title ¹Author

พ่อมดมหัศจรรย์แห่งออซ ¹แอล.    แฟรงก์    โบม    :เขียน,    ดร.    ชาญวิทย์เกษตรศิริ    : ผู้    แปล

Chapter 1

บทที่    1    พายุไซโคลน

¹mediis magnis campis Kansae, cum Patruo Henerico, qui agricola erat, et Amita Em, quae erat uxor agricolae, habitabat. ²Casa eorum parva erat, nam lignum quo exstructa erat multa milia passuum apportandum erat. ³Erant quattuor muri, solum et tectum, quae conclave formabant unum, et hoc conclave fornacem ad coquendum robiginosam visu, armarium pro patinis, mensam, tres vel quattuor sellas, et lecta habebat. ⁴Patruus Henericus et Amita Em magnum lectum in alio angulo, et Dorothea lectulum in alio habebat. ⁵Nullum omnino cenaculum erat, neque cellanisi foramen parvum, in terra fossum, quod vocatur cella turbida (id est refugium a tempestatibus), ubi familia descendere poterat si casu unus ex illis magnis turbinibus, tam validus ut omne aedificium quod obstabat opprimere posset, oreretur. ⁶Huc intrabatur per ianuam in medio solo insertam, a qua scalae in id foramen parvum obscurumque deducebant.

¹โดโรธีอาศัย อยู่ท่ามกลาง ทุ่ง ใหญ่ ในแคนซัส    กับ ลุงเฮนรีชาว ไร่ และป้าเอ็มภรรยาชาว ไร่ ²บ้านของพวกเขาหลังเล็ก    เพราะ ไม้ สร้างบ้านต้องขนมา ด้วยเกวียน เป็นระยะทางหลายไมล์ ³บ้านมีสี่ฝา    มี พื้นกับ หลังคารวมทำ เป็นห้องเดียว ในห้องมี ทั้งเตาหุงต้มที่สนิมดู ขึ้นเลอะ    มี ตู้ ใส่ถ้วย    ชาม โต๊ะ    เก้าอี้สาม    หรือสี่ ตัว แล้ว ก็มีเตียงนอน ⁴ลุงเฮนรีกับป้าเอ็มมีเตียงนอน ใหญ่ อยู่ที่ มุมหนึ่ง ส่วนโดโรธีมีเตียงเล็ก อีกที่ มุมหนึ่ง ⁵ไม่มีห้อง ใต้เพดานเลย    ห้อง ใต้ถุน ก็ ไม่มี เว้น แต่มีโพรงเล็กๆที่ขุด ไป ใต้ พื้น    เรียกว่า    ``โพรงไซโคลน เป็นที่ครอบครัว นี้ จะมุด เข้า ไปเมื่อเกิด ลมมหาภัย ซึ่งกระโชก แรงจนบดขยี้ สิ่งก่อ สร้าง ใดๆที่ ขวางทางมัน ได้ ⁶ตรงกลางพื้นมี ฝาเปิด เข้า ไป    จากนั้น มีบันไดลง ไป ถึงโพรง มืดเล็กๆ

¹Cum Dorothea ad ianuam staret circumspectaretque, nil undique videre poterat nisi campum ravum maximum. ²Neque arbor neque casa circuitum latum terrae planae qui limitem caeli ubique tangebat interrupit. ³Sol terram aratam in massam ravam torruerat, quam rimae parvae penetrabant. ⁴Ne gramen quidem viride erat, nam sol summos culmos longos coxerat dum ei quoque concolores facti erant. ⁵Ravi certe erant non aliter quam omnia quae ibi videbantur. Casa olim pigmento illita erat, sed sol pigmentum vitiavit et pluviae abluerunt, et iam casa erat tam hebes et rava quam cetera omnia.

¹เมื่อโดโรธียืนที่ปากประตู และมอง ไปรอบๆ    เธอ ไม่ เห็นอะไรนอกจากท้อง ทุ่งกว้างสีเทาหม่น ทั่วทุก ด้าน ²ไม่มี แม้ต้น ไม้สักต้นหรือบ้านสักหลังที่โผล่พ้นภูมิ ประเทศ อันราบเรียบแผ่ ไป ไกลจนจดขอบ ฟ้า ทั่วทุกทิศ ³ดวงตะวัน เผาผืนดินที่ไถ แล้วจนกลาย เป็น แผ่นมหึมาสีดำ    มีรอย แตกระแหง อยู่ ตลอด ⁴แม้ แต่ หญ้า ก็ ไม่ เขียว    เพราะดวง ตะวัน เผายอด ใบยาว เสียจน เป็นสีเทาหม่นมอง เห็น อยู่ ทั่ว ไป ⁵ครั้ง หนึ่ง เคยทาสีบ้าน เอา ไว้ แต่ ก็ ถูกดวง ตะวัน เผา เสียจนสีพอง แล้วฝน ก็ชะมันหลุด ไปจนหมด และตอนนี้ บ้านจึงดูหม่นหมอง เป็นสีเทา เหมือน สิ่ง อื่นๆ ด้วย

¹Cum Amita Em illuc ad vivendum venit uxor erat iuvenilis et bella. ²Sol ventusque eam quoque mutaverant. ³Nitorem oculis ademerant, quos sobrios ravosque reliquerant; ruborem genis et labris ademerant, quae pariter rava erant. ⁴Erat tenuis et macra, nec iam umquam surridebat. ⁵Cum Dorothea, quae orba erat, primitus ad eam venit, Amita Em tam attonita fuerat risu festivo puellae ut clamaret et manu pectus premeret quandocumque vox festiva Dorotheae aures suas attingebat; et etiam nunc puellulam spectans mirabatur eam causam ridendi ullam reperire posse.

¹ตอนที่ป้าเอ็มย้ายมาอยู่ที่นี่    เธอ ยังสาว เป็นภรรยาที่งดงาม ²แล้ว แดด และลม ก็ ได้ เปลี่ยนเธอ ไป ³เอาประกาย ไปจากดวงตาเธอ    ปล่อย ไว้ แต่ ความ สุขุมอย่างหม่นหมอง เอาสีแดง จาก แก้ม และริม ฝีปากเธอ ไป    กลาย เป็นสีหม่นๆ เหมือนกัน ⁴เธอผอมและหลังโค้ง และเดี๋ยวนี้ ไม่เคยยิ้ม เลย ⁵เมื่อโดโรธีซึ่ง เป็น เด็กกำพร้ามา อยู่กับ เธอตอนแรก ป้าเอ็ม ตื่น เต้นกับ เสียง หัวเราะ ของ เด็ก น้อยมาก    เธอ จะส่ง เสียงร้อง แล้ว เอามือทาบอกทุก ครั้ง ที่ เสียง อันร่าเริงของโดโรธี เข้าหูเธอ และเธอเฝ้ามอง เด็ก หญิง น้อยๆ ด้วย ความประหลาด ใจ ด้วย ยังหาอะไรมา เป็นเรื่อง หัวเราะ ได้

¹Patruus Henericus numquam ridebat. ²Enixe laborabat a prima luce usque ad multam noctem et nesciebat quid gaudium esset. ³Ille quoque ravus erat, a barba longa usque ad caligas asperas, et severus sollemnisque videbatur, et rare loquebatur.

¹ลุงเฮนรีไม่เคย หัวเราะ ²ลุงทำงานหนักจากเช้า ยัน ค่ำ และ ไม่เคยรู้ จักว่า ความร่าเริงคืออะไร ³ลุงดูหม่นหมองไปหมด ตั้ง แต่เครายาวจนจดรอง เท้าบูต อัน หยาบ แล้วลุง ก็ดูเคร่งขรึมน่า เกรงขาม ไม่ค่อย จะพูด

¹Erat Toto qui efciebat ut Dorothea rideret, et prohibebat quin fieret tam rava quam cetera quae eam circumdabant. ²Toto non ravus erat; canis erat parvus et niger capillis Iongis et sericis et ocellis nigris qui ab utroque latere nasi ridiculi minutique hilares micabant. ³Toto per totum diem ludebat, et Dorothea cum eo ludebat, et eum perquam amabat.

¹มีโตโต้ที่ทำ ให้โดโรธี หัวเราะ ได้ และ ช่วยเธอ ให้พ้นจากการกลาย เป็นสีเทาหม่น เหมือนกับ สิ่งรอบ ตัว อื่นๆ ²โตโต้สี ไม่เทาหม่น แต่มัน เป็นหมาสีดำ ตัว น้อยๆ    ขนยาวปุยราวกับ ไหม    มีตาดำเล็ก เป็นประกายรื่นเริง อยู่สองข้าง จมูกเล็ก อันน่าขันของมัน ³โตโต้ เล่น ทั้งวัน และโดโรธี ก็ เล่นกับ มัน และรักมัน เหลือ เกิน

¹Hodie autem non ludebant. ²Patruus Henericus in limine ianuae sedebat et anxie caelum, quod etiam ravius quam solebat erat, spectabat. ³Dorothea ad ianuam, Totonem bracchiis complectens stabat, et ea quoque caelum spectabat. ⁴Amita Em patinas purgabat.

¹อย่างไรก็ตาม    วัน นี้ ทั้ง คู่ ไม่ ได้ เล่น ²ลุงเฮนรีนั่ง อยู่ที่บันไดประตู และเฝ้ากังวลจ้องดูท้อง ฟ้าสีเทาหม่น ผิดปกติ ³โดโรธียืนที่ประตู    กอดโต โต้ ไว้ ในอ้อมแขน และ ก็มองดูท้อง ฟ้า อยู่ เหมือนกัน ⁴ป้าเอ็มกำลังล้างชามอยู่

¹A septentrionibus extremis murmur venti summissum exaudiebant, et Patruus Henericus Dorotheaque loca videre poterant ubi gramina longa velut undae capita demittebant ante tempestatem venturam. ²lam sibilus acutus in aere a regione meridiana ortus est, et ut in illam partem oculos verterunt fluctuantia gramina illic quoque viderunt.

¹จากด้าน เหนือ ไกลออก ไป    มี เสียงลมครางแผ่ว เบา ได้ยิน มา    ลุงเฮนรี และโดโรธี เห็นต้น หญ้า สูงเอน เป็น คลื่นก่อนที่พายุ จะมา ถึง ²แล้ว ก็มี เสียงหวีดหวิว ชัดเจนมาจากบรรยากาศทาง ใต้ และเมื่อ เหลือบตา ไปทาง ด้านนั้น ก็ เห็น คลื่น หญ้ามาทาง ด้านนั้น ด้วย

¹Subito Patruus Henericus surrexit. ²"Turbo venturus est, Em," uxori clamitavit; ³"curabo armenta." ⁴Sic fatus ad horrea ubi vaccae et equi stabulabantur cucurrit.

¹ลุงเฮนรีผุดลุกขึ้นทัน ใด ²``ลมไซโคลนมา    เอ็ม''ลุงร้องบอกภรรยา    `` ³ข้าจะ ไปดูสัตว์ เลี้ยง หน่อย ⁴แล้วลุง ก็ วิ่ง ไป ยังเพิงที่วัว และม้า อาศัย อยู่

¹Amita Em opere suo destitit et ad ianuam venit. Obtutus brevis periculum impendens el patefecit. ²"Festina, Dorothea!" clamavit; ³"curre ad cellam!" ⁴Toto ex bracchiis Dorotheae prosiluit et sub lecto se celavit, et puella eum petere coepit. ⁵Amita Em, perterrita, ianuam in solo aperuit et per scalas in foramen parvum obscurumque descendit. ⁶Denique Dorothea Totonem comprehendit, coepitque amitam sequi. ⁷Dum conclave transit, medio cursu perfecto stridor maximus a vento ortus est, et casa tam violenter tremuit ut Dorothea aequilibrium amitteret et subito in solo consideret.

¹ป้าเอ็มหยุดทำงาน และมาที่ประตู เพียงชายตามองป้า ก็บอก ได้ว่า อันตรายมา ถึง แล้ว ²เร็ว    โดโรธี!ป้าตะโกน ³วิ่ง ไปห้อง ใต้ถุน'' ⁴โตโต้ผลุน กระโดดลงจากอ้อมแขนโดโรธี แล้ว เข้า ไปซ่อน อยู่ ใต้เตียง เด็ก หญิง น้อย เข้า ไปดึงมันออกมา ⁵ป้าเอ็มกระชากฝาที่ พื้นออกอย่างอกสั่น ขวัญหาย    ปีนบันได ไม้ลง ไป ในโพรงเล็ก อัน มืดทึบ ⁶โดโรธีจับโต โต้ ได้ ในที่ สุด และ วิ่งตามป้าเธอ ไป ⁷เมื่อเธอมาได้ ครึ่งห้อง ก็มี เสียงหวีดหวือ ส่วนบ้าน ก็สั่นอย่าง แรงจนเธอหกคะมำ นั่งจ้ำเบ้า อยู่กับ พื้น

¹Mira res deinde accidit. ²Casa bis vel ter se circumvolvit et lente per aera surrexit. ³Dorothea sibi videbatur velut in folle aerio ascendere.

¹แล้ว สิ่งประหลาด ก็เกิด ขึ้น ²บ้านหมุน ไป หมุนมาสองสามรอบ แล้ว ก็ลอย ขึ้น สู่ อากาศอย่างช้าๆ ³โดโรธีรู้สึกราวกับ ว่าเธอ ได้ ขึ้น ไปกับ ลูกบอลลูน

¹Boreas et auster convenerunt ubi casa stabat, et effecerunt ut ibi medium esset ipsius turbinis. ²In medio turbine aer plerumque immotus est, sed venti casam undique fortiter comprimentes altius et excelsius sublevaverunt, dum in summo turbine sedit; et ibi remanebat et per multa milia passuum tam facile vecta est quam si penna esset.

¹พายุเหนือกับ พายุ ใต้มาพบกันตรงที่บ้านพอดี และทำ ให้ตรงนั้น เป็นจุด ศูนย์กลางของพายุไซโคลน ²ตามปกติตรงกลางพายุไซโคลนอากาศ จะ นิ่ง แต่ ความกด ดันอย่างหนัก ของลมทุก ด้านรอบบ้าน    ทำ ให้บ้านลอย สูง ขึ้นๆ    จนกระทั่ง ขึ้น ไป อยู่ สุดยอดของพายุไซโคลน และจากตรงนั้น ก็ ถูกหอบ ไปหลายไมล์    ง่ายดายราวกับ หอบขนนก

¹Tenebrae erant perquam crassae, et ventus circum eam horride stridebat, sed Dorothea animadvertit se admodum molliter vehi. ²Postquam casa bis vel ter circumvoluta est, et postquam casa semel graviter se proclinavit, Dorothea sensit se leniter agitari, tamquam infans in cunis.

¹มืดมาก แล้ว    ลม ยังส่ง เสียงหวีดหวือน่ากลัว อยู่รอบ ตัวเธอ แต่โดโรธี เห็นว่าเธอสามารถ นั่ง ไป ได้อย่างง่ายดาย ²ครั้ง หนึ่ง หลังจากที่บ้านสะดุดอย่าง แรง และ หมุน ไปรอบๆสองสาม ครั้ง ในตอนแรก เธอ ก็รู้ สึกว่า ตัว เอง ถูกแกว่งอย่างแผ่ว เบาราวทารก ในเปล

¹Toto non delectabatur. ²Per conclave currebat, nunc huc nunc illuc, magna voce latrans; Dorothea autem immota in solo sedebat et exspectabat quid futurum esset.

¹โตโต้ ไม่ชอบ ใจเลย ²มันวิ่ง ไป วิ่งมารอบห้อง    ทางโน้นทีทางนี้ ที    ส่ง เสียงเห่าดัง ก้อง แต่โดโรธี นั่ง นิ่ง อยู่บน พื้นเฝ้าคอยดูว่า จะเกิด อะไร ขึ้น

¹Aliquando Toto ianuae quae in solo erat nimis propinquavit, atque incidit; et primo puellula putabat sese eum amisisse. ²Sed mox vidit aurem alteram per foramen apparentem, nam pressus aeris vehemens eum sustinebat ne caderet. ³Ad foramen arrepsit, et Totonem aure prehendit, et in conclave retraxit; inde ianuam firmiter clausit ne quid aliud adversi accidere posset.

¹ครั้ง หนึ่ง โต โต้ เข้า ไป ใกล้ ฝาที่ พื้นมาก ไปเลยพลัดตกลง ไป    ทีแรก เด็ก หญิง คิดว่าเธอ จะสูญ เสียมัน ไป เสีย แล้ว ²แต่ ชั่วครู่เธอ ก็ เห็นหูของมันโผล่ ขึ้นมาจากช่องนั้น ทั้งนี้ เพราะ แรงกดอย่างหนัก ของ อากาศทำ ให้โต โต้ ไม่ตกลง ไปข้างล่าง ³โดโรธีคลานไปที่ช่องนั้น จับ หูโต โต้ ไว้ ได้ และลากมันมาที่ห้อง อีก    หลังจากนั้น ก็ปิด ฝา พื้นเพื่อ จะ ได้ ไม่เกิด อุบัติเหตุ อีก

¹Hora post horam elapsa est, et paulatim Dorothea timorem superavit; at solitariam se sensit, et ventus tam fortiter circum eam stridebat ut paene surda fieret. ²Primo se rogaverat num impetus casae recidentis se elisurus esset; sed ut horae elabebantur et nil terribile accidit, mentem agitare destitit constituitque placide exspectare quid tempus futurum allaturum esset. ³Postremo per solum nutans ad lectum suum repsit procubuitque; et Toto secutus est et iuxta procubuit. ⁴Quamvis casa agitaretur et ventus strideret, Dorothea mox oculos clausit et arte obdormivit.

