด พักกันหรือนี่'' เด็ก น้อยถาม

Terriculus quasi reprehendens eam adspexit, et respondit, "Mea vita tam brevis est ut reapse nil omnino sciam.

หุ่นไล่กามองเธออย่างเศร้าสร้อย แล้วตอบว่า    ``ชีวิตฉัน สั้นนักจนฉันแทบ ไม่รู้ เรื่อง อะไรเลย จริงๆ

Tantum nudius tertius factus sum.

ฉันเพิ่งถูก สร้าง ขึ้นเมื่อวานนี้ เอง

Quae in mundo antea acciderunt mihi omnino ignota sunt.

อะไรในโลกที่เกิด ขึ้นก่อน เวลานั้น ไม่รู้ เรื่อง เลย

Bene autem contigit ut agricola, cum caput meum faceret, inter primas res quas gessit aures mihi pingeret, ita ut audirem quae agebantur.

โชคดีที่เมื่อชาวนาทำหัวฉัน ขึ้น สิ่งแรก ที่ เขาทำคือ เขียนรูปหู ให้ฉัน    ดัง นั้น ฉันจึง ได้ ฟัง สิ่งที่เกิด ขึ้น

Erat cum eo alter Munchkinus, et vox prima quam audivi erat agricolae dicentis, " `Quomodo placent tibi aures illae?

มีมันชกินส์ อีกคน อยู่กับ เขา และ สิ่งแรก ที่ฉัน ได้ยิน ชาวนาพูด ก็คือ...``เธอชอบหูนี่ ไหม

" `Aequales non sunt,' respondit alter.

``มันไม่ตรงนี่ อีกคนตอบ

" `Nil refert,' dixit agricola;

``ไม่ เป็นไร    ชาวนาพูด    ``

`nihilominus aures sunt,' id quod sans verum erat.

มันก็หู เหมือนกันนั่นแหละ ซึ่ง ก็ จริงทีเดียว

" `Nunc oculos faciam,' ait agricola.

``ทีนี้ฉัน จะวาดตา    ชาวนาพูด

Oculum ergo dextrum mihi pinxit, et simul atque confectus est me eum et omnia circa me valde curiose intueri sensi, nam tum primum mundum spectavi.

แล้ว เขา ก็ เขียนตาขวา ให้ฉัน และทันทีที่ เขียนเสร็จ ฉัน ก็พบว่า ตัว เองกำลังจ้องดู เขากับ สิ่งรอบกาย ด้วย ความ ตื่น เต้นทีเดียว    เพราะนี่ เป็น ครั้ง แรก ที่ฉัน เห็นโลก

" `Ille est oculus sans bellus,' dixit Munchkinus qui agricolam observabat;

``ตานั่นสวยดีนี่    มันชกินส์ ตั้งข้อ สังเกต ขณะเฝ้าดูชาวนา

`pigmentum caeruleum aptissimus est color oculis.'

สีน้ำ เงินเหมาะกับ สีตาทีเดียว

" `Reor me alterum paulo maiorem facturum esse,' dixit agricola;

``ฉันคิดว่า จะ เขียนตา อีกข้าง ใหญ่สักหน่อย    ชาวนาพูด

et cum alter oculus confectus esset multo melius quam antea videre poteram.

เมื่อตาข้างที่สองเสร็จฉัน ก็ เห็น ได้ดีกว่าเดิม

Inde nasum mihi et os fecit;

แล้ว เขา ก็ เขียน จมูกกับ ปาก ให้ฉัน

sed non locutus sum, propterea quod id temporis nesciebam quam ad rem os utile esset.

แต่ฉัน ไม่ ได้พูดหรอกเพราะตอนนั้น ฉัน ไม่รู้ ว่าปาก เอา ไว้ทำอะไร

Me oblectavi spectans eos facientes corpus mihi et bracchia et crura; et cum caput eis iunxissent, tum demum elatus fui, nam mihi videbar esse vir tabs qualis quispiam.