¹ชั่วโมง แล้ว ชั่วโมง เล่าผ่าน ไป    โดโรธีค่อยๆหายกลัว แต่เธอรู้ สึกเหงา เหลือ เกิน และลม ก็ส่ง เสียงหวีดหวือดัง เสียจนเธอแทบ จะหูหนวก ²ทีแรกเธอสงสัยว่าคง จะ ถูกฉีกกระชากออก เป็นชิ้นเล็กชิ้น น้อยเมื่อบ้านเอนล้มลง อีก ครั้ง แต่หลาย ชั่วโมงผ่าน ไป ก็ ไม่มีอะไรเกิด ขึ้น    เธอเลยเลิก วิตก และตัด สิน ใจคอยดูอย่างสงบ และรอว่าอนาคต จะ เป็นอย่างไร ³ในที่ สุดเธอคลานจาก พื้นห้องที่โยก ไปมา ขึ้น ไปบนเตียง แล้ว ก็นอนลง    โต โต้ตามติดมานอนลง ใกล้ๆเธอ ⁴ไม่ช้าโดโรธี ก็ปิดตาลง หลับผล็อย ไปอย่างสนิท ทั้งๆที่บ้านโยก ไปมา และลม ก็ครางหวีดหวือ

¹Capitulum II. Concilium cum Munchkinis

บทที่    2    พบกับมันช์กิน ส์

¹Somnum Dorotheae excussit impetus tam inopinus et severus ut si non in molli lecto iacuisset forsan damnum cepisset. ²Impetus utique ille effecit ut anhelaret mirareturque quid accidisset; et Toto parvum nasum gelidum in faciem eius trusit et misere vagivit. ³Dorothea se in lecto erexit et animadvertit casam non moveri; neque obscurum erat, nam lux clara quae per fenestram lucebat cameram inundabat. ⁴E lecto prosiluit et Totone vestigiis instante ad ianuam cucurrit eamque aperuit.

¹โดโรธีตื่น ขึ้น ด้วย ความตก ใจอย่างฉับพลัน และรุน แรง ซึ่งถ้า เธอมิ ได้นอน อยู่บนเตียงนุ่ม ก็คงบาด เจ็บ ได้ ²ตอนนั้นความตก ใจ ช่วยทำ ให้เธอหาย ใจ แล้ว ก็งง อยู่ว่าเกิด อะไร ขึ้น    โต โต้ เอา จมูก น้อย เย็นเยือกมาพาดกับ หน้าเธอ แล้วร้องครางน่าสงสาร ³โดโรธีลุกขึ้น นั่ง และ สังเกต เห็นว่าบ้าน หยุดโยก แล้ว ก็ ไม่ มืดเพราะมีแสง แดดส่องผ่านหน้าต่าง เข้ามาแผ่คลุม ทั่วห้อง น้อยนั้น ⁴โดโรธีผลุนผลันลงจากเตียงออกไปเปิด ประตู    มีโต โต้ตามติด เท้าเธอมา

¹Puellula obstupefacta exclamavit et circum se spexit, dum oculi maiores et maiores ob mirabilia quae vidit fiunt.

¹เด็ก น้อยร้อง ขึ้น ด้วย ความประหลาด ใจ    มอง ไปรอบๆ    ดวงตา เบิกกว้างต่อภาพมหัศจรรย์ที่เธอ เห็น

¹Turbo - qua turbo - casam mitissime deposuerat in mediam terram amoenitatis mirabilis. ²Venusta herba viridis circumcirca erat, et arbores nobiles fructus opimos suavesque ferebant. ³Multitudo florum pulcherrimorum ubique erat, et aves pennis miris praeclarisque cantabant volitabantque in arboribus fruticibusque. ⁴Paulum aberat fluvius parvus, qui festinans et micans in luce cursum inter ripas virides tenebat, parvae puellae quae tam diu in campis aridis ravisque habitaverat murmurans gratissime.

¹พายุไซโคลนได้หอบบ้านลงมาอย่างแผ่ว เบายิ่ง นำ มา ตั้ง ไว้ท่ามกลางภูมิ ประเทศที่งดงาม เหลือ เกิน ²ทุ่ง หญ้า เขียวน่ารักเรียงราย อยู่รอบ    ต้น ไม้เหยียดตรงมีลูกดก เต็ม ไปหมด ³ดอกไม้สวยสด เป็นพุ่มสลับ อยู่ ทั่ว    นกขนงามสดใสประเภทหา ได้ยากส่ง เสียงร้อง และสะบัดปีก อยู่ตามต้น และสุมทุมพุ่ม ไม้ ⁴ไกลออก ไปหน่อยหนึ่ง มีลำธารเล็กคดเคี้ยวส่งประกายเลาะเรื่อย ไปตามชาย ฝั่งสองข้างที่ เขียวขจี    ส่ง เสียงกระซิบ ยัง ความ ชื่น ใจ ให้กับ เด็ก หญิง น้อย ซึ่งเคย อยู่ แต่ท้อง ทุ่งที่หมองหม่นมานานแสนนาน

¹Dum stat avide contemplans inusitatum et pulchrum spectaculum, animadvertit complures homines specie inusitatiore quam umquam viderat ad se venire. ²Non tanta statura erant quam adulti quibus assueta erat; neque tamen supra modum parvi erant. ³Videbantur quidem staturam habere Dorotheae, quae magna puella erat pro annis suis, quamquam visu multis annis maiores natu erant.

¹ขณะที่โดโรธีจ้องดูทิวทัศน์ อันสวยงามประหลาด ด้วย ความ ตื่น เต้นนั้น เธอ ก็ สังเกตว่า กลุ่มมนุษย์แปลกที่ สุดที่เคย เห็นมา ได้ เดิน เข้ามา ใกล้ ²พวกนั้น รูปร่าง ไม่ ใหญ่โต เท่า ผู้ ใหญ่ๆที่เธอคุ้นเคย แต่ ก็ ไม่เล็กจน เกิน ไป ³ที่จริงพวก นั้น ดู จะ สูง เท่าๆโดโรธี ซึ่ง เป็น เด็กที่โตพอควรสำหรับ วัยนี้ ทีเดียว แต่พวก นั้น ดู จะ แก่กว่าเธอหลายปีนัก

¹Erant tres viri et una femina, et omnes inusitato modo vestiti erant. ²Petasos gerebant rotundos, quorum cacumina capita ipsa magnitudine pedis superabant, et tintinnabula quae marginem petasorum circumdabant dulciter tinniebant quotiescumque se movebant. ³Petasi virorum caerulei erant; petasus feminae parvae albus erat, et stolam albam gerebat quae complicata ab umeris pendebat; ⁴stellae parvae, quae in luce solis velut adamantes scintillabant, supra sparsae erant. ⁵Virorum vestes caerulei erant, non aliter quam petasi, caligasque bene politas gerebant, quibus in summo virga inerat colore caeruleo pullo. ⁶Viri, ut Dorothea aestimavit, tantos fere habebant annos quam Patruus Henericus, nam duo ex eis barbas gerebant. ⁷Anicula autem sine dubio multo maior erat natu: ⁸vultus rugis plenus, coma fere cana erat, et passibus ingrediebatur rigidioribus.

¹มีผู้ชาย อยู่สามคนกับ ผู้ หญิงหนึ่ง คน    ต่าง แต่ง ตัวประหลาด ²สวมหมวกกลมไว้บนศีรษะยอดแหลมยาวสักหนึ่ง ฟุต และมีระฆัง น้อยติดรอบปีกหมวกส่ง เสียงหวาน เวลาที่ขยับ ไปมา ³หมวกผู้ชายสี น้ำ เงิน    หมวกของ ผู้ หญิงร่างเล็กนั้น สีขาว    เธอสวม เสื้อคลุมขาวห้อยลงจากบ่า ⁴ตามเสื้อประดับ ด้วยดาวดวงเล็กระยิบระยับส่งประกายราวกับ เพชรยามต้องแสง ตะวัน ⁵ผู้ชายสวมชุดสี น้ำ เงินสีเดียวกับ หมวก และสวมรอง เท้าบูต ขัดมันหุ้มแข้ง    ตรงแข้งขลิบสี น้ำ เงิน ⁶โดโรธีคิดว่าพวก ผู้ชายคง แก่ เท่าลุงเฮนรีเพราะมีสองคนที่ ไว้เครา ⁷แต่ ผู้ หญิงร่างเล็กนั้น คง จะ แก่กว่าอย่าง ไม่ต้องสงสัย ⁸ใบหน้าเหี่ยวย่น    ผม ก็เกือบหงอกขาวสนิท    เธอ เดินโขยกเขยก

¹Hi cum ad casam ubi Dorothea in ianua stabat appropinquavissent, substiterunt et inter se murmuraverunt, velut si timerent ulterius progredi. ²Anicula autem, usque ad Dorotheam progressa, caput demisse inclinavit et voce dulci dixit, "Accepta es, o nobilissima Venefica, in terra Munchkinorum.

¹เมื่อพวกนั้น เข้ามา ใกล้บ้านตรงที่โดโรธี ยืนที่ปากประตู    พวก เขา หยุดกระซิบกระซาบกันราวกับ ว่ากลัวที่ จะ เดิน เข้ามา อีก ²แต่ หญิง แก่ร่างเล็ก เดินตรง เข้ามาหาโดโรธี    โค้ง หัว ให้ แล้ว กล่าว ด้วย เสียงไพเราะ ว่า    ``ขอต้อนรับ นาง ฟ้า ผู้ทรงเกียรติ สู่ดินแดน แห่งมันชกิน ส์

¹Pergrati tibi sumus quod Magam Malam Orientis interfecisti, et a servitudine populum nostrum liberavisti."

¹เราเป็น หนี้ บุญคุณ ท่าน เหลือ เกิน ที่ ฆ่าแม่มด แห่งทิศ ตะวัน ออก และ ช่วย ให้ ผู้คนของเรา เป็นไทพ้นพันธนาการ...''

¹Dorothea haec verba mirans audivit. ²Quid in animo habere poterat anicula cum eam veneficam appellaret, et interfecisse Magam Malam Orientis diceret? ³Dorothea erat parva puella innocens innoxiaque, quae multa milia passuum domo turbine vecta erat; et numquam per totam vitam aliquid interfecerat.

¹โดโรธีฟัง ถ้อยแถลง ด้วย ความประหลาด ใจ ²ไม่รู้ ว่า หญิง แก่ร่างเล็กหมาย ความว่าอย่างไรที่มาเรียกเธอว่านาง ฟ้า และ ก็พูดว่าเธอ ได้ ฆ่าแม่มด แห่งทิศ ตะวัน ออก ³โดโรธีเป็น เพียง เด็ก น้อยบริสุทธิ์ ไม่มี อันตรายต่อ ใคร เป็น เพียงคนที่ ถูกพายุไซโคลนหอบมา ไกลจากบ้านหลายไมล์ และเธอ ไม่เคย ฆ่า สิ่ง ใด ใน ชั่วชีวิตของเธอ

¹Sed femina parva responsum evidenter exspectabat; ita Dorothea haesitans dixit, "Benignissima es; sed certissime error est aliquis. ²Nihil interfeci."

¹แต่ หญิงร่างเล็กดู จะหวัง คำตอบจากโดโรธี    ดัง นั้น เธอจึง กล่าว ขึ้นอย่างลังเลว่า    ``ท่าน ใจดีมาก แต่คง จะมีอะไร ผิดพลาดสักอย่าง ²เพราะฉันไม่เคย ฆ่า ใครเลย''

¹"Tua tamen casa id fecit," anicula ridens respondit; "nihilque differt. ²Ecce!" perrexit, demonstrans angulum casae; ³"ibi duo digiti pedis eius, qui etiam nunc se protrudunt a codice ligneo."

¹``ถ้าอย่างนั้น บ้านของท่าน ก็ ฆ่า เอง...'' หญิง แก่ร่างเล็กตอบ แล้ว หัวเราะ ขึ้น    `` ก็ เหมือนกันนั่นแหละ ²ดูซิ''เธอกล่าวต่อ แล้วชี้ ไปที่ มุมบ้าน ³``นั่นไง...เท้า ทั้งสอง ยังโผล่ออกมา ใต้ขอน ไม้เลย''

¹Dorothea despexit, et prae timore exclamavit. ²Ibi, re vera, sub angulo magnae trabis quae casam fulciebat, se protrudebant duo pedes, calceati argenteis calceis quorum cacumina acuta erant.

¹โดโรธีเข้า ไปดู แล้ว ก็ร้อง ขึ้นอย่างตก ใจ ²นั่นไง...จริง ด้วย    ตรง มุมคาน ใหญ่ ใต้บ้านมี เท้า ทั้งสองโผล่ออกมา และสวมรอง เท้า เงิน ปลายแหลม ไว้

¹"Ei mihi!" exclamavit Dorothea, manus inter se misere implicans; ²"certe casa in eam cecidit. ³Quidnam faciemus?"

¹``ตายแล้ว!ตาย แล้ว!''โดโรธีร้อง ขึ้น เอามือสองข้างกุมกัน ไว้ ด้วย ความตก ใจ    `` ²บ้านคงตกลงมาทับเธอแน่ๆ ³เราจะทำอย่างไรกันดี

¹"Nil est faciendum," placide dixit anicula. ²"Sed quis erat?" rogavit Dorothea. ³"Maga Mala Orientis erat, ut ante memoravi," femina parva respondit. ⁴"Multos annos Munchkinos cunctos servitudine opprimebat, cogens illos sibi noctes et dies servire. ⁵Nunc omnes liberati sunt, et tibi ob id beneficium grati sunt." ⁶"Qui sunt Munchkini?" quaesivit Dorothea. ⁷"Homines sunt qui terram Orientis, ubi Maga Mala regebat, incolunt." ⁸"Esne Munchkina to?" rogavit Dorothea. ⁹"Non sum; sed eorum sum arnica, quamquam in terra Septentrionis habito. ¹⁰Cum viderent Magam Orientis mortuam esse Munchkini nuntium velocem ad me miserunt, et extemplo veni. ¹¹Sum Maga Septentrionis." ¹²"Eia!" exclamavit Dorothea; "esne vere maga?" ¹³"Revera maga sum," respondit femina parva. ¹⁴"Sed bona maga sum, et populus me amat. ¹⁵Non sum tam potens quam maga mala quae hic regebat, aut certe homines ipsa liberavissem." ¹⁶"Sed putabam omnes magas esse malas," dixit puella, quae subtimebat quod in magam veram inciderat. ¹⁷"Certe non sic est; maxime erras. ¹⁸Erant solum quattuor magae in tota Terra Oz, et duae ex eis, illae quae in Septentrione et in Meridie habitant, sunt magae bonae. ¹⁹Scio hoc verum esse, nam ipsa sum una ex eis, et de eo errare nequeo. ²⁰Quae in Oriente et in Occidente habitabant erant quidem magae malae; quoniam autem unam ex eis interfecisti, non est nisi una maga mala in tota Terra Oz-illa quae in Occidente habitat." ²¹"At," ait Dorothea, paulisper meditata, "Amita Em mihi dixit omnes magas muftis ante annis mortuas esse." ²²"Quis est Amita Em?" rogavit anicula. ²³"Amita est mea quae in Kansa, uncle veni, habitat."

¹``ไม่มีอะไรต้องทำหรอก'' หญิงร่างเล็ก กล่าวอย่าง ใจ เย็น <sup>2</sup>``แต่เธอ เป็น ใครกัน''โดโรธีถาม ³``นางเป็นแม่มด ชั่วร้าย แห่งทิศ ตะวัน ออกตามที่ฉันบอก'' หญิงร่างเล็กตอบ <sup>4</sup>``นางจับพวก มันชกิน ส์ ทั้งหมดมาพันธนาการ ไว้หลายปี บังคับ ให้ เป็นทาส ทั้งกลาง คืนกลางวัน ⁵บัดนี้พวก เขา เป็นไทกันหมด แล้ว และ เป็น หนี้ บุญคุณ ท่านที่ ได้ ช่วย เหลือ'' ⁶``พวกมันชกิน ส์ เป็น ใคร''โดโรธีถาม <sup>7</sup>``พวกนี้ คือ ผู้คนที่ อาศัย อยู่ ในดินแดน แห่งทิศ ตะวัน ออกที่แม่มด ชั่วร้ายเคย ปกครอง อยู่ ⁸``เธอเป็นมันชกิน ส์ใช่ ไหม''โดโรธีถาม <sup>9</sup>``ไม่ใช่    ฉัน เป็น เพื่อนของ เขา และฉัน อาศัย อยู่ ในดินแดน แห่งทิศ เหนือ ¹⁰เมื่อพวกมันชกิน ส์ เห็นแม่มด แห่งทิศ ตะวัน ออกตาย ก็รีบส่งข่าว ไป ให้ฉัน    ฉัน ก็มาทันทีเลย ¹¹ฉันเป็นแม่มด แห่งทิศ เหนือ'' ¹²``ต๊าย...ตาย!''โดโรธีร้องขึ้น    ``เธอ เป็นแม่มด จริงๆหรือ'' ¹³ใช่''หญิงร่างเล็กตอบ    `` <sup>14</sup>``แต่ฉัน เป็นแม่มดที่ดี และ ผู้คนรักฉัน ¹⁵ฉันไม่มี อำนาจอย่างแม่มด ชั่วร้ายที่ ปกครองที่นี่หรอก ไม่ เช่นนั้น แล้วฉันคง ช่วย ให้ ผู้คนที่นี่ เป็นไท เสีย เอง แล้ว'' ¹⁶``แต่ฉันเคย คิดว่าแม่มดทุกคน ชั่วร้าย...'' เด็ก หญิงพูด ขึ้น ยังรู้ สึก ครึ่งตระหนกต่อการเผชิญหน้ากับ แม่มด จริงๆ <sup>17</sup>``โอ้...ไม่ใช่    นั่น เข้า ใจ ผิดอย่าง ใหญ่หลวงทีเดียว ¹⁸มีแม่มดด้วยกันสี่คน เท่านั้น ในดินแดน แห่งออซ และสองคนที่ อยู่ทางทิศ เหนือกับ ทิศ ใต้ เป็นคนดี ¹⁹ฉันรู้ว่า เป็น ความ จริงเพราะฉัน เอง เป็นแม่มดคนหนึ่ง ไม่มีทาง เข้า ใจ ผิด ได้ ²⁰แต่แม่มดที่ อยู่ทางทิศ ตะวัน ออก และทิศ ตะวัน ตกนั้น เป็นแม่มด ชั่วร้าย จริงๆตอนนี้ เธอ ก็ ได้ ฆ่าตาย ไปคนหนึ่ง แล้ว เหลือแม่มด ชั่วร้าย อีกคนเดียว ในดินแดน แห่งออซ ทั้งหมด    คนที่ อยู่ทางทิศ ตะวัน ตกนั่นแหละ...'' ²¹``แต่...''โดโรธี กล่าว ขึ้นหลังจาก คิด อยู่ ชั่ว ขณะ    ``ป้าเอ็มเคยบอกฉันว่าแม่มดตาย ไปหมด แล้วนี่นา...หลายปี แล้ว ด้วย'' ²²``ป้าเอ็มคือใคร'' หญิง แก่ร่างเล็กถาม <sup>23</sup>``ป้าของฉันเอง อยู่ที่แคนซัส...ที่ที่ฉันจากมา''

¹Maga Septentrionis momentum temporis, capite demisso et oculis in solo defixis, secum cogitare visa est. ²Inde suspexit et dixit, "Nescio ubi Kansas sit, nam numquam antea audivi illam terram memorari. ³At dic mihi, estne terra exculta?" ⁴"Certissime est," respondit Dorothea. ⁵"Res ergo manifesta est. ⁶In terris excultis credo nullas restare magas; nec magi nec veneficae veneficive. ⁷Sed, ut vides, Terra Oz numquam exculta fuit, nam ab omnibus aliis terris mundi interclusi sumus. Quare etiam nunc magas et magos habemus apud nos." ⁸"Qui sunt magi?" rogavit Dorothea. ⁹"Oz ipse est Magus Magnus," respondit Maga, voce submissa. ¹⁰"Potentior est quam omnes nos coniunctae. ¹¹In Urbe Smaragdorum habitat."

¹ดูเหมือนแม่มด แห่งทิศ เหนือ จะ คิด อยู่ครู่หนึ่ง เธอก้มศีรษะ    ดวงตามอง ไปที่ พื้น ²แล้ว ก็เงยหน้า ขึ้นพูด    ``ฉัน ไม่รู้ ว่าแคนซัส อยู่ที่ ไหนเพราะฉัน ไม่เคย ได้ยิน ใครพูด ถึงดินแดนนั้น มาก่อน <sup>3</sup>แต่บอกฉันหน่อยซิว่า เป็นประเทศอารยะหรือ เปล่า'' <sup>4</sup>``โอ้...ใช่ซิ''โดโรธีตอบ    `` <sup>5</sup>ถ้าอย่างนั้น ก็ดี <sup>6</sup>ฉันเชื่อว่า ในประเทศอารยะ ไม่มีแม่มด เหลือ อยู่ อีก แล้ว แล้ว ก็ ไม่มีพ่อมดหมอผีหรือคนเสกเวทมนตร์ <sup>7</sup>แต่ว่าดินแดน แห่งออซ ยัง ไม่ เจริญเลยเพราะเรา ถูกตัด ขาดจากโลกภายนอกหมด    ดัง นั้น เราจึง ยังมีแม่มดพ่อมด อยู่'' <sup>8</sup>``พ่อมดเป็น ใคร''โดโรธีถาม ⁹``ออซนั่นแหละเป็นพ่อมดยิ่ง ใหญ่''แม่มดตอบ ด้วย เสียงกระซิบแผ่ว เบา    `` ¹⁰ท่านมีอำนาจมากกว่า ใครๆ ทั้งหมดของพวก เรารวมกัน ¹¹ท่านอยู่ที่เมือง มรกต''

¹Dorothea amplius rogatura erat, sed eo ipso momento temporis Munchkini, qui quiete adstabant, clamorem magnum ediderunt et angulum casae ubi Maga Mala iacuerat demonstraverunt. ²"Quid est?" rogavit anicula; et despexit, et ridere coepit. ³Pedes magae mortuae omnino evanescuerant et calceis exceptis nil remanebat. ⁴"Tam vetus erat," edocuit Maga Septentrionis, "ut celeriter in sole exaresceret. ⁵Hic est finis eius. ⁶Calcei argentei autem tibi sunt, eosque ad gerendum habebis." ⁷Inclinata calceos suscepit, et postquam pulverem excussit Dorotheae tradidit.

¹โดโรธีกำลังจะถาม อีก คำ ก็พอดีพวก มันชกิน ส์ที่ ยืน อยู่ถัด ไปเงียบๆนั้น ตะโกน ด้วย เสียงดัง แล้วชี้ ไปที่ มุมบ้านที่แม่มด ชั่วร้ายนอน อยู่ ²``อะไร?''หญิง แก่ร่างเล็กถาม    หัน ไปมอง และ หัวเราะ ขึ้น <sup>3</sup>เท้าของแม่มดที่ตายนั้น หาย ไปหมด เหลือ อยู่ แต่รอง เท้า เงิน เท่านั้น <sup>4</sup>``นางแก่มาก เหลือกิน ...''แม่มด แห่งทิศ เหนืออธิบาย    ``นางเลย แห้ง ไปกับ แสง แดดอย่างรวด เร็ว'' ⁵จบสิ้นกัน เสียที ⁶รองเท้า เงิน เป็นของเธอ แล้ว...เธอควรสวมมัน เสีย ⁷เธอเอื้อมไป หยิบรอง เท้า ขึ้นมา    หลังจาก ปัดฝุ่นออก แล้ว ก็ส่ง ให้โดโรธี

¹"Maga Orientis illis calceis argenteis superbiebat," dixit unus ex Munchkinis; "et potentia quaedam eis inest; sed quae sit numquam intelleximus." ²Dorothea calceos in casam portavit et in mensa posuit. ³Tum ad Munchkinos revenit et dixit, "Avida sum ad Amitam et Patruum redire, nam certa sum eos sollicitos esse de me. ⁴Potestisne milli viam demonstrare?" ⁵Munchkini et Maga primum se, et tum Dorotheam, intuiti sunt, et tum capitibus renuerunt. ⁶"In regione Orientis, non longe ab hoc loco," dixit unus, "est magna solitudo, quam nemo possit vivus transire." ⁷"Eadem est in regione Meridiana," dixit alter, "propterea quod ibi fui et vidi. ⁸Meridiana regio est terra Quadlingorum." ⁹"Mihi traditum est," dixit tertius, "eandem esse in Occidente. ¹⁰Et illa terra, ubi Winkles habitant, a Maga Mala Occidentis regnatur, quae to in servitutem redigat si el obvia fias." ¹¹"Septentrio est mea domus," antiqua mulier dixit, "et ad marginem eius est eadem magna solitudo quae hanc terram Oz circumdat. ¹²Vereor, cara mea, ne nobiscum tibi habitandum sit."

¹``แม่มดแห่งทิศ ตะวัน ออกภูมิ ใจรอง เท้า เงินนี้ นัก...''มันชกิน ส์คนหนึ่ง กล่าว ขึ้น    `` และมันมีอิทธิฤทธิ์ ใน ตัว ด้วย แต่ จะ เป็นอย่างไรพวก เรา ก็ ไม่รู้ '' ²โดโรธีถือรอง เท้า เข้า ไป ในบ้าน เอาวาง ไว้บน โต๊ะ ³แล้วเธอ ก็ กลับออกมาที่พวก มันชกิน ส์ และพูดว่า    ``ฉัน อยาก กลับ ไปหาป้ากับ ลุงของฉันจัง    ฉัน เชื่อว่าท่านคงห่วงฉันมาก <sup>4</sup>ช่วยหาทาง ให้ฉันที ได้ ไหม'' <sup>5</sup>ทีแรกมันชกิน ส์ และแม่มดต่างมองหน้ากัน แล้ว ก็หัน มามองโดโรธีพลางสั่น หัว <sup>6</sup>``ทางทิศตะวัน ออก... ไม่ห่างจากนี่ เท่าไร...''คนหนึ่ง พูด ขึ้น    ``มีทะเลทรายกว้าง ใหญ่ และ ไม่เคยมี ใครข้าม เอาชีวิตรอด ไป ได้'' <sup>7</sup>``ทางทิศใต้ ก็ เหมือนกัน...'' อีกคนหนึ่ง พูด    ``ฉันเคย ไป และ เห็นมา แล้ว <sup>8</sup>ทางทิศใต้ เป็นดินแดนของพวก ควอดลิงส์''`` ⁹มีคนบอกฉัน...''ชายคนที่สามพูด    ``ว่าทางทิศตะวัน ตก ก็ เหมือนกัน <sup>10</sup>ดินแดนนั้นมีพวก วินกีส์ อยู่ ปกครอง ด้วยแม่มด แห่งทิศ ตะวัน ตกที่ จะคอย เอาเธอ เป็นทาสถ้า ผ่าน ไปทางนั้น '''' <sup>11</sup>``ทางทิศเหนือ เป็นบ้านฉัน...'' หญิง แก่ กล่าว ขึ้น    `` และ สุดแดน ก็ เหมือนกัน    มีทะเลทรายล้อมรอบดินแดน แห่งออซนี้ ไว้ ¹²แม่หนู...ฉันเกรงว่าเธอคงต้อง อยู่กับ พวก เรา เสีย แล้ว

¹His dictis Dorothea singultare coepit, nam solitaria inter hos homines incognitos sibi videbatur. ²Quae lacrimae misericordiam Munchkinorum benevolentium evocare videbantur, nam statim sudaria exprompserunt et ipsi quoque flere coeperunt. ³Anicula quidem petasum dempsit et acumen in extremo naso libravit, dum voce sollemm dinumerat "unus, duo, tres." ⁴Petasus extemplo in tabulam nigram mutatus est, in qua notis magnis albis creteis scriptum erat: "DOROTHEA AD URBEM SMARAGDORUM PROGREDIATUR." ⁵Anicula tabulam nigram de naso dempsit, et verbis lectis rogavit, "Estne tibi nomen Dorothea, cara mea?" ⁶"Est," respondit puella, suspiciens et lacrimas abstergens. ⁷"Progrediendum est ergo tibi ad Urbem Smaragdorum. ⁸Fortasse Oz to iuvabit." ⁹"Ubi est haec Urbs?" rogavit Dorothea. ¹⁰"Est in ipsa media terra, et regnatur ab Oz, Mago Magno quem tibi memoravi." ¹¹"Estne homo bonus?" puella anxie rogavit. ¹²"Est Magus bonus. ¹³Non possum iudicare utrum sit homo an non, nam numquam eum vidi." ¹⁴"Quomodo illuc ire possum?" Dorothea rogavit. ¹⁵"Pedibus tibi eundum est. Iter longum est, per regiones modo amoenas modo tenebricosas et terribiles. ¹⁶Artibus autem magicis omnibus mihi notis utar ut to ab iniuria defendam." ¹⁷"Nonne me comitaberis?" imploravit puella, quae aniculam pro sola arnica habere coeperat. ¹⁸"Id facere non possum," respondit ea; "sed tibi basium meum dabo, et nemo ei quem Maga Septentrionis basiavit nocere audebit."

¹ถึงตอนนี้ โดโรธีเริ่มร้องไห้เพราะเธอรู้ สึกเหงา เหลือ เกิน ที่ต้อง อยู่ท่ามกลาง ผู้คนประหลาด เหล่านี้ ²น้ำตาเธอดู จะทำ ให้ หัว ใจ อันเมตตาของพวก มันชกิน ส์เศร้าโศก ไป ด้วย    พวก เขารีบควัก ผ้าเช็ดหน้าออกมา แล้ว ก็เริ่มร้องไห้ตาม ไป ³ส่วน หญิง แก่ร่างเล็กนั้น ถอดหมวกออก เอา ปลายแหลมของหมวก ตั้งบน จมูกเธอ    เธอเริ่มนับ ``หนึ่ง ...สอง...สาม'' ด้วย เสียงเคร่งขรึม <sup>4</sup>ทันใดนั้น หมวก ก็กลาย เป็น กระดานชนวน    มีชอล์กขาว เขียน ไว้ว่า    ``... ให้โดโรธี ไป ยังเมือง มรกต'' ⁵หญิง แก่ร่างเล็กดึง กระดานชนวนจาก จมูกหลังจาก อ่านข้อ ความ แล้ว ก็ถามว่า    ``เธอชื่อโดโรธีใช่ ไหม    แม่หนู'' <sup>6</sup>``ใช่''หนูน้อยตอบ    เงยหน้า ขึ้น แล้วเช็ด น้ำตา ⁷``ถ้าอย่างนั้น เธอต้อง ไปเมือง มรกต <sup>8</sup>บางทีออซจะ ช่วยเธอ ได้'' <sup>9</sup>``เมืองอยู่ที่ ไหน''โดโรธีถาม ¹⁰``อยู่ตรงกลางดินแดนนี้ เลย    ออซพ่อมด ผู้ยิ่ง ใหญ่ตามที่ฉันบอกเธอ แล้วนั่นแหละ ปกครอง อยู่'' <sup>11</sup>``เขา เป็นชายที่ดีหรือ เปล่า'' เด็ก หญิงถามอย่างกังวล ¹²``เขา เป็นพ่อมดที่ดี <sup>13</sup>ทว่าจะ เป็น ผู้ชายหรือ เปล่าฉัน ก็บอก ไม่ ได้    เพราะ ไม่เคย เห็นเลย'' <sup>14</sup>``ฉันจะ ไปที่นั่น ได้อย่างไร''โดโรธีถาม ¹⁵``เธอต้องเดิน ไป    ทาง ไกลมาก    ผ่านดินแดนที่บางที ก็สะดวก    บางที ก็ มืดน่ากลัว <sup>16</sup>อย่างไรก็ตาม    ฉัน จะ ใช้เวทมนตร์ วิชาที่ฉันรู้ ทั้งหมดปกป้องเธอจาก อันตราย'' <sup>17</sup>``เธอจะ ไปกับ ฉัน ได้ ไหม'' เด็ก หญิงร้องขอ    เธอเริ่มถือ ว่ามี หญิง แก่ร่างเล็กนี้ เป็นมิตร แต่ เพียง ผู้เดียว ¹⁸``ไม่ ได้หรอก    ฉันทำอย่างนั้น ไม่ ได้''เธอตอบ    `` แต่ฉัน จะจูบเธอ แล้ว ก็ จะ ไม่มี ใครกล้าทำ อันตรายคนที่แม่มด แห่งทิศ เหนือจูบ ได้เลย''

¹Ad Dorotheam appropinquavit et el molliter frontem basiavit. ²Ubi labra puellam tetigerunt nota rotunda splendidaque relicta est, ut Dorothea mox cognovit. ³"Via quae ad Urbem Smaragdorum ducit lateribus flavis strata est," dixit Maga; "falli ergo non potes. ⁴Cum ad Oz perveneris ne eum timeas, sed rem tuam ei narra et auxilium ab eo pete. Vale; cara mea."

¹เธอเข้ามา ใกล้โดโรธี แล้ว ก็จูบที่หน้าผากอย่างแผ่ว เบา ²โดโรธีมารู้ทีหลังว่า    ตรงที่ริม ฝีปากเธอสัมผัสนั้น เป็นรอยกลมใสแจ๋วติด อยู่ ³``ทางไปเมือง มรกตปู ด้วยอิฐสี เหลือง...''แม่มดบอก    ``ฉะนั้น เธอ จะ ไม่หลงทาง ⁴เมื่อเธอพบออซ    อย่ากลัวเขา แต่จงบอกเรื่อง ราวของเธอ แล้วขอ ให้ เขา ช่วย...ลาก่อน...ที่รักของฉัน''

¹Tres Munchkini capita demisse inclinaverunt et ei iter iucundum optaverunt, tum per arbores digressi sunt. ²Maga Dorotheae benigne adnuit, ter in cake sinistra se vertit, et statim evanuit, id quod Totonem parvum valde obstupefecit, qui sans magna voce postquam discessit latravit, quia ea praesente ne fremere quidem ausus erat. ³Dorothea autem eam quam esse magam sciebat illo ipso modo elapsuram esse exspectaverat, et ne minime quidem obstupuit.