ฉันสนุกกับ การเฝ้าดูพวก เขาทำ ตัวกับ แขนขา ให้ฉัน และเมื่อ เขามัด หัว ให้ฉัน ในที่ สุด    ฉัน ก็รู้ สึกภาคภูมิ ใจยิ่ง เพราะ คิดว่าฉันดี เท่าๆคน อื่นนั่นแหละ

" `Haec figura cornices satis cito fugabit,' dixit agricola;

``หมอนี่จะ ไล่กา ไป เร็วทีเดียว    ชาวนาพูด    ``

มันดูเหมือนคน จริงๆ

`viro persimilis est.'

``ทำไมล่ะ    มันก็ เป็นคนนี่นา... อีกคนพูด และฉัน ก็ เห็น ด้วยกับ เขาอย่างยิ่ง

"`Immo, vir est,' dixit alter, et ego quidem el plane assensi.

ชาวนาหนีบฉันไว้ ใต้แขน    พา ไป ไร่ข้าวโพด แล้ว ก็ เอาฉันแขวนกับ เสา สูงตรงที่เธอมาพบฉันนั่นแหละ

Agricola me sub bracchio ad agrum tulit, et in conto alto, ubi me repperisti, statuit.

เขากับ เพื่อน เดินจาก ไป ใน ไม่ช้า    ปล่อย ให้ฉัน อยู่ ผู้เดียว...

Abiverunt ille amicusque et me solum reliquerunt.

"Non placuit mihi hoc modo derelinqui;

``ฉันไม่ชอบ ถูกปล่อย ไว้อย่างนั้น เลย

itaque eos sequi conatus sum,

ฉันพยายามเดินตาม เขา ไป

sed pedes terram contingere non valebant, et manere in illo conto coactus sum.

แต่ เท้าฉัน ไม่แตะดิน    ฉัน ถูก บังคับ ให้ติด อยู่กับ เสานั่น

Vita quam egi solitaria erat, nam nil habebam de quo meditari poteram, quippe qui tam recens creatus essem.

เป็นการ ใช้ชีวิตอย่าง เปล่าเปลี่ยวยิ่ง ฉัน ไม่มีอะไร จะต้อง คิด ถึงเพราะเพิ่ง ถูก สร้าง ขึ้นมาเมื่อ ไม่นานนี้ เอง

Multae cornices et alii alites in agrum volaverunt, me viso autem statim avolaverunt, rati me Munchkinum esse; et hoc mihi placuit et effecit ut putarem me virum magni momenti esse.

กากับนกต่างๆบินลงมาที่ ไร่ข้าวโพด แต่ทันทีที่ เห็นฉันมัน ก็บินหนี ไป    คง คิดว่าฉัน เป็นมันชกิน ส์    ทำ ให้ฉันชอบ ใจมาก    ทำ ให้ฉันรู้ สึกว่าฉัน เป็นบุคคล สำคัญยิ่ง

Paulo post cornix vetus prope me volavit, et postquam me scrutata est umero meo insedit et dixit,

``ครั้ง แล้ว ครั้ง เล่าเจ้า กา แก่ ตัวหนึ่ง บินมา ใกล้ฉัน และหลังจากจ้องดูฉันอย่างพินิจพิเคราะห์ แล้ว    มัน ก็ กระโดด ขึ้นมา เกาะไหล่ฉัน พร้อมกับ พูดว่า...

"`Miror illum agricolam putasse se posse me tam inepte decipere.

``ฉันสงสัยจริงว่าเจ้า ชาวนานั่น คิด จะหลอกฉัน ด้วยวิธีเปิ่นๆ แบบนี้

Omnis cornix ratione praedita videre possit to tantum stramine fartum esse.

กาที่มีหัว คิด ตัว ไหน ก็ตาม จะ เห็น ได้ทันทีว่าแกยัดฟาง ไว้ เท่านั้น เอง

' Inde ad pedes mihi desiluit et quot gram volebat devoravit.