¹มันชกินส์ ทั้งสามโค้ง ให้เธอ แล้วอวยพร ให้ เดินทาง โดยสวัสดิภาพ    หลังจากนั้น พวก เขา ก็ เดินผ่านแมก ไม้จาก ไป ²แม่มดพยักหน้ากับโดโรธีอย่างฉันมิตร แล้ว หมุน ตัว ไปทาง ปลาย เท้าซ้ายสามรอบ    เธอหายวับ ไปทันที    โต โต้ น้อยประหลาด ใจมาก ถึงกับ เห่าตาม ไป ด้วย เสียง อันดัง ตอนที่เธอหาย ตัว ไป    มันกลัวมานานจน ไม่กล้า แม้ จะส่ง เสียงขู่ คำรามตอนที่แม่มด อยู่ ³แต่โดโรธีรู้ แล้วว่าเธอ เป็นแม่มด และคาดว่าเธอคง จะหาย ตัว ไป แบบนั้น จึง ไม่ประหลาด ใจเลย แม้ แต่ น้อย

¹Capitulum III. Quomodo Dorothea Terriculum Liberavit

บทที่    3    โดโรธีช่วยหุ่น ไล่กา

¹Vix Dorothea sola relicta est cum esurire coepit. ²Itaque ad armarium ivit et frustum panis sibi resecuit, quod butyro oblevit. ³Portionem Totoni dedit, et situlam de pluteo sumptam ad fluvium parvum detulit et aqua pura micanti implevit. ⁴Toto ad arbores cucurrit et allatrare ayes quae ibi sedebant coepit. ⁵Dorothea ad eum reducendum ivit, et poma de ramis pendentia tam suavia vidit ut aliquot colligeret, intellegens ea admodum esse quod ad ientaculum consummandum requirebat.

¹โดโรธีถูก ทิ้ง ให้ อยู่คนเดียว    เธอรู้ สึกหิว ²ดังนั้น เธอจึง ไปที่ ตู้กับ ข้าว แล้วตัด ขนมปัง ให้ตน เอง    เธอ เอาเนยทา เสีย ทั่ว ³เธอให้โต โต้บ้าง แล้ว หยิบเหยือกจากหิ้งถือ ไปที่ลำธาร น้อย เอา น้ำใสสะอาด ใส่ เสีย เต็ม ⁴โตโต้ วิ่ง ไปตามต้น ไม้    เริ่มเห่านกที่ เกาะ อยู่ ⁵โดโรธีตามไป จะ เอามันมา    เธอ เห็นผล ไม้น่าอร่อยห้อย อยู่ตามกิ่งก้าน ก็เลย เก็บ เอา ไว้บ้างเพื่อ เป็น อาหารเช้า ตามที่เธอปรารถนา

¹Deinde ad casam redivit, et postquam aquam puram frigidamque et ipsa sibi sumpsit et Totoni dedit, coepit se parare ad iter ad Urbem Smaragdorum. ²Dorotheae non erant nisi duae vestes, altera autem casu munda erat et clavo ligneo iuxta lectum pendebat. ³Ex gossypio picto facta, quadrata alba et caerulea habebat; haec quidem quamquam veste saepe lavata sans palluerant, adhuc erat vestis bella. ⁴Puella se diligenter lavit, gossypium mundum induit, capiti petasum roseum qui solem defenderet in capite alligavit. ⁵Corbem parvam suscepit et pane ex armario sumpto irnplevit, quo facto pannum album supra pandit. ⁶Inde ad pedes despexit et animadvertit quam veteres usuque confecti calcei sui essent. ⁷"Certe iter longum numquam perferent, Toto," dixit. ⁸Et Toto in faciem eius oculis parvis nigris suspexit et caudam movit ut demonstraret se intellegere quid sibi vellent verba Dorotheae. ⁹Illo momento temporis Dorothea calceos argenteos Magae Orientis in mensa iacentes conspexit. ¹⁰"Scire velim numquid mihi apti sint," Totoni dixit. ¹¹"Reor eos optimos ad longum iter faciendum esse, nam conteri non possum." ¹²Exult calceos scorteos veteres et argenteos experta est, qui el tam bene apti erant quam si ad eam facti essent. ¹³Postremo corbem sumpsit. ¹⁴"Agedum, Toto," dixit. ¹⁵"Ad Urbem Smaragdorum ibimus et Oz magnum rogabimus quomodo ad Kansam redeamus."

¹แล้วเธอ กลับมาที่บ้าน ช่วยตน เอง และโต โต้ ด้วย น้ำดื่ม อันแสน เย็นสะอาด    เธอเตรียม ตัว พร้อมที่ จะ เดินทาง ไปเมือง มรกต ²โดโรธีมีเสื้อ ผ้า อยู่ อีก เพียงชุดเดียว แต่ ก็บังเอิญ ซัก ไว้สะอาดแขวน อยู่ที่ขอข้างเตียง ³เป็น ผ้าฝ้ายตาหมากรุกสีขาวกับ น้ำ เงิน แม้สี น้ำ เงิน จะซีดจาง ไป ด้วยการ ซัก ก็ตาม แต่มัน ก็ ยัง เป็นชุดที่น่ารัก อยู่ ⁴เด็ก น้อยทำ ความสะอาดร่างกายอย่างถี่ถ้วน    สวมชุด ผ้าฝ้าย อันสะอาดนั้น แล้ว ก็คาดหมวกสีชมพู ไว้บนศีรษะ ⁵เธอหยิบตะกร้า ใบ น้อย เอาขนมปังจาก ตู้ ใส่ เสีย เต็ม แล้ว เอา ผ้าขาวคลุมข้างบน ⁶เธอมองดูที่เท้าของเธอ ก็ เห็นว่ารอง เท้า เก่า และขาดรุ่งริ่ง แล้ว ⁷``คงใช้ เดินทาง ไกล ไม่ ได้ แน่    โต โต้''เธอพูด <sup>8</sup>และโต โต้ ก็จ้องหน้าเธอ ด้วยดวงตาสีดำ พร้อมกับ กระดิกหางเพื่อ แสดงว่ามัน เข้า ใจว่าเธอหมาย ถึงอะไร <sup>9</sup>ขณะเดียวกันโดโรธี ก็มอง ไป เห็นรอง เท้าของแม่มด แห่งทิศ ตะวัน ออกวาง อยู่บน โต๊ะ <sup>10</sup>``ฉันสงสัยว่าจะ ใส่ ได้หรือ เปล่านะ''เธอพูดกับ โต โต้    `` <sup>11</sup>มันคงใช้ เดินทาง ไกล ได้ดีทีเดียวเพราะ ไม่มีวัน ขาด'' <sup>12</sup>เธอถอดรองเท้า คู่ เก่าออก    ลอง ใส่รอง เท้า เงิน คู่นั้น ซึ่ง ใส่ เข้า ได้พอดีราวกับ ว่าตัด ไว้สำหรับ เธอ <sup>13</sup>ท้ายที่สุดเธอ ก็หัน ไป หยิบตะกร้า ขึ้น <sup>14</sup>ไป...โต โต้''เธอพูด    ``'' ¹⁵``เราจะ ไปเมือง มรกตกัน จะ ได้ขอ ให้ออซ ผู้ยิ่ง ใหญ่ ช่วยเรา กลับ ไปแคนซัส

¹Ianuam post se clausit seramque firmavit, et clavem in sinu vestis diligenter posuit. ²Itaque, Totone sobrio tolutim a tergo currente, iter instituit.

¹เธอปิดประตู    ลั่นกุญแจ เอาลูก กุญแจ ใส่ กระเป๋า เสื้ออย่างระมัดระวัง ²และ แล้วเธอ ก็ออก เดินทาง พร้อม ด้วยโต โต้ที่ วิ่งตาม ไปอย่างร่าเริง

¹Multae viae aderant, sed breviter illam lateribus flavis stratam repperit. ²Mox alacriter ad Urbem Smaragdorum, calceis argenteis festive in strato duro flavo tinnientibus, incedebat. ³Sol dare lucebat et aves dulciter cantabant et Dorothea non tam misera erat quam forsitan putes fore puellam parvam subito e patria vento ablatam et in media terra aliena depositam.

¹ใกล้ๆนั้น มีถนนหลายสาย แต่ เพียง ไม่นานนักเธอ ก็พบถนนสายที่ปู ด้วยอิฐสี เหลือง ²ภายใน เวลา ไม่ช้าเธอ ก็ มุ่งหน้า ไป สู่เมือง มรกต    รอง เท้า เงินของเธอกระทบท้องถนนสี เหลืองแสนหนานั้น ส่ง เสียงกรุ๊งกริ๊งร่าเริง ³ตะวัน ส่องแสงจ้า    นกร้องเพลงแสนหวาน และโดโรธี ก็ ไม่รู้ สึกกังวลมากนัก    ดัง ที่ท่านอาจ คิดว่า จะเกิด กับ เด็ก หญิง น้อยๆที่จากบ้านเมือง ตนมาอย่างฉับพลันทัน ด่วน ถูกปล่อย อยู่ท่ามกลางดินแดน อันประหลาดนี้

¹Mirabatur, dum progreditur, quam pulchra terra circum se esset. ²Iuxta viam erant saepes nitidae, delicate colore caeruleo tinctae, et ultra eas agri pleni frumento et holeribus abundantibus. ³Manifestum erat Munchkinos agricolas esse peritos et messes magnas facere posse. ⁴Interdum casam praeterivit, et homines evenerunt ut eam praetereuntem adspicerent et capita humiliter inclinarent; nam omnes sciebant per eam esse deletam magam malam et se a servitudine liberatos esse. ⁵Casae Munchkinorum specie inusitata erant, omnes enim rotundae erant, tholo magno tectae. ⁶Omnes caeruleo pigmento tinctae erant, quia in hac terra Orientis caeruleus erat color maxime acceptus.

¹เมื่อเดิน ไป    เธอประหลาด ใจที่ เห็นภูมิ ประเทศงดงามรอบ ด้าน ²มีรั้วกั้นเป็นระเบียบข้างถนนทาสีขาวสลับสี น้ำ เงิน และถัด ไป เป็นท้อง ทุ่ง เต็ม ไป ด้วยรวงข้าว พืช ผัก เต็ม ไปหมด ³แน่ทีเดียว    พวก มันชกิน ส์ เป็นชาว ไร่ชาวนาที่ดี และ ปลูก พืชผล ได้มากมาย เช่นนั้น ⁴บางครั้ง บางคราวเธอผ่านบ้าน เรือน ผู้คน ก็ออกมามองเธอ และโค้ง ให้เธอผ่าน ไป    ทุกคนรู้ ว่าเธอ เป็น ผู้ทำลายแม่มด ชั่วร้าย และปลดปล่อย ให้พวก เขา เป็นไทจากพันธะ ⁵บ้านเรือนที่มันชกิน ส์ อยู่นั้น แสน จะประหลาด แต่ละหลังกลม    มีหลังคา เป็นโดม ใหญ่ ⁶ทาด้วยสี น้ำ เงินเนื่องจากภูมิ ประเทศทางทิศ ตะวัน ออกนี้ โปรดปรานสี น้ำ เงินยิ่ง นัก

¹Sub vesperum, cum Dorothea ex itinere longo defessa esset et se rogare coepisset ubi pernoctatura esset, ad casam aliquanto maiorem ceteris venit. ²Pro qua in viridi pratulo multi viri feminaeque saltabant. ³Quinque fidicines parvi quam maxime psallebant et homines ridebant cantabantque, et non longe aberat magna mensa fructibus et nucibus et crustis suavibus placentisque et muftis aliis dapibus onusta.

¹ตกเย็น    เมื่อโดโรธีเหนื่อยกับ การ เดินทาง ไกล และเริ่มวิตกว่าเธอ จะ พัก แรมที่ ไหนดี    เธอ ก็มา ถึงบ้านหลังค่อนข้าง ใหญ่กว่าหลัง อื่นๆ ²ที่สนามหญ้าหน้าบ้านมีชาย หญิงมากมาย เต้นระบำ อยู่ ³มีคนเป่าขลุ่ยตัวเล็กๆ ห้าคนกำลังเป่า อยู่ ด้วย เสียงดัง ผู้คน หัวเราะ และร้องเพลงกันที่ โต๊ะ ตัว ใหญ่ ใกล้ๆมีผล ไม้ ถั่ว    ขนมไพน์    ขนมเค้ก และของน่ากิน อื่นๆวาง อยู่ เต็ม

¹Dorothea benigne salutata est, et ad cenam et ad apud eos pernoctandum invitata; nam haec erat domus Munchkini cuiusdam in tota regione divitissimi, et amid ad eum convenerant ut libertatem suam a servitudine magae malae celebrarent.

¹ผู้คนต้อนรับ โดโรธีอย่าง ใจดี เชื้อเชิญ ให้เธอกิน และค้าง แรม ด้วย    นี่ เป็นบ้านมันชกิน ส์ที่รวยที่ สุด ในดินแดน และ เพื่อนฝูงของ เขาต่างมาชุมนุมเพื่อฉลองอิสรภาพจากพันธนาการของแม่มด ชั่วร้าย

¹Dorothea bene cenavit et el ipse ministravit Munchkinus ille dives, cui nomen erat Boquus. ²Deinde ipsa in lectulo consedit et saltatores contemplabatur. ³Cum Boquus calceos argenteos vidisset dixit, "Credo equidem to veneficam magnam esse." ⁴"Cur?" rogavit puella. ⁵"Quoniam calceos argenteos geris et magam malam interfecisti. ⁶Praeterea color albus in veste est, et solae magae veneficaeque album gerunt." ⁷"Credo equidem to veneficam magnam esse. Quadrata caerulea vesti insunt - et alba," dixit Dorothea, sinus levans. ⁸"Benefacis quod talem vestem geris," dixit Boquus. "Caeruleus est color Munchkinorum, et alba est color magarum; ⁹scimus ergo to magam amicam esse."

¹โดโรธีกินอาหาร เย็นอย่าง เต็ม ใจ    มันชกิน ส์ชื่อ    ``บ๊อก ผู้มั่งคั่งคอยดูแลเธอ อยู่ <sup>2</sup>เสร็จแล้วเธอ ไป นั่งดู ผู้คน เต้นรำ'' <sup>3</sup>เมื่อบ๊อกเห็นรอง เท้า เงินของเธอ เขา ก็พูดว่า    ``เธอคง เป็นนาง ฟ้า ผู้ยิ่ง ใหญ่ แน่เทียว ⁴``ทำไมล่ะ?''เด็ก หญิงถาม'' <sup>5</sup>``    เพราะเธอสวมรองเท้า เงิน และ ฆ่าแม่มดร้ายตายนะซี ⁶``แล้วเธอ ยังสวมชุดสีขาว ด้วย    มีแม่มดกับ นาง ฟ้า เท่านั้น ที่สวมชุดสีขาว <sup>7</sup>``ชุดของฉันตาหมากรุกสีน้ำ เงินกับ ขาว''โดโรธีพูด ขึ้นพลางกรีดรอยยับที่ เสื้อ ⁸``เป็น ความกรุณาที่เธอสวม เช่นนี้ ''บ๊อกพูด    ``สี น้ำ เงินคือสีของมันชกิน ส์    สีขาว เป็นสีของแม่มด ⁹เราเลยรู้ว่าเธอ เป็นแม่มด ใจดี''

¹Dorothea nescivit quid his dictis responderet, nam omnes se esse magam credere videbantur, et ipsa optime sciebat se nihil nisi puellam parvam et unam de muftis esse quae forte per turbinem in terram peregrinam venisset.

¹ถึงตอนนี้ โดโรธี ไม่รู้ ว่า จะพูดอะไรเพราะ ผู้คนดู จะ คิดว่าเธอ เป็นแม่มด ไปหมด    เธอรู้ ดีว่าตน เป็น เพียง เด็ก หญิงธรรมดาๆที่มา สู่ดินแดนประหลาด แห่งนี้ ด้วยเหตุ บังเอิญจากพายุไซโคลน เท่านั้น

¹Postquam taeduit saltationem videre, Boquus eam in casam duxit, ubi cubiculum cum lecto bello el praebuit. ²Lintea a texto caeruleo erant, in quibus Dorothea arte usque ad mane dormivit, Totone in stragulo caeruleo iuxta convoluto.

¹เมื่อเธอเบื่อดูเต้นรำ    บ๊อก ก็พาเธอ เข้า ไป ในบ้าน    เสนอห้องกับ เตียงนอนน่ารัก ให้เธอ ²ผ้าปูเตียงสี น้ำ เงิน และโดโรธี ก็ หลับสนิท ไปจนรุ่งเช้า โดยมีโต โต้นอนขด อยู่ที่พรมสี น้ำ เงินข้างๆ

¹Bene ientavit et magna delectatione infantem parvum Munchkinum, qui cum Totone ludebat caudamque vellebat et increpabat ridebatque, observavit. ²Toto omnibus admirationi erat magnae, nam numquam antea canem viderant. ³"Quam longinqua est Urbs Smaragdorum?" rogavit puella. ⁴"Nescio," graviter respondit Boquus, "nam illuc numquam ivi. ⁵Melius est ab Oz abesse, nisi negotium cum eo habeas. ⁶Iter autem ad Urbem Smaragdorum longum est, et multos dies tibi gradiendum erit. ⁷Hic terra opima et amoena est, sed loca tibi aspera periculosaque transgredienda sunt antequam ad finem itineris pervenias."

¹เธอกินอาหารเช้า อย่าง สุข ใจ และมองดูทารกมันชกิน ส์ น้อยที่ เล่น อยู่กับ โต โต้ดึงหางมัน หัวเราะ เอิ๊กอ๊าก    ทำ ให้โดโรธีขบขันยิ่ง ²โตโต้ เป็น สิ่งน่าฉงนงดงามของคน ทั่ว ไปเพราะพวก นี้ ไม่เคย เห็นหมามาก่อน ³``ไกล เท่าไรจึง จะ ถึงเมือง มรกต'' เด็ก หญิงถาม <sup>4</sup>``ฉันเอง ก็ ไม่รู้ ''บ๊อกตอบอย่างเคร่งขรึม    ``ฉัน ไม่เคย ไปเลย ⁵เป็นการดีที่ ผู้คน จะ อยู่ ไกลๆออซถ้า ไม่มีธุรกิจ อะไรกับ เขา ⁶ทางไปเมือง มรกตนั้น ไกล    เธอต้อง ไปหลายวัน ⁷ภูมิประเทศ แถบนี้ อุดมสมบูรณ์น่า อยู่ แต่เธอ จะต้องผ่าน ไป ในที่กันดาร อันตราย    ก่อน จะ สุดจุดหมาย ปลายทางของการ เดินทาง''

¹Hoc dictum Dorotheam paulum perturbavit, sciebat autem Oz magnum solum se iuvare posse ut ad Kansam rediret, animose ergo constituit gradum non referre.

¹นี่ทำให้โดโรธีกังวลเล็ก น้อย แต่เธอรู้ ดีว่าออซ ผู้ยิ่ง ใหญ่ ผู้เดียว เท่านั้น ที่ จะ ช่วย ให้เธอ กลับ ไป ยังแคนซัส ได้    ดัง นั้น เธอจึงตัด สิน ใจอย่างกล้าหาญที่ จะ ไม่ถอยหลัง

¹Amicis valedixit, et iter per viam laterum flavorum repetivit. ²Cum pauca milia passuum progressa esset constituit consistere ut se reficeret, itaque ad summam saepem iuxta viam escendit reseditque. ³Erat ultra saepem magnus ager plenus frumento, et non longe, altum in conto positum ut frumento maturo ayes arceret, terriculum vidit.

¹เธอกล่าวอำลาบรรดามิตร และเริ่มออก เดินทาง ไปตามถนนอิฐสี เหลือง อีก ครั้ง ²เมื่อเดิน ไป ได้หลายไมล์    เธอ ก็ คิดว่าควร จะ หยุด พัก เสียที    เธอปีน ขึ้น ไปบนขอบรั้วข้างถนน นั่งลง ³ตรงรั้วนั้นเต็ม ไป ด้วย ไร่ข้าวโพดมากมาย และ ไม่ ไกลจากนั้น เท่าไรเธอ ก็ เห็นหุ่น ไล่กา ตัวหนึ่ง แขวน อยู่บนเสา สูงเพื่อ ไว้ ใช้ ไล่นก ไปจากข้าวโพดสุกอร่าม

¹Dorothea mentum manu fulcivit et cogitabunda terriculum intuita est. ²Caput sacculus erat stramine stipatus, oculis ibi nasoque et ore ut fades simularetur depictis. ³Caeruleus petasus vetus fastigatus, nescio cuius Munchkini olim proprius, in hoc capite positus erat, et reliqua figura ex vestimento caeruleo, vetustate contrito et decolore, constabat, quod vestimentum ipsum stramine fartum erat. ⁴In pedibus erant caligae veteres in superiore pane caeruleae, quales omnes in hac terra gerebant, et figura super caules frumenti conto in tergum truso sublevata erat.

¹โดโรธีเอามือ เท้าคางเพ่งพินิจหุ่น ไล่กา ²หัวของมันทำ ด้วยกระสอบ ใบ น้อยยัดฟาง    มีสีทาตา จมูก    ปาก    เพื่อ ให้ดู เป็น ใบหน้า ³หมวกยอดแหลมสีน้ำ เงิน ใบ เก่าๆ ซึ่งคง เป็นของพวก มันชกิน ส์สักคนวางแหมะ ไว้บน หัวมัน    รูปร่าง ส่วนที่ เหลือสวม ไว้ ด้วย เสื้อ ผ้าสี น้ำ เงินชุดหนึ่ง สีจาง และขาดวิ่น    ข้าง ใน อัด ด้วยฟาง ⁴ที่เท้ามีรอง เท้าบูต เก่าๆลายสี น้ำ เงิน เหมือนกับ ที่ ผู้คน ในแดน แถบนี้ ใช้กัน ตัวหุ่นนั้น ถูกยัน ขึ้น ไป เหนือต้นข้าวโพด    แขวนหลังติดกับ เสา ไว้

¹Dorothea, faciem pictam inusitatamque terriculi intente intuens, obstupuit cum eum sibi oculo altero lente nictare animadverteret. ²Primo putabat se erravisse, nam in Kansa nemo terriculus umquam nictat; postmodo autem figura comiter ei capite adnuit. ³Tum de saepe descendit et ad Terriculum appropinquavit, dum Toto circum contum currit latratque. ⁴"Salve," voce subrauca dixit Terriculus. ⁵"Esne tu locutus?" rogavit puella stupefacta. ⁶"Pro certo," respondit Terriculus; ⁷"quomodo vales?" ⁸"Gratias tibi ago," comiter respondit Dorothea; "sans valeo. ⁹Ut vales tu?" ¹⁰"Non valeo," dixit Terriculus subridens, "quia valde me taedet hic positum esse dies noctesque ad cornices fugandas." ¹¹"Nonne potes descendere?" rogavit Dorothea. ¹²"Non possum, quoniam hic contus in tergum mihi trusus est. ¹³Si tibi placebit contum removere tibi magnopere obligatus ero." ¹⁴Dorothea bracchia ambo extendit et figuram de conto levavit; nam, stramine stipata, admodum levis erat. ¹⁵"Maximas gratias tibi ago," dixit Terriculus, in terra depositus. ¹⁶"Mihi esse novus homo videor." ¹⁷Hae verba Dorotheam perplexabantur, nam inusitatum erat hominem fartum loquentem audire, caput comiter inclinantem et iuxta se ambulantem videre. ¹⁸"Quis es?" rogavit Terriculus, cum se extendisset et oscitavisset, ¹⁹"et quo vadis?" ²⁰"Mihi nomen est Dorothea," dixit puella, "et iter facio ad Urbem Smaragdorum, ut Oz magnum rogem ut me remittat ad Kansam." ²¹"Ubi est Urbs Smaragdorum?" rogavit; ²²"et quis est Oz?" ²³"Quid, num ignoras?" respondit Dorothea attonita. ²⁴"Ignoro equidem; nil scio. Ut vides, stipatus sum, ergo nullum omnino est milli cerebrum," tristis respondit. ²⁵"Eheu," dixit Dorothea; "tui magnopere misereor." ²⁶"Putasne," rogavit, "si to comitabor ad Urbem Smaragdorum, fore ut Oz magnus milli cerebrum det?" ²⁷"Illud afflrmare nequeo," rettulit; "sed si tibi placet me comitari, nihil obstat. ²⁸Si Oz tibi cerebrum negabit nihilo peius afficieris quam nunc." ²⁹"Verum est," dixit Terriculus. ³⁰"Ut vides," familiariter perrexit, "non milli curae est quod crura bracchiaque et corpus stipata sunt, propterea quod nihil mihi nocere potest. ³¹Si quis digitos pedis calcat aut me acu pungit, nil refert, nam dolorem sentire non possum. ³²Nolo autem fatuus vocari, et si pro cerebro, quo tibi caput fartum est, milli caput stramine fartum mansurum est, quomodo umquam quicquam sciturus sum?" ³³"Intellego quid sentias," dixit puellula, quae reapse eius miserebatur. ³⁴"Si me comitaberis petam ab Oz ut quod possit pro to faciat." ³⁵"Benigne dicis," ammo grato respondit.

¹ขณะที่โดโรธีเฝ้ามองหุ่น ไล่กาที่มีสีทาหน้าประหลาดอย่างพินิจพิเคราะห์ นั้น เธอแปลก ใจที่ เห็นตาข้างหนึ่ง ของมันกะพริบ ให้เธอช้าๆ ²ตอนแรกเธอ คิดว่าเธอคงหลง ไป เองเพราะ ไม่มีหุ่น ไล่กา ในแคนซัสที่ ไหนสัก ตัวกะพริบตา ได้ แต่ แล้วต่อมาหุ่น ไล่กา กลับผงก หัว ให้เธออย่าง เป็นมิตร ³เธอจึงปีนลงจากรั้วเดิน เข้า ไปหา    โต โต้ วิ่งเห่า ไปรอบๆเสานั้น ⁴``สวัสดี''หุ่นไล่กาพูด ขึ้น ด้วย เสียง ห้าว <sup>5</sup>``เธอพูดได้ ด้วยหรือ'' เด็ก หญิงถามอย่างสงสัย ⁶``แน่ซิ''หุ่น ไล่กาตอบ'' <sup>7</sup>``สบายดีหรือ ⁸``สบายดี    ขอบ ใจ''โดโรธีตอบอย่างสุภาพ <sup>9</sup>``เธอล่ะสบายดีหรือ'' ¹⁰``ฉันไม่ สบายเลย''หุ่น ไล่กาตอบ พร้อมกับ ยิ้ม ``น่าเบื่อที่ ถูกแขวน อยู่ที่นี่ ทั้งวัน ทั้ง คืน... ให้ ไล่กา'' ¹¹``เธอลงมาไม่ ได้หรือ''โดโรธีถาม <sup>12</sup>``ไม่ ได้    มีเสาติดหลังฉัน อยู่ ¹³ถ้าเธอ จะกรุณายกเสาออก    ฉัน จะ เป็น หนี้ บุญคุณ อย่างยิ่ง ทีเดียว'' ¹⁴โดโรธีชูแขนทั้งสอง ขึ้น    ยก เอา ตัวหุ่นออกมาจากเสา ตัวหุ่นนั้น แสน เบาเพราะยัด ด้วยฟาง ¹⁵``ขอบคุณมาก''หุ่น ไล่กาพูดเมื่อ ถูกจับ วางลงบน พื้นดิน <sup>16</sup>``ฉันรู้สึกราวกับ เป็นคนใหม่ ทีเดียว'' ¹⁷โดโรธีงุนงงกับมันนักเพราะประหลาดที่ ได้ยิน หุ่นพูด ได้ และ เห็นมันโค้ง ให้ พร้อมกับ เดินมาข้างๆเธอ ¹⁸``เธอเป็น ใคร''หุ่น ไล่กาถามหลังจากที่ ยืดแข้ง ยืดขาหาวนอน <sup>19</sup>``เธอจะ ไป ไหน'' ²⁰``ฉันชื่อโดโรธี''เด็ก หญิงพูด    ``ฉันกำลัง ไปเมือง มรกต... ไปขอ ให้ออซ ผู้ยิ่ง ใหญ่ส่งฉัน กลับแคนซัส'' ²¹``เมืองมรกต อยู่ที่ ไหน''มันถาม <sup>22</sup>``ออซเป็น ใคร'' ²³``ทำไมล่ะ    นี่เธอไม่รู้ เลยหรอกหรือ''เธอถาม กลับ ด้วย ความประหลาด ใจ <sup>24</sup>``ไม่... ไม่ จริงๆ    ฉัน ไม่รู้ อะไรเลย    เธอ ไม่ เห็นหรือ    ฉัน ถูกยัด เป็นหุ่น    ฉะนั้น ฉันจึง ไม่มีมันสมอง''มันตอบอย่างเศร้าสร้อย ²⁵``โอ้''โดโรธีพูด    ``ฉันเสีย ใจกับ เธอ จริงๆ'' ²⁶``เธอคิดว่า...''มันถาม    ``ถ้า ฉัน ไปเมือง มรกตกับ เธอ    ออซ ผู้ยิ่ง ใหญ่ จะ ให้มันสมอง แก่ฉัน ได้ ไหม'' ²⁷``ฉันตอบไม่ ได้หรอก...''โดโรธีตอบ    `` แต่เธอ จะ ไปกับ ฉัน ก็ ได้ถ้า เธอ อยาก ไป ²⁸แม้ออซ จะ ไม่ ให้มันสมอง    เธอ ก็คง ไม่แย่ ไปกว่า ปัจจุบันหรอก'' ²⁹``จริงซิ''หุ่น ไล่กาพูด    `` ³⁰นี่    นะ...''มันว่าต่ออย่างกระซิบกระซาบ    ``ฉันไม่วิตกว่าแขนขา และ ตัวฉันยัดฟาง    เพราะฉัน ถูกทำร้าย ไม่ ได้เลย <sup>31</sup>ถ้าใครมาร้อย นิ้วฉันหรือ เอา เข็มมาแทงฉัน ก็ ไม่ เป็นไร    เพราะฉัน ไม่รู้ สึกเลย <sup>32</sup>แต่ฉัน ไม่ อยาก ให้ ใครเรียกว่าไอ้โง่    ถ้า หัวฉันมี แต่ฟางยัด แทนที่ จะมีมันสมองอย่างของเธอ    ฉัน จะรู้ เรื่อง อะไรต่ออะไร ได้ ยังไงล่ะ'' <sup>33</sup>``ฉันเข้า ใจดีว่าเธอรู้ สึกอย่างไร'' เด็ก น้อยพูด และรู้ สึก เสีย ใจกับ มัน จริงๆ'' ³⁴``ถ้าเธอ จะมากับ ฉันฉัน จะขอร้องออซ ให้ ช่วยเธอ เท่าที่ จะ ช่วย ได้ <sup>35</sup>``ขอบใจ''มันตอบอย่างสำนึก บุญคุณ

¹Ad viam rediverunt. ²Dorothea el saepem transcendenti auxilio erat, et per viam laterum flavorum ad Urbem Smaragdorum profecti sunt.

¹ทั้ง คู่พากัน เดิน กลับ ไปที่ถนน ²โดโรธีช่วยมันข้ามรั้ว และเริ่มออก เดิน ไปตามทางอิฐสี เหลือง มุ่ง ไป สู่เมือง มรกต

¹Primo Totoni hoc additamentum non placebat. ²Circa virum stipatum olfaciebat velut suspicans nidum rattorum in stramine latere, et saepe inimico modo adversus Terriculum fremebat. ³"Noli a Totone vexari," novo amico Dorothea dixit. ⁴"Numquam mordet." ⁵"Eia, non timeo," respondit Terriculus; ⁶"stramini nocere nequit. ⁷Sine me illam corbem pro to portare. ⁸Non mihi molestum erit, nam fatigari non possum. ⁹Secretum tecum partiar," progrediens perrexit; ¹⁰"in toto mundo est una res sofa quam timeo." ¹¹"Quid est?" rogavit Dorothea; "agricola Munchkinus qui to fecit?" ¹²"Non est," respondit Terriculus; "est sulfuratum accensum."

¹ตอนแรกๆโต โต้ ไม่ชอบ ส่วน เพิ่มเติมที่มี เข้ามาเลย ²มันเที่ยวดมรอบ ตัวหุ่นราวกับ สงสัยว่าน่า จะมีรังหนูซ่อน อยู่ ในฟางนั้น และมัน ก็มักขู่ คำรามหุ่น ไล่กาอย่าง ไม่ เป็นมิตรนัก ³``ช่างโตโต้มัน เถอะ''โดโรธีพูดกับ เพื่อนใหม่ `` ⁴มันไม่เคยกัด ใครหรอก ⁵''``โอ้...ฉันไม่กลัวหรอก''หุ่น ไล่กาตอบ <sup>6</sup>``มันทำร้ายฟางไม่ ได้หรอก ⁷ให้ฉัน ช่วยถือ ตะกร้า ให้เธอนะ ⁸ฉันไม่ว่าอะไรหรอก    เพราะฉันเหนื่อย ไม่ เป็น ⁹ฉันจะบอก ความลับกับ เธอ''มันพูดต่อ ขณะที่ เดิน ไปเรื่อยๆ'' ¹⁰``มีสิ่งเดียว เท่านั้น ในโลกนี้ ที่ฉันกลัว <sup>11</sup>``อะไร''โดโรธีถาม    ``ชาวนามันชกินส์ที่ สร้างเธอ ขึ้นมาน่ะหรือ'' <sup>12</sup>``ไม่ใช่''หุ่น ไล่กาตอบ    `` ไม้ขีดจุด ไฟต่างหาก''

¹Capitulum IV. Via per Silvam

บทที่    4    ถนนผ่านป่า

¹Aspera post paucas horas via fieri coepit, et progredi tam difficile utTerriculus saepe pedem lateribus flavis, qui ibi iniquissimi erant, offenderet. ²Interdum quidem lateres fracti erant aut etiam omnino deerant, ita ut hiatus essent quos Toto saltu superabat et Dorothea circumibat. ³Terriculus quidem, cui cerebrum deerat, prorsus in foramina progrediebatur, itaque praeceps in duros lateres procidebat. ⁴Numquam autem laedebatur, et Dorothea eum sublevabat et iterum in pedibus statuebat, dum ipse una cum Dorothea casum suum deridet.