แล้วมัน ก็ กระโดดลง ไปแทง เท้าฉัน    กิน ข้าวโพด เสียมาก เท่าที่ อยากกิน

Ceterae volucres quoque, cum viderent eam a me non laesam esse, ad frumenta edenda venerunt, brevi ergo tempore magnus grex earum circum me aderat.

นกอื่นๆ เห็นว่า ไม่ ได้รับ อันตรายจากฉัน ก็ เข้ามากิน ข้าวโพด ด้วย    ดัง นั้น ใน ชั่วพริบตาเดียว ก็มีนกฝูง ใหญ่ อยู่รอบฉัน...

"Dolui ob hoc, nam demonstravit me non esse tam bonum terriculum quam putaveram; sed vetus cornix me consolata est, dicens: `Si modo cerebrum in capite haberes vir esses tabs qualis quispiam alius, et melior nonnullis.

``ฉันเศร้าใจกับ เหตุ การณ์ นี้ เพราะนี่ แสดงว่าฉัน ไม่ ได้ เป็นหุ่น ไล่กาที่ดีเลย แต่เจ้า กา แก่มัน ก็ปลอบ ใจฉัน    มันพูดว่า    ``ถ้า แกมีมันสมอง ใน หัวสักหน่อยแกคง เป็นคนดี เหมือน ใครๆ เขา และ เป็นคนดีกว่าคนบางคน เสีย อีก

Cerebrum sola res est digna quae habeatur in hoc mundo, nil refert utrum sis cornix an homo.'

ในโลกนี้ มันสมอง เป็น สิ่งเดียวที่มีค่า ไม่ว่า ผู้นั้น จะ เป็นกาหรือ เป็นคน

"Postquam cornices discesserunt quae dixerat reputavi, et cerebrum acquirere constitui valde conari.

``หลังจากที่พวกกาจาก ไป    ฉันครุ่น คิด และตัด สิน ใจว่า จะพยายามอย่างหนัก ที่ จะหามันสมอง ให้ ได้

Bona fortuna, advenisti et me de conto sublevasti, et ex tuffs dictis certus sum Oz magnum cerebrum mihi simul atque ad Urbem Smaragdorum pervenerimus daturum esse."

โชคดีที่เธอผ่านมาแล้วดึงฉันลงมาจากเสา    ที่เธอพูดนั้น ฉันมั่น ใจว่าออซ ผู้ยิ่ง ใหญ่ จะ ให้มันสมองฉันทันทีที่เรา ไป ถึงเมือง มรกต...''

"Spero equidem," sincere dixit Dorothea, "quia cupidus videris eius accipiendi."

``ฉันก็หวังว่าอย่างนั้น ...''โดโรธีพูดอย่างกระตือรือร้น    ``เพราะเธอดู อยาก ได้มัน เหลือ เกิน ''

"Dixisti; sum quidem cupidus," rettulit Terriculus.

``โอ้...ใช่ซิ    ฉันอยาก ได้''หุ่น ไล่กาตอบ

"Tam molestum est scire se fatuum esse."

``มันเป็น ความรู้ สึก ไม่ สบายเลยที่รู้ ว่าตน เป็นไอ้โง่''

"Agedum," inquit puella, "eamus."

``เอาละ'' เด็ก หญิงพูด    `` ไปกัน เถอะ''

Et corbem Terriculo tradidit.

แล้วเธอ ก็ส่งตะกร้า ให้หุ่น ไล่กา

Nullae omnino lam iuxta viam saepes erant, et terra aspera et inculta erat.

จากนั้นไป ไม่มีรั้วข้างถนน อีกเลย และ พื้นดิน ก็ขรุขระขาดการคราดไถ

Sub vesperum ad silvam magnam ventum est, ubi arbores tantae et tam densae creverant ut rami super viam flavam latericiam convenirent.

ใกล้ ค่ำพวก เขามา ถึงป่า ใหญ่    ต้น ไม้ ขึ้น สูง ใหญ่ชิดกันจนกิ่งก้านจดกัน เหมือนถนนอิฐสี เหลือง

Fere nox sub arboribus erat, quia rami lucem obscurabant; sed viatores non destiterunt, immo vero prorsus in silvam progressi sunt.