¹สามชั่วโมงผ่าน ไป    ถนนเริ่มขรุขระ และการ เดินทางลำบาก ขึ้นจนหุ่น ไล่กาสะดุดอิฐสี เหลือง ซึ่งปู ไม่ เสมอกัน อยู่ บ่อยๆ ²ที่จริงบางทีถนน ก็ขาด ไม่ เชื่อมต่อกัน    มี หลุมที่โต โต้ กระโดดข้าม ไป และโดโรธีต้อง เดินอ้อม ³ส่วนหุ่น ไล่กาที่ ไม่มีมันสมอง    มัน เดินตรง ไปเรื่อย และตกลง ไป ใน หลุม    กระแทกอิฐ แข็งอย่างจัง ⁴อย่างไรก็ตามมัน ไม่บาด เจ็บนัก และโดโรธี ก็ดึงมัน ขึ้น ยืนบนขา ได้ อีก    มัน หัวเราะ ใน ความ ผิดพลาดกับ เธออย่างร่าเริง

¹Fundi in hac regione baud tam bene culti erant quam antea. ²Casae rariores erant et rariores erant arbores fructiferentes, et quo ulterius progrediebantur eo vastior et desertior terra fiebat.

¹ไร่นา แถบนี้ ไม่ ได้รับ การดูแลดี เท่ากับ ที่ผ่านมา ²มีบ้านเรือน น้อยลง และผลิตผลของต้น ไม้ ก็ ไม่หนา แน่น    ยิ่ง เดิน ไกลออก ไป ก็ยิ่ง ท้อแท้ลง    ภูมิ ประเทศ ก็ดู เปล่าเปลี่ยวยิ่ง ขึ้น

¹Meridie iuxta viam, prope fluvium parvum, considerunt, et Dorothea corbem aperuit et frustum panis deprompsit. ²Partem Terriculo obtulit, qui autem recusavit.

¹ตกกลางวันพวก เขา ก็ นั่งลงข้างถนน ใกล้ลำธาร น้อย    โดโรธีเปิด ตะกร้า เอาขนมปังออกมา ²เธอส่งให้หุ่น ไล่กาหนึ่ง ชิ้น แต่มันปฏิเสธ

¹"Numquam esurio," dixit; "quod fortunatum est. Nam os mihi pictum est, et si foramen ibi ad edendum perforem, stramen quo fartus sum excidat, et sic vitietur forma capitis mei." ²Dorothea statim vidit hoc verum esse, quare modo annuit et panem edere perrexit.

^{1 2}โดโรธีเห็น ได้ทันทีว่ามันพูด จริง    ดัง นั้น เธอจึง เพียง แต่พยักหน้า แล้วกิน ขนมปังของเธอ ไป

¹"Narra mihi de te, et de terra unde es orta," dixit Terriculus, cum Dorothea cenam finivisset. ²Narravit ergo el omnia de Kansa, et quam omnia ibi rava essent, et quomodo turbo se ad hanc miram terram Oz abstulisset. ³Terriculus diligenter audivit, et dixit, "Non possum intellegere cur cupias hanc pulchram terram derelinquere et redire ad illum locum aridum ravumque quem Kansam vocas." ⁴"Sic putas quia cerebro cares," respondit puella. ⁵"Nil refert quam tristes et ravae domus nostrae sint, nos qui carne et sanguine constamus eas incolere malumus potius quam ullam aliam terram, quamvis pulchra sit. ⁶Nullus est locus instar domus." ⁷Terriculus suspiravit. ⁸"Scilicet intellegere nequeo," dixit. ⁹"Si vestra capita, sic ut meum, stramine stipata essent, omnes loca pulchra probabiliter habitaretis, et tum Kansas nullos omnino incolas haberet. ¹⁰Felix est Kansas propterea quod cerebra habetis." ¹¹"Nonne fabulam mihi narrare vis, dum quiescimus?" rogavit puella. ¹²Terriculus quasi reprehendens eam adspexit, et respondit, "Mea vita tam brevis est ut reapse nil omnino sciam. ¹³Tantum nudius tertius factus sum. ¹⁴Quae in mundo antea acciderunt mihi omnino ignota sunt. ¹⁵Bene autem contigit ut agricola, cum caput meum faceret, inter primas res quas gessit aures mihi pingeret, ita ut audirem quae agebantur. ¹⁶Erat cum eo alter Munchkinus, et vox prima quam audivi erat agricolae dicentis, " `Quomodo placent tibi aures illae? <sup>17</sup>" `Aequales non sunt,' respondit alter. ¹⁸" `Nil refert,' dixit agricola; <sup>19</sup>`nihilominus aures sunt,' id quod sans verum erat.

¹``เล่าเรื่อง เธอ ให้ฉัน ฟังซิ และ ก็ เล่าดินแดนที่เธอจากมา...''หุ่น ไล่กาพูด ขึ้นเมื่อเธอกิน อาหาร เที่ยงเสร็จ <sup>2</sup>ดังนั้น เธอจึง เล่าเรื่อง ทั้งหมด เกี่ยวกับ แคนซัส ให้มัน ฟัง เล่าว่าที่นั่นทุก สิ่งทุกอย่างดู เป็นสีเทาหม่นหมอง และ เล่าว่าพายุไซโคลน ได้หอบเธอมา ยังดินแดนประหลาด แห่งออซนี้ <sup>3</sup>หุ่นไล่กา ฟังอย่างสนอกสน ใจ แล้วพูดว่า    ฉัน ไม่ เข้า ใจเลย    ทำไมเธอจึง อยากจากดินแดน อันงดงาม แห่งนี้ กลับ ไป ยังดินแดนที่หม่นหมอง แห้งแล้งที่เธอเรียกว่าแคนซัส'' <sup>4</sup>``นั่นเพราะเธอไม่มีสมอง...'' เด็ก หญิงตอบ ⁵``ไม่ว่าบ้าน จะยากจนหม่นหมอง เพียง ใด    เรา ผู้คนที่มี เลือด เนื้อ ก็ อยาก อยู่ที่นั่นมากกว่า ในแดน ใด แม้ จะงดงาม เพียงไร ก็ตาม'' <sup>6</sup>``ไม่มีที่ ไหน เหมือนบ้านหรอก ⁷หุ่นไล่กาถอน ใจ ⁸``แน่นอน    ฉัน ไม่ เข้า ใจ''มันพูด <sup>9</sup>``ถ้าหัวเธอมี แต่ฟางยัดอย่าง หัวฉัน    เธอ ก็อาจมา อยู่ที่งดงามอย่างนี้ กันหมด แล้วแคนซัส ก็ จะ ไม่มีคน อยู่เลย ¹⁰แคนซัสโชคดีที่เธอมีมันสมอง'' ¹¹``เธอจะ ไม่ เล่าเรื่อง อะไร ให้ฉัน ฟังตอนเรา หยุด พักกันหรือนี่'' เด็ก น้อยถาม <sup>12</sup>หุ่นไล่กามองเธออย่างเศร้าสร้อย แล้วตอบว่า    ``ชีวิตฉัน สั้นนักจนฉันแทบ ไม่รู้ เรื่อง อะไรเลย จริงๆ ¹³ฉันเพิ่งถูก สร้าง ขึ้นเมื่อวานนี้ เอง ¹⁴อะไรในโลกที่เกิด ขึ้นก่อน เวลานั้น ไม่รู้ เรื่อง เลย ¹⁵โชคดีที่เมื่อชาวนาทำหัวฉัน ขึ้น สิ่งแรก ที่ เขาทำคือ เขียนรูปหู ให้ฉัน    ดัง นั้น ฉันจึง ได้ ฟัง สิ่งที่เกิด ขึ้น ¹⁶มีมันชกินส์ อีกคน อยู่กับ เขา และ สิ่งแรก ที่ฉัน ได้ยิน ชาวนาพูด ก็คือ...``เธอชอบหูนี่ ไหม <sup>17</sup>``มันไม่ตรงนี่ อีกคนตอบ ¹⁸``ไม่ เป็นไร    ชาวนาพูด    `` ¹⁹มันก็หู เหมือนกันนั่นแหละ ซึ่ง ก็ จริงทีเดียว

¹" `Nunc oculos faciam,' ait agricola. <sup>2</sup>Oculum ergo dextrum mihi pinxit, et simul atque confectus est me eum et omnia circa me valde curiose intueri sensi, nam tum primum mundum spectavi. <sup>3</sup>" `Ille est oculus sans bellus,' dixit Munchkinus qui agricolam observabat; ⁴`pigmentum caeruleum aptissimus est color oculis.' <sup>5</sup>" `Reor me alterum paulo maiorem facturum esse,' dixit agricola; ⁶et cum alter oculus confectus esset multo melius quam antea videre poteram. ⁷Inde nasum mihi et os fecit; ⁸sed non locutus sum, propterea quod id temporis nesciebam quam ad rem os utile esset. ⁹Me oblectavi spectans eos facientes corpus mihi et bracchia et crura; et cum caput eis iunxissent, tum demum elatus fui, nam mihi videbar esse vir tabs qualis quispiam. ¹⁰" `Haec figura cornices satis cito fugabit,' dixit agricola; <sup>11 12</sup>`viro persimilis est.' ¹³"`Immo, vir est,' dixit alter, et ego quidem el plane assensi. ¹⁴Agricola me sub bracchio ad agrum tulit, et in conto alto, ubi me repperisti, statuit. ¹⁵Abiverunt ille amicusque et me solum reliquerunt.

¹``ทีนี้ฉัน จะวาดตา    ชาวนาพูด <sup>2</sup>แล้ว เขา ก็ เขียนตาขวา ให้ฉัน และทันทีที่ เขียนเสร็จ ฉัน ก็พบว่า ตัว เองกำลังจ้องดู เขากับ สิ่งรอบกาย ด้วย ความ ตื่น เต้นทีเดียว    เพราะนี่ เป็น ครั้ง แรก ที่ฉัน เห็นโลก <sup>3</sup>``ตานั่นสวยดีนี่    มันชกินส์ ตั้งข้อ สังเกต ขณะเฝ้าดูชาวนา ⁴สีน้ำ เงินเหมาะกับ สีตาทีเดียว ⁵``ฉันคิดว่า จะ เขียนตา อีกข้าง ใหญ่สักหน่อย    ชาวนาพูด <sup>6</sup>เมื่อตาข้างที่สองเสร็จฉัน ก็ เห็น ได้ดีกว่าเดิม <sup>7</sup>แล้ว เขา ก็ เขียน จมูกกับ ปาก ให้ฉัน <sup>8</sup>แต่ฉัน ไม่ ได้พูดหรอกเพราะตอนนั้น ฉัน ไม่รู้ ว่าปาก เอา ไว้ทำอะไร <sup>9</sup>ฉันสนุกกับ การเฝ้าดูพวก เขาทำ ตัวกับ แขนขา ให้ฉัน และเมื่อ เขามัด หัว ให้ฉัน ในที่ สุด    ฉัน ก็รู้ สึกภาคภูมิ ใจยิ่ง เพราะ คิดว่าฉันดี เท่าๆคน อื่นนั่นแหละ <sup>10</sup>``หมอนี่จะ ไล่กา ไป เร็วทีเดียว    ชาวนาพูด    `` <sup>11</sup>มันดูเหมือนคน จริงๆ <sup>12</sup>``ทำไมล่ะ    มันก็ เป็นคนนี่นา... อีกคนพูด และฉัน ก็ เห็น ด้วยกับ เขาอย่างยิ่ง ¹³ชาวนาหนีบฉันไว้ ใต้แขน    พา ไป ไร่ข้าวโพด แล้ว ก็ เอาฉันแขวนกับ เสา สูงตรงที่เธอมาพบฉันนั่นแหละ ¹⁴เขากับ เพื่อน เดินจาก ไป ใน ไม่ช้า    ปล่อย ให้ฉัน อยู่ ผู้เดียว...

¹"Non placuit mihi hoc modo derelinqui; ²itaque eos sequi conatus sum, ³sed pedes terram contingere non valebant, et manere in illo conto coactus sum. ⁴Vita quam egi solitaria erat, nam nil habebam de quo meditari poteram, quippe qui tam recens creatus essem. ⁵Multae cornices et alii alites in agrum volaverunt, me viso autem statim avolaverunt, rati me Munchkinum esse; et hoc mihi placuit et effecit ut putarem me virum magni momenti esse. ⁶Paulo post cornix vetus prope me volavit, et postquam me scrutata est umero meo insedit et dixit,

¹``ฉันไม่ชอบ ถูกปล่อย ไว้อย่างนั้น เลย <sup>2</sup>ฉันพยายามเดินตาม เขา ไป <sup>3</sup>แต่ เท้าฉัน ไม่แตะดิน    ฉัน ถูก บังคับ ให้ติด อยู่กับ เสานั่น <sup>4</sup>เป็นการ ใช้ชีวิตอย่าง เปล่าเปลี่ยวยิ่ง ฉัน ไม่มีอะไร จะต้อง คิด ถึงเพราะเพิ่ง ถูก สร้าง ขึ้นมาเมื่อ ไม่นานนี้ เอง <sup>5</sup>กากับนกต่างๆบินลงมาที่ ไร่ข้าวโพด แต่ทันทีที่ เห็นฉันมัน ก็บินหนี ไป    คง คิดว่าฉัน เป็นมันชกิน ส์    ทำ ให้ฉันชอบ ใจมาก    ทำ ให้ฉันรู้ สึกว่าฉัน เป็นบุคคล สำคัญยิ่ง <sup>6</sup>``ครั้ง แล้ว ครั้ง เล่าเจ้า กา แก่ ตัวหนึ่ง บินมา ใกล้ฉัน และหลังจากจ้องดูฉันอย่างพินิจพิเคราะห์ แล้ว    มัน ก็ กระโดด ขึ้นมา เกาะไหล่ฉัน พร้อมกับ พูดว่า...

¹"`Miror illum agricolam putasse se posse me tam inepte decipere. ²Omnis cornix ratione praedita videre possit to tantum stramine fartum esse. ³' Inde ad pedes mihi desiluit et quot gram volebat devoravit. ⁴Ceterae volucres quoque, cum viderent eam a me non laesam esse, ad frumenta edenda venerunt, brevi ergo tempore magnus grex earum circum me aderat.

¹``ฉันสงสัยจริงว่าเจ้า ชาวนานั่น คิด จะหลอกฉัน ด้วยวิธีเปิ่นๆ แบบนี้ ²กาที่มีหัว คิด ตัว ไหน ก็ตาม จะ เห็น ได้ทันทีว่าแกยัดฟาง ไว้ เท่านั้น เอง ³แล้วมัน ก็ กระโดดลง ไปแทง เท้าฉัน    กิน ข้าวโพด เสียมาก เท่าที่ อยากกิน ⁴นกอื่นๆ เห็นว่า ไม่ ได้รับ อันตรายจากฉัน ก็ เข้ามากิน ข้าวโพด ด้วย    ดัง นั้น ใน ชั่วพริบตาเดียว ก็มีนกฝูง ใหญ่ อยู่รอบฉัน...

¹"Dolui ob hoc, nam demonstravit me non esse tam bonum terriculum quam putaveram; sed vetus cornix me consolata est, dicens: `Si modo cerebrum in capite haberes vir esses tabs qualis quispiam alius, et melior nonnullis. ²Cerebrum sola res est digna quae habeatur in hoc mundo, nil refert utrum sis cornix an homo.'

¹``ฉันเศร้าใจกับ เหตุ การณ์ นี้ เพราะนี่ แสดงว่าฉัน ไม่ ได้ เป็นหุ่น ไล่กาที่ดีเลย แต่เจ้า กา แก่มัน ก็ปลอบ ใจฉัน    มันพูดว่า    ``ถ้า แกมีมันสมอง ใน หัวสักหน่อยแกคง เป็นคนดี เหมือน ใครๆ เขา และ เป็นคนดีกว่าคนบางคน เสีย อีก ²ในโลกนี้ มันสมอง เป็น สิ่งเดียวที่มีค่า ไม่ว่า ผู้นั้น จะ เป็นกาหรือ เป็นคน

¹"Postquam cornices discesserunt quae dixerat reputavi, et cerebrum acquirere constitui valde conari. ²Bona fortuna, advenisti et me de conto sublevasti, et ex tuffs dictis certus sum Oz magnum cerebrum mihi simul atque ad Urbem Smaragdorum pervenerimus daturum esse." ³"Spero equidem," sincere dixit Dorothea, "quia cupidus videris eius accipiendi." ⁴"Dixisti; sum quidem cupidus," rettulit Terriculus. ⁵"Tam molestum est scire se fatuum esse." ⁶"Agedum," inquit puella, "eamus." ⁷Et corbem Terriculo tradidit.

¹``หลังจากที่พวกกาจาก ไป    ฉันครุ่น คิด และตัด สิน ใจว่า จะพยายามอย่างหนัก ที่ จะหามันสมอง ให้ ได้ <sup>2</sup>โชคดีที่เธอผ่านมาแล้วดึงฉันลงมาจากเสา    ที่เธอพูดนั้น ฉันมั่น ใจว่าออซ ผู้ยิ่ง ใหญ่ จะ ให้มันสมองฉันทันทีที่เรา ไป ถึงเมือง มรกต...'' <sup>3</sup>``ฉันก็หวังว่าอย่างนั้น ...''โดโรธีพูดอย่างกระตือรือร้น    ``เพราะเธอดู อยาก ได้มัน เหลือ เกิน '' <sup>4</sup>``โอ้...ใช่ซิ    ฉันอยาก ได้''หุ่น ไล่กาตอบ ⁵``มันเป็น ความรู้ สึก ไม่ สบายเลยที่รู้ ว่าตน เป็นไอ้โง่'' <sup>6</sup>``เอาละ'' เด็ก หญิงพูด    `` ไปกัน เถอะ'' ⁷แล้วเธอ ก็ส่งตะกร้า ให้หุ่น ไล่กา

¹Nullae omnino lam iuxta viam saepes erant, et terra aspera et inculta erat. ²Sub vesperum ad silvam magnam ventum est, ubi arbores tantae et tam densae creverant ut rami super viam flavam latericiam convenirent. ³Fere nox sub arboribus erat, quia rami lucem obscurabant; sed viatores non destiterunt, immo vero prorsus in silvam progressi sunt.

¹จากนั้นไป ไม่มีรั้วข้างถนน อีกเลย และ พื้นดิน ก็ขรุขระขาดการคราดไถ ²ใกล้ ค่ำพวก เขามา ถึงป่า ใหญ่    ต้น ไม้ ขึ้น สูง ใหญ่ชิดกันจนกิ่งก้านจดกัน เหมือนถนนอิฐสี เหลือง ³ใต้ต้น ไม้ดูเกือบ มืด    เพราะกิ่งกั้นแสง ตะวัน ไว้หมด แต่นัก เดินทาง ก็มิ ได้ หยุด และ เดินต่อ เข้าป่า ไป

¹"Si haec via intrat, certe exit," dixit Terriculus, "et cum Urbs Smaragdorum in fine viae altero exstet, progrediendum est nobis quocumque ducit." ²"Nemo id nesciat," dixit Dorothea. ³"Certe, ideo scio," respondit Terriculus. ⁴"Si cerebro opus esset ut id excogitarem, numquam dixissem."

¹``ถ้าถนนนี้ เข้า ไปข้าง ใน ได้มัน ก็ต้องโผล่ออกมา อีกจน ได้''หุ่น ไล่กาพูด    ``ถ้า เมือง มรกต อยู่ สุด อีก ด้านถนนเรา ก็ต้อง ไป ไม่ว่ามัน จะนำ เรา ไป ไหน'' ²``ใครๆ เขา ก็ คิดอย่างนั้น ''โดโรธีพูด <sup>3</sup>``แน่ซิ...นั่นแหละฉัน ถึงรู้ ...''หุ่น ไล่กาตอบ ⁴``ถ้าต้อง ใช้มันสมอง คิดฉันคง ไม่พูดออกมาหรอก''

¹Post horam plus minusve lux defuit, et in tenebris titubare coeperunt. ²Dorothea omnino videre nequibat, sed Toto poterat, nam exstant canes qui optime in obscuro videant; et Terriculus affirmavit se tam bene quam interdiu videre posse. ³Itaque Dorothea bracchio eum prehendit et sic poterat sans bene procedere.

¹ประมาณหนึ่ง ชั่วโมงผ่าน ไป    แสงจางลงทุกทีๆ    พวก เขาเริ่มสะดุด ไปมา ใน ความ มืด ²โดโรธีมองอะไรไม่ เห็น แต่โต โต้มอง เห็นเพราะหมาบาง ตัวมอง เห็น ได้ดี ใน ความ มืด และหุ่น ไล่กา ก็ ประกาศว่าตน เห็น ได้ดี เท่าๆกลางวัน ³ดังนั้น เธอจึง เกาะแขนมัน และตามติด ไป ได้ดีพอควร

¹"Si quam casam aut locum ubi pernoctare possumus videbis," dixit, "me certiorem facito, nam nimis molestum est per tenebras incedere." ²Paulo post Terriculus constitit. ³"A dextra parvam casam cerno," dixit, "ex ramis et truncis arborum factam. ⁴Ibimusne illuc?" ⁵"Sane eamus illuc," respondit puella. ⁶"Defatigata sum."

¹``ถ้าเธอ เห็นบ้านสักหลังหรืออะไรที่เรา จะ พัก แรม ได้...''เธอพูด    ``เธอต้องบอกฉันนะ    มัน ไม่สะดวกเลย เดิน ใน ความ มืดอย่างนี้ ²หลังจากนั้นเล็ก น้อยหุ่น ไล่กา ก็ หยุด เดิน ³``ฉันเห็นกระท่อมเล็กทางขวาของเรา...''มันพูด    `` สร้าง ด้วยขอน และกิ่ง ไม้ ⁴เราไปที่นั่นกัน ไหม'' ⁵``ไปซิ ไป แน่ๆ'' เด็ก น้อยตอบ <sup>6</sup>``ฉันเหนื่อยเต็มที แล้ว

¹Itaque Terriculus eam inter arbores duxit dum ad casam pervenerunt, et Dorothea intravit et in angulo cubile ex aridis foliis factum repperit. ²Statim se deposuit, et, Totone iuxta cubante, mox se somno alto dedit. ³Terriculus, qui numquam defessus erat, in alio angulo stetit et aequo ammo usque ad primam lucem exspectavit.

¹ดังนั้น หุ่น ไล่กาจึงนำ เธอผ่านต้น ไม้ เข้า ไปจน ถึงกระท่อม    โดโรธี เข้า ไปข้าง ในพบเตียงปู ใบ ไม้ แห้ง อยู่ที่ มุม มุมหนึ่ง ²เธอรีบลงนอนทันทีและ หลับสนิท ไป ใน ไม่ช้า โดยมีโต โต้ อยู่ข้างๆ ³ส่วนหุ่น ไล่กา ซึ่ง ไม่รู้ จักเหน็ดเหนื่อย ก็ ยืน อยู่ที่ อีก มุมหนึ่ง เฝ้าคอย อยู่อย่างอดทนจนรุ่งเช้า

¹Capitulum V. Liberatio Lignatoris Stannei

บทที่    5ช่วยชายตัด ไม้ดีบุก

¹Valde inter arbores e lucebat sol cum Dorothea experrecta est et Toto lam diu ayes sciurosque sequebatur. ²In cubili erecta circumspexit. ³Terriculus edam nunc in suo angulo, eam opperiens, aequo ammo stabat. ⁴"Aqua nobis quaerenda est," el dixit. ⁵"Cur aquam cupis?" rogavit. ⁶"Ut pulverem viaticum a vultu abluam, et ut bibam, ne panis aridus gutturi adhaereat." ⁷"Incommodum esse debet ex carne constare," Terriculus dixit meditans, "nam dormiendum tibi est, et edendum bibendumque. ⁸Cerebrum autem babes, et tanti est multas molestias perferre ut recte cogitare possis." ⁹Casam reliquerunt et inter arbores incesserunt dum parvum fontem aquae purae invenerunt, ubi Dorothea bibit seque lavit et ientaculum sumpsit. ¹⁰Vidit non multum panis in corbe restare, et puella laeta erat Terriculo cibo non opus esse, quia vix sibi et Totoni in illam diem sans erat.

¹โดโรธีตื่น ขึ้น ตะวัน กำลังส่องแสงผ่านหมู่ ไม้ลงมา    โต โต้ออก ไป ไล่นกกับ กระรอก อยู่ข้างนอก ²เธอลุกขึ้น นั่ง และมอง ไปรอบๆ ³หุ่นไล่กา ยังคง ยืน อยู่ที่ มุมห้องอย่างอดทนเฝ้ารอเธอ ⁴``เราต้องไปหา น้ำกัน''เธอพูดกับ มัน <sup>5</sup>``ทำไมเธอต้องการน้ำล่ะ''มันถาม ⁶``เพื่อล้างหน้าให้สะอาดจากฝุ่นถนนนะซิ แล้ว ก็ จะ เอามาดื่ม    ขนมปัง แห้ง จะ ได้ ไม่ติดคอ'' <sup>7</sup>``คงไม่สะดวกนะที่ ถูก สร้าง ด้วย เนื้อ หนัง''หุ่น ไล่กาพูดอย่าง เห็นอก เห็น ใจ    ``เพราะเธอต้องนอน    ต้องกิน ต้องดื่ม'' ⁸อย่างไรก็ตาม    เธอมีมันสมอง และมันมีค่ามากพอ คุ้มกับ ความกังวลที่ จะ คิด อ่าน ได้    อย่างดี ⁹พวกเขาออกจากกระท่อม และ เดินผ่านแมก ไม้จนพบ น้ำพุ น้อยๆมี น้ำใสแจ๋ว    โดโรธีกิน แล้ว ก็ชำระร่างกาย แล้วเธอ ก็กิน อาหารเช้า ¹⁰เธอพบว่าไม่มีขนมปัง เหลือ อยู่มาก เท่าไร ในตะกร้า เด็ก หญิงขอบ ใจนักที่หุ่น ไล่กา ไม่ต้องกิน อะไรเลยเพราะขนมปังมีเกือบ ไม่พอสำหรับ เธอกับ โต โต้ เอง ในวัน นี้

¹Cum ientaculum finivisset, et ad viam laterum flavorum reditura esset, perculit eam gemitus profundus prope onus. ²"Quid illic increpuit?" timide rogavit. ³"Concipere nequeo," rettulit Terriculus, "sed possumus ire ut videamus."

¹เมื่อเธอกินอาหารเสร็จ และกำลัง จะ เดิน กลับ ไปที่ถนนอิฐสี เหลืองเธอ ก็ประหลาด ใจที่ ได้ยิน เสียงครวญครางอย่างหนัก ไม่ ไกลจากเธอนัก ²``อะไรน่ะ''เธอถามขึ้นอย่างขลาดๆ <sup>3</sup>``ฉันนึกไม่ออกเลย...''หุ่น ไล่กาตอบ    ``เรา ไปดูกัน ก็ ได้''

¹Illo ipso momento gemitus secundus ad aures eis pervenit, et sonus a tergo oriri videbatur. ²Se converterunt et per silvam paululum progressi sunt, cum Dorothea aliquid micans in radio lucis qui inter arbores cadebat conspexit. ³Ad locum cucurrit, et turn, mirabunda exclamans, constitit.

¹ตอนนั้นเสียงครางดัง มา ถึงหู อีก ครั้ง เสียงดู จะมาจากทาง ด้านหลัง ²พวกเขาหัน กลับ และ เดินผ่าน ไป เพียงสองสามก้าว    โดโรธี เห็นอะไรบางอย่างส่องแสงสะท้อนรัศมี แดดที่ตกต้อง อยู่ระหว่างแมก ไม้ ³เธอวิ่ง ไปที่นั่น หยุดชะงัก และร้อง ขึ้นอย่างประหลาด ใจ

¹Quaedam ex arboribus magnis partim praecisa erat, et iuxta eam vir stabat totus ex stanno factus, qui securim manibus levatam tenebat. ²Caput et bracchia et crura corpori articulis iuncta erant, sed ipse omnino immotus stabat, velut si nullo modo se movere posset.

¹ไม้ ใหญ่ต้นหนึ่ง ถูกโค่น ไว้ล้มลง เพียง ส่วนหนึ่ง ข้างๆมีชายทำ ด้วยดีบุก ทั้ง ตัว ยืน อยู่    มือ ทั้งสองถือ ขวานชู ไว้ ²หัวกับ แขนขาของ เขา ถูก เชื่อมติดกับ ตัว เขา ยืน อยู่ นิ่งราวกับ ว่า ไม่สามารถกระดุกกระดิก ได้ แม้ แต่ น้อย

¹Dorothea eum mirabunda aspexit, ut fecit et Terriculus, Toto autem acriter latravit et crura stannea dentibus mordere conatus est, id quod dentibus nocuit. ²"Gemuistine?" rogavit Dorothea. ³"Ita est," vir stanneus respondit, "gemui. ⁴Diutius quam annum gemo, et nemo antea me umquam audivit aut ad me iuvandum venit." ⁵"Quid pro to facere possum?" molliter rogavit, nam vox tristis qua locutus est eam commovit. ⁶"Urceum olei affer et articulos mihi lubrica," respondit. ⁷"Sunt ita robigine obducti ut eos nullo modo movere possim; bene lubricatus mox iterum salvus ero. ⁸In mea casa urceum olearium in pluteo reperies."

¹โดโรธีมองมันพร้อมกับ หุ่น ไล่กา ด้วย ความประหลาด ใจ ใน ขณะที่โต โต้เห่า เสียงแหลม และการ เข้างับที่ขาดีบุกจนทำ ให้มัน เจ็บ ฟัน ²``เธอส่งเสียงร้องครางนั่นหรือ''โดโรธีถาม <sup>3</sup>``ใช่แล้ว''ชายดีบุกตอบ    ฉันร้อง... ⁴``ฉันร้องครางมากว่าปีหนึ่งแล้ว ไม่มี ใคร ได้ยิน หรือมา ช่วยฉันก่อนหน้านี้ เลย'' <sup>5</sup>``ฉันจะ ช่วย ได้อย่างไร''เธอถามอย่างอ่อนโยน    เพราะหวั่น ไหว ไปกับ เสียงพูดเศร้าๆของชายดีบุก ⁶``ไป เอา กระป๋อง น้ำมันมาหยอดข้อต่อฉันที...'' เขาตอบ <sup>7</sup>``มันขึ้นสนิม เสียจนฉันขยับ ไม่ ได้    ถ้า หล่อลื่น น้ำมันดีฉัน ก็ จะ สบาย ใน ไม่ช้า ⁸เธอจะ เห็น กระป๋อง น้ำมันวาง อยู่บนชั้น ในกระท่อมฉัน''

¹Dorothea statim ad casam recurrit et urceum olearium repperit, et deinde redivit et anxie rogavit, "Ubi sunt articuli?" ²"Cervicem primum lubrica," Lignator Stanneus respondit. ³Itaque Dorothea oleo eam lubricavit, et quod valde robigine obducta erat Terriculus Caput stanneum attrectavit et leniter intro citroque movit dum facile circumagebatur, et tum ipse per se id vertere potuit. ⁴"Nunc lubrica articulos bracchiorum," dixit. ⁵Et Dorothea eos lubricavit et Terriculus diligenter flexit dum omnino liberi robigine et tam boni fuerunt quam si novi essent. ⁶Lignator Stanneus suspirium voluptatis edidit et securim demisit, quam contra arborem inclinavit. ⁷"Hoc est magnum solacium," dixit. ⁸"Ex quo tempore robigine obductus sum illam securim sublimem teneo, et laetor me denique deponere posse. ⁹Nunc, si articulos crurum lubricabis, omnino salvus iterum ero."

¹โดโรธีวิ่ง กลับ ไปที่กระท่อมทันที และพบ กระป๋อง น้ำมันนั้น เธอ กลับมา และถาม ขึ้นอย่างกระวนกระวาย    ``ข้อต่อของเธอตรง ไหน'' <sup>2</sup>``หยอดน้ำมันตรงคอฉันก่อน...''ชายตัด ไม้ดีบุกตอบ ³เธอหยอดน้ำมันลง ไป    มัน ขึ้นสนิมมาก จริงๆ    หุ่น ไล่กาจับ ดีบุก และขยับมันอย่าง เบาๆจาก ด้านหนึ่ง ไป ยัง อีก ด้านหนึ่ง จนมันเคลื่อน ได้อย่างสะดวก    ครั้น แล้วชายตัด ไม้ดีบุก ก็ขยับ หัว ได้ เอง ⁴``ทีนี้หยอด น้ำมันตรงแขนฉัน...'' เขาพูด <sup>5</sup>และโดโรธี ก็หยอด น้ำมันลง ไป    หุ่น ไล่กาบิดแขน ให้อย่างระมัดระวังจนกระทั่งปลอดจากสนิม และ กลับดี เหมือนของใหม่ <sup>6</sup>ชายตัดไม้ดีบุก แสดงอาการพอ ใจ และปล่อยขวานลงพิงกับ ต้น ไม้ <sup>7</sup>``ช่วย ได้ดี เหลือ เกิน '' เขาพูด ⁸``ฉันถือขวานนี้ ไว้กลาง อากาศ ตั้ง แต่ฉัน ขึ้นสนิม    ดี ใจที่วางมันลง ได้ ในที่ สุด ⁹ทีนี้ถ้า เธอ จะหยอด น้ำมันที่ขาฉันฉัน ก็ จะ สบาย ขึ้นมา อีก ครั้ง ''

¹Itaque ei crura lubricaverunt dum facile moveri potuerunt; et ille propter liberationem eis iterum atque iterum gratias egit, nam urbanissimus gratissimusque esse videbatur. ²"Forsan ibi semper stetissem si non advenissetis," dixit, "itaque certissime vitam mihi servavistis. ³Quomodo accidit ut hic adsitis?" ⁴"Iter facimus ad Urbem Smaragdorum, ut videamus Oz magnum," respondit Dorothea, "et apud to mansimus ut pernoctaremus." ⁵"Cur cupitis Oz videre?" rogavit. ⁶"Eum me ad Kansam remittere volo, et Terriculus cupit ut cerebrum sibi in Caput ponat," respondit. ⁷Lignator Stanneus parumper penitus cogitare videbatur. ⁸Inde dixit: "Putasne Oz posse mihi cor dare?" ⁹"Opinor equidem," respondit Dorothea. ¹⁰"Sit tam facile quam dare cerebrum Terriculo." ¹¹"Verum est," Lignator Stanneus rettulit. ¹²"Si ergo mihi permittetis ut me vobis iungam, ego quoque ad Urbem Smaragdorum ibo et ab Oz cor mihi quaeram." ¹³"Veni nobiscum," Terriculus sincere dixit, et Dorothea addidit sibi gaudio fore pro socio eum habere. ¹⁴Itaque Lignator Stanneus securim in umerum sustulit et omnes per silvam progressi sunt dum ad viam lateribus flavis stratam venerunt.