ใต้ต้น ไม้ดูเกือบ มืด    เพราะกิ่งกั้นแสง ตะวัน ไว้หมด แต่นัก เดินทาง ก็มิ ได้ หยุด และ เดินต่อ เข้าป่า ไป

"Si haec via intrat, certe exit," dixit Terriculus, "et cum Urbs Smaragdorum in fine viae altero exstet, progrediendum est nobis quocumque ducit."

``ถ้าถนนนี้ เข้า ไปข้าง ใน ได้มัน ก็ต้องโผล่ออกมา อีกจน ได้''หุ่น ไล่กาพูด    ``ถ้า เมือง มรกต อยู่ สุด อีก ด้านถนนเรา ก็ต้อง ไป ไม่ว่ามัน จะนำ เรา ไป ไหน''

"Nemo id nesciat," dixit Dorothea.

``ใครๆ เขา ก็ คิดอย่างนั้น ''โดโรธีพูด

"Certe, ideo scio," respondit Terriculus.

``แน่ซิ...นั่นแหละฉัน ถึงรู้ ...''หุ่น ไล่กาตอบ

"Si cerebro opus esset ut id excogitarem, numquam dixissem."

``ถ้าต้อง ใช้มันสมอง คิดฉันคง ไม่พูดออกมาหรอก''

Post horam plus minusve lux defuit, et in tenebris titubare coeperunt.

ประมาณหนึ่ง ชั่วโมงผ่าน ไป    แสงจางลงทุกทีๆ    พวก เขาเริ่มสะดุด ไปมา ใน ความ มืด

Dorothea omnino videre nequibat, sed Toto poterat, nam exstant canes qui optime in obscuro videant; et Terriculus affirmavit se tam bene quam interdiu videre posse.

โดโรธีมองอะไรไม่ เห็น แต่โต โต้มอง เห็นเพราะหมาบาง ตัวมอง เห็น ได้ดี ใน ความ มืด และหุ่น ไล่กา ก็ ประกาศว่าตน เห็น ได้ดี เท่าๆกลางวัน

Itaque Dorothea bracchio eum prehendit et sic poterat sans bene procedere.

ดังนั้น เธอจึง เกาะแขนมัน และตามติด ไป ได้ดีพอควร

"Si quam casam aut locum ubi pernoctare possumus videbis," dixit, "me certiorem facito, nam nimis molestum est per tenebras incedere."

``ถ้าเธอ เห็นบ้านสักหลังหรืออะไรที่เรา จะ พัก แรม ได้...''เธอพูด    ``เธอต้องบอกฉันนะ    มัน ไม่สะดวกเลย เดิน ใน ความ มืดอย่างนี้

Paulo post Terriculus constitit.

หลังจากนั้นเล็ก น้อยหุ่น ไล่กา ก็ หยุด เดิน

"A dextra parvam casam cerno," dixit, "ex ramis et truncis arborum factam.

``ฉันเห็นกระท่อมเล็กทางขวาของเรา...''มันพูด    `` สร้าง ด้วยขอน และกิ่ง ไม้

Ibimusne illuc?"

เราไปที่นั่นกัน ไหม''

"Sane eamus illuc," respondit puella.

``ไปซิ ไป แน่ๆ'' เด็ก น้อยตอบ

"Defatigata sum."

``ฉันเหนื่อยเต็มที แล้ว

Itaque Terriculus eam inter arbores duxit dum ad casam pervenerunt, et Dorothea intravit et in angulo cubile ex aridis foliis factum repperit.

ดังนั้น หุ่น ไล่กาจึงนำ เธอผ่านต้น ไม้ เข้า ไปจน ถึงกระท่อม    โดโรธี เข้า ไปข้าง ในพบเตียงปู ใบ ไม้ แห้ง อยู่ที่ มุม </