¹ฉะนั้นพวก เขาจึงหยอด น้ำมันที่ขาจนกระทั่งชายตัด ไม้ดีบุกเคลื่อน ไหว ได้สะดวก และขอบ ใจ แล้วขอบ ใจ อีกที่ ช่วยมาปลดปล่อย เขาดูสุภาพเรียบร้อย และสำนึก ในบุญคุณ ยิ่ง นัก ²``ฉันอาจต้องยืน อยู่ที่นี่ ตลอด ไปถ้า เธอ ไม่บังเอิญผ่านมา'' เขาพูด    ``ดัง นั้น เธอจึง ช่วยชีวิตฉัน ไว้ทีเดียว ³เธอมาที่นี่กันได้อย่างไร'' ⁴``เรากำลังเดินทาง ไปเมือง มรกตเพื่อ ไปหาออซ ผู้ยิ่ง ใหญ่''เธอตอบ    `` และเรามา หยุด พัก แรมที่กระท่อมเธอ'' ⁵``ทำไมเธอถึง อยาก ไปพบออซ'' เขาถาม <sup>6</sup>``ฉันอยาก ให้ เขาส่งฉัน กลับแคนซัส และหุ่น ไล่กา ก็ อยาก ให้ เขา ใส่มันสมอง ใน หัว...''เธอตอบ ⁷ชายตัดไม้ดีบุกดู จะ คิดหนัก อยู่ ชั่ว ขณะ ⁸แล้วจึงพูดว่า    เธอ คิดว่าออซ จะ ให้ หัว ใจฉัน ได้ ไหม'' ⁹``ทำไมล่ะ    ฉันเดาว่าคงจะ ได้กระมัง''โดโรธีตอบ    `` ¹⁰มันคงง่ายเท่าๆกับ ให้มันสมอง แก่หุ่น ไล่กานั่นแหละ'' ¹¹``จริงซินะ''ชายตัด ไม้ดีบุกตอบ <sup>12</sup>``ดังนั้น ถ้า เธอ ให้ฉันร่วม ไปกับ คณะ ด้วย    ฉัน ก็ อยาก จะ ไปเมือง มรกต จะ ได้ขอร้องออซ ให้ ช่วยฉัน'' ¹³``มาซิ''หุ่นไล่กาพูดอย่างดี ใจ และโดโรธี ก็เสริมว่าเธอดี ใจมากที่ ได้ชายตัด ไม้ดีบุกมาร่วมทาง ¹⁴ดังนั้น ชายตัด ไม้ดีบุกจึงแบกขวาน ขึ้นบ่า และ ทั้งหมด ก็ออก เดินผ่าน เข้า ไป ในป่าจนมา ถึงถนนที่ปู ด้วยอิฐสี เหลือง

¹Lignator Stanneus Dorotheam rogaverat ut urceum olearium in corbe poneret. ²"Nam," inquit, "si pluvia deprehendar, et robigine iterum obducar, maxime mihi opus sit urceo oleario."

¹ชายตัดไม้ดีบุกขอ ให้โดโรธี เอา กระป๋อง น้ำมัน ใส่ ไว้ ในตะกร้าของเธอ ²``เพราะว่า...''เขาพูด    ``ถ้า ฉันเจอฝน แล้ว ขึ้นสนิม อีกฉันคงต้องการ กระป๋อง น้ำมันอย่างยิ่ง เชียว''

¹Fortunate eis accidit quod novum socium sibi adiunxerant, quia mox postquam iter repetiverunt ad locum venerunt ubi arbores et rami tam arte super viam concreverant ut viatores praeterire non possent. ²Lignator Stanneus autem securi laborare coepit et tam bene cecidit ut mox transitum omnibus efficeret.

¹โชคดีไม่ น้อยที่ ได้สหายใหม่ ร่วม คณะ    เพราะ ใน ไม่ช้าเมื่อพวก เขาออก เดินทาง อีก ก็มา ถึงที่ ซึ่งมีต้น ไม้ และกิ่งก้านหนาทึบ อยู่ เหนือถนนจนคน เดินผ่าน ไป ไม่ ได้ ²แต่ชายตัด ไม้ดีบุกลงมือทำงาน ด้วยขวาน และตัด ออก ได้อย่างดี ใน ไม่ช้ามัน ก็เปิด ทางผ่าน ให้กับ คณะ ทั้งหมด

¹Dorothea dum progrediuntur tam intente cogitabat ut non animadverteret Terriculum in foramen cecidisse et ad marginem viae devolutum esse. ²Necesse quidem el fuit eam implorare ut sibi subveniret. ³"Cur non circum foramen ivisti?" rogavit Lignator Stanneus. ⁴"Non sum sans intellegens," Terriculus laete respondit. ⁵"Caput mihi stramine fartum est, ut scis, ideoque ad Oz eo ut cerebrum ab eo petam." ⁶"Intellego," dixit Lignator Stanneus. ⁷"Sed nihilominus cerebrum non est optima res in mundo." ⁸"Habesne cerebrum?" inquisivit Terriculus. ⁹"Non habeo, caput mihi omnino vacuum est," respondit Lignator; ¹⁰"sed olim cerebrum habebam, et cor quoque; itaque, ambo expertus, multo magis cor praefero." ¹¹"Et qua de causa?" rogavit Terriculus. ¹²"Historiam meam tibi narrabo, quo facto intelleges."

¹โดโรธีครุ่นคิดหนัก ขณะที่ เดินกัน ไปจนเธอ ไม่ ได้ สังเกตว่าหุ่น ไล่กาสะดุดลง ไป ใน หลุม แล้วกลิ้งลง ไปข้างถนน ²...จริงซิ...มันต้องเรียก ให้เธอ ช่วยพยุง ให้ ³``ทำไมเธอไม่ เดินอ้อม หลุม เล่า''ชายตัด ไม้ดีบุกถาม <sup>4</sup>``ฉันรู้ไม่พอ''หุ่น ไล่กาตอบอย่างร่าเริง ⁵``หัวฉันยัด ด้วยฟางเธอรู้ ไหม    นี่แหละ เป็นเหตุ ที่ทำ ให้ฉัน ไปหาออซเพื่อขอมันสมองจาก เขา'' <sup>6</sup>``โอ้...ฉันเข้า ใจ แล้ว''ชายตัด ไม้ดีบุกพูด'' ⁷``แต่ ถึงอย่างไร ก็ตาม    มันสมอง ไม่ใช่ สิ่งที่ดีที่ สุด ในโลกหรอกนะ <sup>8</sup>``เธอมีมันสมองไหม''หุ่น ไล่กาถาม ⁹``ไม่ หัวฉันว่าง เปล่าทีเดียว''ชายตัด ไม้พูด <sup>10</sup>``ครั้ง หนึ่ง ฉันเคยมีมันสมอง และมี หัว ใจ ด้วย    ดัง นั้น หลังจากลองเทียบ ทั้งสองอย่าง แล้วฉัน ก็ อยากมี หัว ใจมากกว่า'' ¹¹``ทำไมล่ะ''หุ่นไล่กาถาม    `` ¹²ฉันจะ เล่าเรื่อง ให้ ฟัง แล้วเธอจึง จะรู้ ''

¹Itaque, dum per silvam progrediuntur, Lignator Stanneus historiam sequentem narravit: ²"Filius natus sum lignatoris qui arbores in silva caedebat et lignum vendebat ut vitam sibi sustentaret. ³Ubi adultus eram ego quoque lignator factus sum, et postquam pater mortuus est matrem aetate provectam curabam dum vivebat. ⁴Deinde potius quam solum remanerem uxorem ducere constitui, ne solitarius fierem.

¹ดังนั้น ใน ขณะที่ เดินผ่านป่า ไป    ชายตัด ไม้ดีบุก ก็ เล่าเรื่อง ดัง ต่อ ไปนี้ ²``ฉันเกิดมา เป็นบุตรชายคนตัด ไม้ที่ตัด ไม้ป่าขาย เป็นฟืนเลี้ยง ชีวิต ³เมื่อฉันโตขึ้นฉัน ก็ เป็นคนตัด ไม้เมื่อพ่อฉันตายฉัน ก็ดูแลแม่ แก่ของฉันตราบ เท่าที่เธอมีชีวิต อยู่ ⁴แล้วฉัน ก็ตัด สิน ใจ แต่งงาน แทนที่ จะ อยู่คนเดียวเพื่อ จะ ได้ ไม่เหงา อีกต่อ ไป...

¹"Erat quaedam puella Munchkina quae tam pulchra erat ut mox toto corde eam amarem. ²Pro sua pane illa promisit ut mihi nuberet simul atque satis pecuniam comparavissem ut ei meliorem casam aedificare possem; itaque me labori acrius quam antea dedidi. ³Puella autem cum anicula vivebat quae nolebat eam cuiquam nubere, nam tam pigra erat ut puellam vellet secum manere et coquere et in casa opus facere. ⁴Itaque anicula ad Magam Malam Orientis ivit, et promisit se ei duas owes et vaccam daturam esse si nuptias prohiberet. ⁵Exinde Maga Mala securim mihi fascinavit, et cum aliquando quam acerrime ligna caederem, nam cupidus eram novam casam et uxorem quam primum obtinere, securis subito lapsa crus mihi sinistrum abscidit.

¹``มีสาวมันชกินส์คนหนึ่ง สวยมาก    ฉันหลงรักเธออย่าง สุด หัว ใจ ²เธอเอง ก็สัญญา จะ แต่งงานกับ ฉันทันทีที่ฉันหา เงิน ได้พอ สร้างบ้านอย่างดี ให้เธอ    ดัง นั้น ฉันจึงเริ่มทำงานหนัก ขึ้นกว่าเดิม ³แต่สาวนั้น อยู่กับ หญิง แก่ที่ ไม่ต้องการ ให้เธอ แต่งงานกับ ใครเพราะนางขี้เกียจมาก อยาก ให้สาวนั้น อยู่กับ นางเพื่อหุงหา อาหาร และทำงานบ้านต่อ ไป ⁴ดังนั้น หญิง แก่จึง ไปหาแม่มด ชั่วร้าย แห่งทิศ ตะวัน ออก และสัญญา จะ ให้แกะสอง ตัวกับ วัว หนึ่ง ตัวถ้า นาง ขัด ขวางการ แต่งงาน ได้ ⁵แม่มดที่ชั่วร้ายจึง เข้าสิงขวานฉัน และวัน หนึ่ง เมื่อฉันตัด ไม้ อยู่ดีๆเพราะฉันต้องการ ได้บ้านใหม่ กับ ภรรยา ให้ เร็วที่ สุด เท่าที่ จะ เร็ว ได้    ทัน ใดนั้น ขวาน ก็พลาด และตัด ขาซ้ายฉันขาด...

¹"Primo haec magna calamitas esse videbatur, nam sciebam virum uno modo crure instructum non bene lignatorem agere posse. ²Ivi ergo ad fabrum quendam stanni cui persuasi ut mihi novum crus ex stanno faceret. ³Crus efficacissimum erat, postquam eo assuefactus sum; ⁴at quod feci Magam Malam Orientis irritavit, nam aniculae promiserat me puellam bellam Munchkinam non in matrimonium ducturum esse. ⁵Cum denuo ligna caedere coepissem securis lapsa crus dextrum mihi abscidit. ⁶Iterum ad fabrum stanni ivi, et iterum ille crus mihi ex stanno fecit. ⁷Postea securis fascinata singillatim bracchia abscidit; sed, baud deterritus, stannea bracchia substituenda curavi. ⁸Inde Maga Mala effecit ut securis lapsa caput mihi abscidit, et primo ratus sum exitium esse mihi'. ⁹Accidit autem casu ut faber stanni obveniret, et mihi novum caput ex stanno fecit.

¹``ทีแรกดูโชคร้ายนักเพราะฉันรู้ ดีว่าคนขาเดียว เป็นคนตัด ไม้ที่ดี ไม่ ได้ ²ดังนั้น ฉันจึง ไปหาช่างดีบุก และ ให้ เขาทำขา ด้วยดีบุก ให้ใหม่ ³เมื่อฉันเริ่มใช้ขาใหม่ ก็ทำงาน ได้ดี ⁴แต่การ กระทำของฉันทำ ให้แม่มด ชั่วร้าย แห่งทิศ ตะวัน ออกโกรธมาก    เพราะนาง ได้สัญญากับ หญิง แก่ว่าฉัน จะ ไม่ ได้ แต่งงานกับ สาวสวยมันชกิน ส์ ⁵เมื่อฉันเริ่มตัดไม้ อีก    ขวานฉัน ก็พลาด และตัด ขาขวาขาด ⁶ฉันไปหาช่างดีบุก อีก และ เขา ก็ทำขาดีบุก ให้ฉัน ⁷หลังจากนั้นขวานที่ ถูกสิง ก็ตัด แขน ทั้งสองของฉันทีละข้าง แต่ ไม่มีอะไรน่ากลัว    ฉันซ่อมแซมมัน ด้วยแขนดีบุก ⁸แม่มดที่ชั่วร้ายจึงทำ ให้ขวานพลาดตัด หัวฉัน    ตอนแรก ฉัน คิดว่านั่น เป็นจุดจบ เสีย แล้ว ⁹แต่บังเอิญช่างดีบุกผ่านมา และทำ หัวดีบุก ให้ฉันใหม่ ...

¹"Ratus sum me Magam Malam nunc superavisse, et acrius quam umquam laboravi; vix autem sciebam quam crudelis inimica mea esse posset. ²Novum modum invenit quo posset delere amorem meam virginis pulchrae Munchkinae, et effecit ut securis iterum laberetur, tall modo ut per medium corpus mihi incideret, findens me in duas panes. ³Iterum faber stanni ad me iuvandum venit et corpus mihi ex stanno fecit, cui bracchia et crura et caput stanneum articulis iunxit, sic ut me possem tam bene circumagere quam ante. ⁴Sed, ei mihi! nunc nullum erat mihi cor, amisi ergo amorem meum puellae Munchkinae totum, neque curabam eamne in matrimonium ducerem an non. ⁵Opinor eam etiam nunc cum anicula, me exspectantem, habitare.

¹``ฉันคิดว่าตอนนั้น ฉันคงชนะแม่มดที่ ชั่วร้าย แล้ว และฉัน ก็ทำงานหนัก กว่าเดิม แต่ฉันรู้ จัก ความทารุณโหดร้ายของศัตรู น้อย เหลือ เกิน ²แม่มดคิดหาทางใหม่ ที่ จะประหาร ความรักที่ฉันมีต่อสาวงามมันชกิน ส์ และทำ ให้ขวานของฉันพลาด อีก    มันตัด ผ่ากลาง ตัวฉันพอดี    แยกฉันออก เป็นสอง ส่วน ³ช่างดีบุกก็มา ช่วย สร้าง ตัวฉัน ด้วยดีบุก อีก ครั้ง เอาแขนดีบุก    ขา และ หัวต่อกับ ตัว    มีข้อต่อเพื่อฉัน ได้เคลื่อน ไหว ไปมา ได้ดีอย่างเดิม ⁴แต่อนิจจา!ตอนนี้ ฉันขาด หัว ใจ    ดัง นั้น ฉันจึงสูญ เสีย ความรักสำหรับ สาวมันชกิน ส์ ไป และ ไม่พะวงว่า จะ ได้ แต่งงานกับ เธอหรือ ไม่ ⁵ฉันคิดว่าเธอ ยังคง อยู่กับ หญิง แก่นางนั้น รอ ให้ฉัน กลับ ไปรับ เธอ...

¹"Corpus tam dare in sole micabat ut eo valde superbirem neciam curae erat si securis lapsura esset, quia non poterat me secare. ²Unum modo periculum erat-ne articuli robigine obducerentur; sed urceum olearium in casa habebam et operam dabam ut me lubricarem quandocumque erat opus. ³Dies autem venit quo ita facere oblitus sum, et mihi, antequam periculum reputarem imbre capto, articuli robigine obducti sunt, et sic stans in silva remanebam dum venistis ad me iuvandum. ⁴Terribile erat hoc subire, at in anno per quem ibi stabam otium mihi erat ad cogitandum et pro certo habui maximum damnum quod accepissem fuisse cordis amissionem. ⁵Amans beatissimus omnium eram; sed nemo potest amare cui cor deest, itaque decrevi ab Oz cor petere. ⁶Si dabit, redibo ad virginem Munchkinam et eam in matrimonium ducam."

¹``ร่างกายของฉันส่องประกายแวววาวใต้แสง ตะ